Ravanshenasi

[Rasputin]

زندگي شمارش نفسهاي ما نيست، بلکه شمارش لحظاتي است که اين نفسها را ميسازند

[Rasputin]

انسان موفق کسی است که با آجرهایی که به سوی او پرتاب کرده اند بنای محکمی بسازد. افرادی که مثبت اندیش هستند بیش از سایرین امکان موفق شدن در زندگی دارند. نگرش مثبت نه تنها میزان خرسندی را از زندگی بالا میبرد، بلکه در کنش و واکنش دیگران نیز نسبت به ما تاثیر میگذارد. و این تاثیر باعث قابل احترام بودن در نزد افراد خواهد بود

[Rasputin]

اشخاص بی بصیرت به ندرت در زمان و مکان مناسب حضور دارند. انسانهای موفق دستخوش خوش شانسی نمیشوند بلکه از تجربه و از غرایز خود استفاده میکنند و مردم آنرا شانس مینامند. بصیرت فقط بر شم و شهود یا بر عقل و هوش استوار نیست. بلکه بینش ما را قادر میسازد که هم از فکر خود استفاده نماییم و هم بهترین گزینه را انتخاب کنیم

[mahsaak]

vvvvvvvvvvvvvaaaaaaaaaaaaaaaayyyyyyyyyyyyy che ghade energye mosbat RW. mersi baz ham energy bede. man khodam azat hemayat mikonam

[Rasputin]

I Part

Each year millions of people suffer from some form of depression. Researchers estimate as many as one out of every three people will develop depression at some point in their lives. Although the average depression lasts around six months, those with severe major depression or constant dysphoric depression may have symptoms that last for years. Some depressed individuals resort to suicide as a way of alleviating their anguish. Given the frequency with which depression occurs in our society, the length of time it can last, and the extent of debilitation that can result, methods for coping with this illness are essential. This article will provide several steps one can take in order to manage and overcome depression.

One of the most common treatments for depression is medication. There are several different drugs on the market that function by preventing the re-uptake of serotonin, dopamine, or some combination of neurotransmitters believed to be associated with depression. Different drugs have different effects on different people. One drug may work well for one person and have absolutely no effect for another.

Each medication can cause various side effects including, but not limited to, dry mouth, nausea, anxiety, insomnia, dizziness, sexual dysfunction, apathy, heart palpitations, and headaches. Some people may experience several side effects while others experience none. The more recently developed antidepressants typically produce fewer side effects. Usually, side effects dissipate in a few weeks after the body has become adjusted to the medication. Consumers are advised to start at the lowest dosage with small increments over a period of time until improvement is noticed. An antidepressant's effect may take several weeks before a positive result is noticed.

As antidepressants have to be prescribed by a psychiatrist or a physician, one should follow the drug regimen as advised. If a drug is taken irregularly or at the improper dosage, its effects may go unnoticed and side effects may appear. Once the proper medication at the most effective dosage has been obtained, drug therapy is typically maintained for a period of six months. However, some individuals may need to remain on the medication for a longer period of time or indefinitely. Regular appointments must be kept with one's doctor in order to monitor the drug's impact and one should never suddenly stop taking an antidepressant as this often results in drastic withdrawal reactions.

Contrary to popular belief, antidepressants are NOT addictive. Many depressions are either caused or result in an imbalance in the brain's neurotransmitters and medication is a necessity for improvement to occur. They do not miraculously cure depression, instead, they raise an individual's functioning level to a point where other forms of therapy can benefit (e.g., "talk" therapy).

[Rasputin]

II part

Psychotherapy or counseling is another common treatment for depression. Oftentimes, medication and psychotherapy are used together for optimum results. Psychotherapy involves meeting with a professional regularly in order to examine the possible causes of one's depression, to alter one's negative way of thinking, and to actively engage in activities that promote a healthier way of living. Most depressed people have negative thoughts about themselves and hold a very narrow view of the world. A therapist can assist an individual in identifying such negative self-talk and replacing it with positive self-talk, learning to view the world differently, and brainstorming solutions to his or her issues.

