Zendanian-e Syasi dar Iran

[Rasputin]

بنابه گزارشات رسيده آقاى امير حسين حشمت ساران در اثر فشارهاى جسمى و روحى كه در طى مدت بازداشت در زندان گوهردشت (رجايى شهر) كرج بر او وارد گرديده. دچار حمله قلبى گرديد و در اغما فرو رفت.زندانيان سياسى هم بند وى متوجه شرايط وخيم وى گرديدند و به زندان بانان شرايط او را اطلاع دادند ولى مسئولين زتدان از انجام هر گونه اقدامى براى انتقال او به بهدارى خودارى ميكردند.بخاطر اين بى توجهى زندانيان سياسى دست به اعتراضات گسترده اى زدند .اما با گذشت مدت زمان زيادى و شدت يافتن اعتراضات زندانيان سياسى آنها مجبور شدند كه او را به بهدارى منتقل نمايند.پس از انتقال به بهدارى آقاى ساران چندين ساعت در حالت اغما بسر ميبرد و ايشان خوشبختانه به هوش آمدند.ولى عليرغم شرايط بد جسمى و نياز مبرم به بسترى شدن در بيمارستان او را مجددا به سلول برگرداند.خودارى كردن از انتقال به موقع به بهدارى و ممانعت از بسترى كردن او در بيمارستان و انتقال مجدد به بند؛ اين زندانيانى سياسى كه دچار حمله قلبى گرديده بيانگر چيزى به غير از اين نمى باشد كه قصد حذف فيزيكى او را دارند.
لذا تاكيد ميگردد كه رژيم مسئول مستقيم جان آقاى ساران و تمامى زندانيان سياسى است.
ضمن ابراز نگرانى عميق خود نسبت به شرايط آقاى ساران و تمامى زندانيان سياسى ايران ؛خواهانه دخالت دبير كل سازمان ملل متحد و تمامى سازمانهاى حقوق بشرى براى پايان دادن به اينگونه اعمال غير انسانى عليه زندانيان سياسى در ايران است.

21 فروردين 1386 برابر با 10 آپريل 2007



مهندس صادق نقاشكار
سخنگوىبرون مرزى زندانيان سياسى در ايران
snaghashkar@yahoo.co.uk
Tel.0031620720

[Rasputin]

بازداشت يک فعال کارگری تعرض به طبقه کارگر است

سال ٨٣ جمهوری اسلامی تلاش کرد با بازداشت و زندانی کردن فعالين و رهبران کارگری هر تلاش و مبارزه ای برای ايجاد اتحادی سراسری ميان کارگران را به شکست بکشاند. بازداشت جلال حسيني، محسن حکيمي، محمود صالحی و من، برهان ديوارگر، تعرضی بود به ما، به طبقه کارگر برای اعلام کيفر خواست طبقاتی مان عليه رژيم سرمايه!
اين تلاش با مبارزه ای سراسري، با حمايت بين المللی کارگران در گوشه و کنار دنيا به شکست کشيده شد. امسال پس از گذشت سه سال جمهوری اسلامی تلاش ميکند با بازداشت، تهديد، احضار، زندانی کردن و صدور احکام سنگين برای فعالين کارگری و تلاش برای ايجاد جو رعب و وحشت در ميان فعالين و رهبران کارگری به استقبال اول ما مه برود و از هم اکنون مانع برگزاری مراسمها، اعتراضات کارگری به اين مناسبت شود. بازداشت محمود صالحی بخشی از تلاش سازمان يافته رژيم برای مقابله با اول ماه مه ما است. بايد اين تلاش را يکبار ديگر به شکست کشانيد.
همه ما از وضعيت معيشت و حقوق کارگران و مردمی که در زير خط فقر در ايران زندگی ميکنند به خوبی آگاه هستيم و ميدانيم که حمهوری اسلامی به جز فقر و فلاکت و بدبختی ارمعانی برای مردم نداشته است هر کسی که نسبت به وضع موجود، به فقر، به بيحقوقي، به تبعيض اعتراضی کند با اتهام هميشگی اقدام بر عليه امنيت ملی و جاسوسی بازداشت و پس از طی دوره کامل شکنجه و بازجوئی های درد آور در سلول های انفرادی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ايران به احکام سنگين زندان و اعدام محکوم ميگردد. معلم، دانشجو، کارگر و زن را به جرم اعتراض بازداشت و زندانی می کنند محمود صالحی از حقوق کارگر و مردم زحمتکش اين جامعه دفاع کرده. بازداشت محمود صالحی تعرض به طبقه ما و همه کسانی است که عليه فقر و بيحقوقی و استثمار مبارزه ميکنند.
بايد اين وضعيت غير قابل تحمل و کشنده را تغيير داد! بايد جلوی اين همه سرکوب و خفقان را گرفت تشکلهای کارگری ، سنديکاها ، تشکلهای مستقل روزنامه نگاران، نويسندگان ، معلمين، دانشجويان، مدافعين حقوق کودک و زن در داخل ايران بايد به اين يورش لجام گسيخته اعتراض کنند کارگران مراکز مختلف با ايجاد مجامع عمومی در مراکز کارگری نسبت به بازداشت محمود صالحی اعتراض کنند وخواستار آزادی فوری محمود صالحی بشوند. فعالين کارگری مراسم اول ماه مه امسال را بايد روز اعتراض به بازداشت و لغو حکم زندان برای محمود صالحی و ديگر فعالين دستگير شده بنمايند.
کارگران و مردم آزاديخواه، اتحاديه ها و نهادهای مدافع حقوق بشر و احزاب سياسی!
برای آزادی فوری و بی قيد و شرط محمود صالحی فعال کارگری که هم اکنون در زندان مرکزی شهر سنندج به سر ميبرد ما را ياری دهيد!
من با اعلام کمپين آزادی برای محمود صالحی و لغو احکام ديگر فعالين کارگری سقز از تمامی نهادهای مدافع حقوق بشر و اتحاديه های کارگری در ايران و جهان ، تمامی احزاب سياسی و تمامی مردم مبارز و آزاديخواه درخواست ميکنم که به اين کمپين بپيوندند و خواستار آزادی محمود صالحی و لغو احکام ديگر بازداشت شدگان اول مه بشوند.
اهداف کمپين آزادی برای محمود صالحی