Group therapy is another avenue of treatment for people with depression. Such therapy provides structure and a sense of belonging in addition to allowing the exchange of participant ideas and feelings. Group therapy is typically lead by a professional counselor and the group size varies. Number of sessions, length of each session, and participant age and gender varies between groups.

There are also support groups available to help those with depression. Such groups allow members to openly share their feelings and receive acceptance from other group members. There is no leader (professional of otherwise) to direct such groups and there is no maximum number of sessions that one can attend.

Some people have found reading various self-help books to be of benefit in overcoming their depression. There are dozens of books out there and some even contain workbooks. One needs to be cautious regarding the qualifications of the author and of the "advice" given. Further, simply reading a book or two is unlikely to be of any assistance if the depression is severe or prolonged.

One cannot separate the mind from the body and treat them individually. Instead, a thorough treatment regimen should examine all aspects of a person's life. For instance, excessive amounts of caffeine consumption or otherwise poor eating habits may be a contributing factor in one's depression. Drinking alcohol and smoking cigarettes are depressants that should be avoided. Restricting one's food intake will inevitably negatively impact one's mood and state of mental health as food is essential for proper brain and body functioning. Hence, developing a healthy eating plan (NOT diet) may also help with one's depression.

Lack of exercise is also associated with depression. Regular exercise causes the brain to release endorphins and other chemicals that naturally help elevate mood. One need not run 20 kilometers a day or lift weights six hours a day to reap such benefits. Simply scheduling to go for a brisk walk 30 minutes a day four days a week will help a person's overall health.

For some, seeing a professional, taking medication, or going to group sessions are out of the question for whatever reason (typically pride). Such individuals insist on doing it all themselves. Unfortunately, this attitude only serves to deepen the depression and often is a precursor too. That's not to say there is nothing one can do to help him-or herself.

Positive self-talk goes a long way as does listening to uplifting music or self-help tapes, avoiding people who are negative or abusive, volunteering, reaching out to supportive people and sharing feelings, and taking time off from work (or perhaps leaving a job is needed if it's the primary cause of the depression). Writing a list of short- and long-term goals with specific steps for achieving each goal, journaling, creative writing/painting, adopting a pet, listing one's positive qualities (ask those who know you too), and engaging in activities that used to bring you joy. Further, deep-breathing exercises, reviewing prior accomplishments, post positive messages around the house, and watch humorous shows/movies.

Depression may be caused by one or a combination of factors and can take many forms. Depression often leaves sufferers immobilized and helpless as to solutions. Help is available in several forms with much success. All it takes is for you to initiate the first step for you are the only one responsible for your health. There was a life before depression and there can be a better life after it. If one avenue doesn't help, try another one and don't stop until something does. Remember, don't allow depression to depress you. Take control of your life and depress your depression!

[Rasputin]

[Rasputin]

عصبانيت نشان ميدهد كه بدن شما براي مبارزه آماده است. اين واكنش معمولا با عنوان « مبارزه يا قرار» طبقهبندي ميشود.



وقتي شما عصباني ميشويد، آدرنالين و هورمونهاي ديگري در جريان خون آزاد ميشود در اين شرايط فشار خون، نبض و سرعت تنفس همگي افزايش پيدا ميكنند.



بسياري افراد به اشتباه معتقدند كه عصبانيت هميشه احساس ناخوشايندي است و اظهار ميكنند كه خشم همواره واكنش نامناسبي است. در واقع عصبانيت واكنش طبيعي در برابر رويدادها و اتفاقات هر روزه است. اين احساس واكنش صحيح در برابر هر موقعيتي است كه تهديد واقعي به نظر ميرسد.



عصبانيت را ميتوان طوري هدايت كرد كه نيروي محرك مثبتي در پشت كارهاي ما باشد. خشم ميتواند واكنش مناسبي و يا علامت موضوع مهمتري باشد كه اين امر به تعداد دفعات و شدت عصبانيت بستگي دارد.



خصومت و ستيزهجويي نيز به معني آماده بودن درتمام لحظات براي جنگيدن است. افراد ستيزهجو اغلب به عنوان افرادي لجباز، كم تحمل، تندخو و زودرنج و هميشه داراي اظهارنظر شناخته ميشوند اين افراد غالبا در درگيري و ستيزه هستند و يا شفاها بيان ميكنند كه احساس ميكنند ميخواهند كسي يا چيزي را بزنند. ستيزهجويي شما را از ساير مردم به انزوا ميكشاند.



عصبانيت و ستيزهجويي دايمي باعث بالا رفتن فشار خون و افزايش خطر ابتلا به افسردگي، حملات قلبي، سكته مغزي و ساير بيماريها ميشود اغلب نوجواناني كه اظهار ميكنند درصد بالايي از عصبانيت و ستيزهجويي دارند، از شدت بالاي اضطراب، استرس، غمگيني و خستگي نيز رنج ميبرند اين نوجوانان خيلي بيشتر از نوجواناني كه خشمگين و عصباني نميشوند به مصرف نوشيدنيهاي الكلي، مواد مخدر و كشيدن سيگار روي ميآورند و بيشتر نيز با اختلالات تغذيهاي مواجه هستند.



لازم به ذكر است كه عصبانيت و مجادله بخشهاي طبيعي از روابط سالم هستند اما عصبانيتي كه منجر به تهديدات، خشونتها و پرخاشگريهايي مانند زدن و آسيب رساندن شود، طبيعي و سالم نيست. سوء استفادههاي جسمي، شفاهي و يا جنسي بخش پذيرفته شده درهيچ نوع رابطهاي نيست.



خشونت رفتاري اكتسابي است از اين رو كمك كردن به كودكان در اين راستا كه ياد بگيرند خشونت روش سالم و صحيحي براي حل اختلافات نيست، اهميت خاصي دارد.



زندگي كردن در محيطي خشونتآميز فرصتهاي رشد مشكلات رفتاري در فرزند شما را مانند افسردگي، اضطراب، استرس و بازده نامطلوب تحصيلي افزايش ميدهد.



به علاوه تماشاي تلويزيون و انجام بازيهاي ويدئويي خطر قرار گرفتن كودكان را در معرض خشونت افزايش ميدهد.



آمارها نشان ميدهد كه تا سن 18 سالگي به طور متوسط هر كودك شاهد تماشاي بيش از 200 هزار صحنه اقدام به خشونت تنها از طريق تلويزيون است.



رسانهها اغلب تصاوير استفاده از خشونت را به عنوان يك ابزار توجيه شده براي حل اختلاف به تصوير ميكشند از اينرو كودكان به راحتي تحت تاثير صحنههاي تلويزيون و بازيهاي ويدئويي قرار ميگيرند. بررسيها نشان ميدهد كه خشونت و پرخاشگري بيش از بيماريهاي عفوني، سرطان و يا حتي نواقص مادرزادي باعث بروز جراحات و حتي مرگ و مير در بين كودكان، نوجوانان و جوانان ميشود.



خشونتهاي مربوط به استفاده از اسلحه عامل مهم مرگ و مير در بين كودكان و نوجوانان آمريكايي است به طوري كه تقريبا 3500 نوجوان هر ساله در اين كشور به اين طريق كشته ميشوند و 150 هزار نوجوان ديگر نيز به جرم اين قبيل تخلفات دستگير ميشوند. براي جلوگيري از بروز عصبانيت و پرخاشگري ميتوان اقدامات زير را انجام داد.



از روشهاي غير ستيزهجويانه براي حل مشكلات استفاده كنيد بحث كردن براي اين منظور مناسب و حتي روش سالمي است اما به شرط آنكه به خشونت كشيده نشود



به فرزندان خود بياموزيد كه عصبانيت راه حل نيست.



به كودكان خود عشق و توجه دايمي نشان دهيد.



جلسات بحث بدون گلاويز شدن و كتك زدن فراهم كنيد.



از قوانين جسمي مانند كتك زدن و يا هر گونه تنبيه جسمي بپرهيزيد. اگر براي كنترل فرزندانتان به كمك احتياج داريد، در زمينه آموزش مهارتهاي والديني تلاش كنيد.



استفاده از تلويزيون، تماشاي فيلم و بازيهاي ويدئويي را براي فرزندتان محدود كنيد. به علاوه براي صحبت كردن و يا محدود كردن تماشاي موضوعات خشونت بار به همراه فرزندانتان تلويزيون تماشا كنيد.



سعي كنيد شيوه زندگي سالمي داشته باشيد.



حداقل 3 نوبت در هفته در نوعي از فعاليتهاي ورزشي شركت كنيد.



انجام تمرينات بدني منظم يكي از بهترين شيوهها براي آزاد كردن تمام انواع استرسها از جمله عصبانيت است راه رفتن سريع روش مناسبي براي آغاز كردن است.



ر?يم غذايي مناسبي داشته باشيد. به خاطر داشته باشيد كه مقادير زيادي آب بنوشيد.



الگوي خواب سالمي داشته باشيد سعي كنيد كه هر شب مدت زمان تقريبا يكساني بخوابيد.



از مصرف الكل، مواد مخدر و يا داروهاي مخدر مانند كوكائين و متامفتامين بپرهيزيد. الكل و مواد مخدر احساس خشم و ستيزهجويي را در شما تشديد كرده و كنترل آن را مشكلتر ميكند.



از يك تكنيك آرام شدن مانند يوگا و مديتيشن استفاده كنيد.



احساسات خود را قبل از عصباني شدن در نظر بگيريد.



نسبت به احساسات خود با يك دوست صحبت كنيد.



احساسات خود را با به تصوير كشيدن آنها بيان كنيد.



درباره ارتباطات خود با ديگران فكر كنيد.



از گذراندن وقت خود با كساني كه مستعد عصباني كردن شما هستند و يا انر?ي منفي به زندگي شما اضافه ميكنند، خودداري كنيد

[mahsaak]

are redwine joon , amnam asabani mihsam bishtar miram zarf mishooram ya khoone moratab mionam, injoori khodamo khali mikonam,

[Rasputin]

are redwine joon , amnam asabani mihsam bishtar miram zarf mishooram ya khoone moratab mionam, injoori khodamo khali mikonam,

ini keh migi,kheili khoobeh ! mohem injast keh az un chizi keh asabani kardeh to ro,door beshi va uno ignore koni,injoori ham behtar ehsas badan khahi kard, ham inkeh vaghtet sarfeh masaele digeh nemisheh .

[Rasputin]

اغلب انسانها با همان منظر و دیدگاه دوره ی کودکی به زندگی نگاه می کنند چشمانشان هنوز دنبال اسب بازی هاست می خواهند این و آن را داشته باشند . آنها فقط اسباب بازیهای بزرگتری را انتخاب کرده اند اما اسب بازی همان اسب بازیست آنها هنوز دلبسته ی زندگی پیش از بلوغند آنها هنوز به داشتن فکر می کنند نه بودن

[Rasputin]

نتايج يگ مطالعه جديد نشان مي دهد احتمال سخت شدن عروق در زناني گه به هنگام جر و بحث با رفتار خصومت آميز همسرانشان مواجه مي شوند زياد است درحاليگه اين حالت در شوهران زماني بيشتر مي شود گه هنگام دعوا يگي از طرفين خود را گنترل گند.



محققان دانشگاه يوتا 150 زوج را مورد بررسي قرار دادند. هيچيگ از اين افراد قبلا دچار بيماري قلبي عروقي نشده بودند. اما اين مطالعه نشان داد ه است گه احساساتي همچون افسردگي ،خشم ، خصومت و گشمگش با افزايش بيماري قلبي ارتباط دارد.



اين احساسات روابط را تحت الشعاع قرار مي دهد بويزه اگر مشگلاتي همچون گمبود حمايت يا مشگلات اقتصادي نيز وجود داشته باشد.



فشارهايي همچون خشم يا خصومت مي توانند باعث رها شدن ترگيبات شيميايي خاصي در بدن شوند گه احتمال بيماري قلبي را افزايش مي دهد. بهر حال محققان مي گويند باري درگ بهتر نحوه تاثير اين وضعيت بر قلب و جريان خون مطالعات بيشتر مورد نياز است

[Rasputin]

افزايش بروز مسائلى چون پرخاشگرى، خشونت و كمرويى در نوجوانان در چند سال اخير موجب شده تا روانپزشكان نگاه ويژه اى به اين دسته افراد جامعه بيندازند.



از آنجا كه تمامى انحرافات فكرى و اخلاقى و حتى موفقيت ها ريشه در نوجوانى دارد، داشتن آگاهى كافى از تغيير و تحولات دوران بلوغ و نحوه برخورد منطقى و اصولى با آنها از اهميت ويژ ه اى برخوردار است.



نوجوانى يكى از پيچيده ترين و آسيب پذيرترين مراحل زندگى است. تغييرات جسمى و ذهنى كه در اين زمان روى مى دهد سبب مى شود كودكان از نظر فيزيكى و روحى مشابه بزرگسالان شده و به تدريج به درك تفاوت هاى ميان دو جنس (زن و مرد) نايل شوند.


دوران بلوغ، علاوه بر تحولات جسمى، ذهنى و عاطفى كه پديده مى آورد باعث نوعى دورى وى از خانواده مى شود.


رشد سريع جسمانى، ظهور غريزه جنسى و عدم بازگو كردن آن با خانواده به دليل ترس و خجالت و احساس ناتوانى در انجام برخى امور مهمترين مسائلى هستند كه باعث سرخوردگى، حقارت و احساس تنهايى در نوجوان مى شود.



مهمترين ويژگى نوجوان در اين مرحله اين است كه تصميم دارد كارهاى بزرگ انجام دهد و به نوعى ارزش وجودى خود را ثابت كند اما چون نمى تواند همانند يك انسان بالغ به اهداف خود دست پيدا كند و روياهاى خود را تحقق بخشد، به دليل نداشتن اعتماد به نفس، ترس و اضطراب، متزلزل و پريشان شده و درونگرا مى شود و چون خود را يكه و تنها مى بيند با اين تفكر كه هيچ كس جز خود او نمى تواند مشكلش را حل كند، به محيط و اطرافيان خويش حساسيت نشان داده و هر كه را در نظرش درست رفتار ببيند الگو و مدل زندگى خود مى كند.



در اين دوره است كه خانواده مى تواند با ايجاد بسترى مناسب نوجوان را كه در دنياى خويش حيران و سرگشته شده است، نجات دهد.


قدم اول براى گذر موفقيت آميز از بلوغ كه تنها ۴،۳ سال بيشتر طول نمى كشد، برخورد صميمانه، صبورانه و به دور از هرگونه تندخويى و سختگيرى با نوجوان است.


در مقابله با تظاهرات روحى نوجوانان از خشونت و رفتار حق به جانب بپرهيزيد. هر چه بيشتر با افراد در تفاهم و سازگارى درآييد، بيشتر به شما اعتماد كرده و مى كوشد تمامى افكارش را با شما در ميان بگذارد. به او امكان دهيد تا درباره نقشه ها و طرح هاى زندگى اش با شما سخن بگويد.



اگر با ايده و نظر او توافق نداريد، صراحتاً بيان نكنيد. اگر او گمان كند كه با شما سازگارى و تفاهم دارد، باز هم به شما تكيه مى كند و در لحظات بحرانى از شما يارى مى خواهد.



اگر فرزندتان بيش از گذشته، كم حرف و تودار شده نگران وضع و حالش نشويد. اقتضاى سنى اوست كه گاهى اوقات در لاك خود فرو رود و افكارش را مروركند. شما مى توانيد با راهنمايى هاى سازنده او را به نزديكى با همسالان و شركت در فعاليت هاى گروهى تشويق كنيد.


او را از صحبت درباره مسائل جنسى نترسانيد. اين يك تفكر كهنه است كه صحبت در خصوص تغييرات روحى و جسمى حين بلوغ باعث گستاخى نوجوان مى شود.



كنجكاوى نوجوان در اين زمينه سبب مراجعه او به همسالان يا كتاب هاى مختلف شده و چه بسا به علت نداشتن تجربه كافى و اطلاعات درست و دقيق از نوشته ها و حرف هاى ديگران برداشت غلط كند كه منجر به انحراف رفتارى شود.



ديگر اينكه او را به دليل توجه بيش از حد به سر و وضع ظاهرى خود محكوم نكنيد. كارهاى او تنها بدان معنى است كه مى خواهد خود را مهم و پراهميت جلوه دهد.


اگر هم از هنرپيشه يا فرد مشهورى تقليد مى كند زياد به او ايراد نگيريد اين احساس زودگذر است و پس از مدتى كوتاه از بين مى رود. پس به گونه اى رفتار نكنيد كه اعتمادش از شما سلب شود و جايگاهتان در فكر و ذهن او خراب شود

[Rasputin]

[Rasputin]

پذيرش


ترس كودك را بپذيريد و سعي نكنيد با انكار آن كودك را از خود برانيد. كودك بايد اين امكان را داشته باشد كه درباره شرايطي كه موجب ترس او مي شود، تامل و بررسي كند تا بتواند به كمك اطرافيان خود شيوه هاي مقابله با آن را فرا بگيرد.



وقتي كودكي درباره حادثه اي صحبت مي كند، خوب است به جاي توجه به واقعه و اظهارنظر درباره آن به احساساتي كه كودك نسبت به آن رويداد ابراز مي دارد، توجه كنيد.


تائيد


ترس فرزندتان را تائيد كنيد، ولي در ترسيدن با او مشاركت نكنيد. براي مثال مي توانيد به كودكتان بگوييد: «مي دانم كه تو از هيولاي زير تختخوابت ترسيده اي... ولي بيا با هم زير تخت را نگاه كنيم و مطمئن شويم كه هيولايي زير تخت نيست ...» اين شيوه خوبي است كه مي توانيد براي تائيد ترس كودك به كار بنديد.



گاهي مي توان به كودك ياد داد كه با گفتن عباراتي مثل « اي هيولا! بيا بيرون... مي خواهم تو را از بين ببرم...»، سعي كند بر ترسش پيروز شود و هيولاي خيالي را از بين ببرد.


در آغوش كشيدن


زماني كه فرزندتان ترسيده است، با خم شدن و هم سطح او قرار گرفتن، كودك را در آغوش بگيريد و اجازه دهيد كه از تماس فيزيكي با بدن شما و حمايتي كه از اين طريق كسب مي كند، احساس آرامش نمايد.



با فرزند خود درباره ترس هايش صحبت كنيد و با بررسي روش هاي مختلف رويارويي با ترس درصدد كمك به او برآييد تا رفته رفته بتواند احساس ترس و وحشت خود را تحت كنترل درآورد. براي مثال مي توان از كودك پرسيد: «فكر مي كني توي كمد و يا زير تختخوابت چه چيزي مخفي شده است؟ شبيه چيست؟ آيا راه مي رود؟...»


در اغلب موارد با شناخت دقيق علت ترس كودك مي توان بر آن غلبه كرد. براي مثال اگر فرزند شما از بلندي مي ترسد، مي توان با گفتن چنين جملاتي «لزومي ندارد نگران باشي، ما هيچ گاه به برج ها و يا مكان هاي بلند نخواهيم رفت»، به او اطمينان دهيد كه علتي براي ترس و وحشت وجود ندارد. بيشتر كودكاني كه ترس بر آنها غلبه كرده است، مي خواهند مدام درباره آن حرف بزنند.



اين طور به نظر مي رسد كه نمي توانند از فكر كردن درباره آن خلاصي يابند. در چيني شرايطي والدين مي توانند با پذيرش احساسات كودك و شنيدن حرف هايش، درصدد كمك و حمايت از كودك برآيند.



گاهي نيز كودكي تمايل براي صحبت كردن درباره ترسش ندارد، در چنين مواقعي بهتر است او را وادار به اين كار نكنيد. پدر و مادر مي توانند با رفتار خود به كودك بفهمانند كه متوجه ترس او شده اند و هر وقت كه كودك دوست داشته باشد، مي تواند درباره آن صحبت كند.



نكته ديگر كه خوب است يادآور شويم آن است كه هيچگاه به زور از كودك نخواهيد با ترسش مقابله كند. براي مثال كودكي كه از آب مي ترسد را به زور با خود به درون استخر نبريد، شايد او ترجيح مي دهد در حالي كه روي صندلي راحتي كنار استخر نشسته است، بازي بچه هاي ديگر را در آب تماشا كند و به تدريج كه احساس امنيت نمايد جلو بيايد و پاهاي خود را در آب فرو كند و بر اين تلاش باشد كه بر ترسش فائق آيد.



كودكي كه ترس را امري عادي و طبيعي بداند، خودپنداره مثبتي نسبت به خويشتن در ذهن خواهد داشت، زيرا خود را زبون و بي كفايت نمي داند.



سعي كنيد اين فكر را در كودك تقويت نماييد كه همه- حتي پدر و مادر او- تحت شرايطي خواهند ترسيد. والدين و يا وابستگان نزديك كودك مي توانند با تعريف داستان و يا خاطره اي از دوران كودكي خود، ترس را براي كودك هيجاني طبيعي جلوه دهند.



براي مثال بگويند: «وقتي هم سن و سال تو بودم از حشرات و زنبورها مي ترسيدم، يك بار كه يك كفشدوز را روي زمين ديدم، تصميم گرفتم آن را به دقت دنبال كنم... بعد از مدتي متوجه شدم كه كفشدوزك نمي تواند صدمه اي به من بزند...» و از اين قبيل.



با پذيرش ترس كودك، مي توان به او فهماند كه بسياري از ترس هاي دوران كودكي- بر خلاف ترس هاي بزرگسالان كه اغلب پايدار و هميشگي هستند- موقتي و گذرا هستند و اغلب بدون هيچ اقدامي از بين خواهند رفت.


تقويت اعتماد به نفس كودك


سعي كنيد هميشه خصوصيات برجسته كودك را- هر چند هم كه ناچيز و كوچك باشند- تحسين كنيد. با بزرگ جلوه دادن شهامت هاي كوچك كودك، او را در خصوص رفتن به تاريكي، تنها خوابيدن، شنا كردن در آب و... حمايت كنيد و به او اعتماد به نفس ببخشيد تا براي گام هاي بعدي در زندگي اش انگيزه و تمايل داشته باشد.


ارائه مثال ها و الگوهاي رفتاري


گاهي تماشاي كودكان ديگر كه سعي مي كنند بر ترس هاي شان فائق آيند، موثرتر از هر روش ديگر براي مواجه شدن با صحنه هاي ترس آور است.

براي مثال وقتي كودكي شاهد چيره شدن كودك ديگر بر ترس خود از آب است، بهتر مي تواند از او همانندسازي كند و رفتار او را سرمشق قرار دهد.


عدم انتقال ترس هاي خود به كودك


طبيعي است وقتي يكي از والدين و يا نزديكان كودك از عنكبوت، حشرات و يا حيوانات ديگر مي ترسد، كودك نيز با مشاهده چنين صحنه هايي خواهد ترسيد.



در صورتي كه اگر آنها درصدد كنترل ترس خود باشند، كودك نيز مي آموزد كه به رغم كمي ترس مي توان آن را كنترل كرد.


استفاده از روش حساسيت زدايي تدريجي


براي اين كه بتوانيد به كودكي كه از موقعيتي و يا حيواني ترسيده است، كمك كنيد بايد او را كم كم و به تدريج با آن شرايط روبه رو كنيد و اين كار را حتماً با تجربه اي خوشايند و دلپذير مثل در كنار كودك بودن و يا تشويق و حمايت او همراه سازيد. توجه داشته باشيد، هر چه ترس كودك شديدتر باشد، رويارويي او با عامل ترس آور بايد تدريجي تر باشد.