1- آزادی فوری و بدون قيد و شرط محمود صالحی و لغو احکام تعليقی برای او
2- لغو احکام زندان تعليقی برای جلال حسيني، محسن حکيمی و برهان ديوارگر
3- آزادی برپائی مراسم مستقل، غير دولتی و آزاد اول ماه مه روز جهانی کارگر


برای آزادی محمود صالحی و لغو احکام ديگر فعالين کارگری شهر سقز به اين کمپين بپيونديد و با اتحاد و مبارزه آزادی محمود صالحی را تضمبن نمائيم.

شماره تماس با کمپين آزادی محمود صالحی
٠٠۹٥٤٣٨٦٢۹٠٤
Borhandivargar2006@yahoo.com

[Rasputin]

[Rasputin]

[Rasputin]

[Rasputin]

Award-Winning Writer Yaghub Yadali Jailed In Iran

April 20, 2007 --Yaghub Yadali, an Iranian writer who received a prestigious literary prize, has been jailed in Iran.


Yadali's wife, Akram Kabiri, was quoted by Iranian news agencies as saying that her husband has been in prison in the southwestern town of Yasuj for some 40 days.

She said Yadali has been charged with spreading lies in connection with two of his books that were published several years ago with the approval of Iran's Culture Ministry.

An Iran-based human rights group, the Society Defending The Rights Of Prisoners, has said that it is following Yadali's case.

Emad Baghi, a prominent member of the group, has said that Yadali has been charged with insulting one of Iran's minority groups in the two books.

There has been no official reaction from Iranian authorities on the case.

[Rasputin]

دو تن دیگر از فعالان حقوق زنان در ایران که سال قبل در یک تجمع اعتراضی در میدان هفت تیر تهران شرکت کرده بودند، به مجازات زندان محکوم شدند.
نوشین احمدی خراسانی و پروین اردلان به اتهام "تبانی و اجتماع جهت برهم زدن امنیت کشور" به سه سال حبس که دو سال و نیم آن به مدت پنج سال تعلیقی است، محکوم شده اند. به این ترتیب شش ماه دیگر از نوع تعزیری و لازم الاجراست.

دو اتهام دیگر، شامل "تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی" و "شرکت در تجمع غیرقانونی"، نیز علیه این دو نفر مطرح شده بود که دادگاه انقلاب در مورد آنها رای برائت داده است.

نسرین ستوده، یکی از وکلای این دو مدافع حقوق زنان، به بخش فارسی بی بی سی گفت: "صدور این حکم خارج از انتظار بود و همچنین موضوع پیوند دادن مطالبات مدنی، که بیشتر آن در چارچوب مسائل خانواده قابل بررسی است، با مسائل امنیتی سوال برانگیز است."

خانم ستوده گفت: "من و دو وکیل این پرونده، یعنی خانم شیرین عبادی و لیلی علی کرمی، در فرصت بیست روزه برای درخواست تجدید نظر یقینا لایحه تجدید نظرخواهی را به دادگاه انقلاب ارائه خواهیم کرد."

تجمع دوازدهم ژوئن (22 خرداد) سال گذشته در تهران با برخورد خشونت آمیز نیروی انتظامی روبرو شد. نیروی انتظامی شماری از تجمع کنندگان را که به قوانین تبعیض آمیز ایران، از جمله حق تعدد همسر و سرپرستی فرزند برای مردان اعتراض داشتند به این بهانه که تجمع آنها بدون مجوز صورت گرفته بازداشت کرد.

علیرغم آزاد شدن بازداشت شدگان برای آنان پرونده هايی در دادگاه انقلاب تهران تشکيل شد.

شبعه ششم دادگاه انقلاب تهران هفته گذشته نیز فريبا داوودی مهاجر، از جمله شرکت کنندگان در تجمع اعتراضی هفت تیر را نسبت به آنچه "برگزاری اجتماع غيرقانونی" و "تبانی جهت ارتکاب جرم" خوانده شد، مجرم شناخته و به يک سال زندان و سه سال حبس تعليقی محکوم کرد.

همين دادگاه، سوسن طهماسب، یکی دیگر از تجمع کنندگان میدان هفت تیر را نسبت به "اقدام عليه امنيت ملی" مجرم شناخته و به شش ماه زندان و يک سال و نيم حبس تعليقی محکوم کرده است.

با صدور احکام امروز، اکنون شمار محکومین به پنج نفر رسیده است.

پيشتر، شعبه سيزدهم دادگاه انقلاب تهران، آزاده فرقانی، از ديگر شرکت کنندگان تجمع ميدان هفت تير را به دو سال حبس تعليقی محکوم کرده بود.

برخورد با فعالان حقوق زنان با اعتراضات متعدد گروه های مدافع حقوق بشر داخلی و بین المللی مواجه بوده است.

اخیرا وزیر اطلاعات ایران اعلام کرد که "دشمنان خارجی" سیاست جدید خود برای "براندازی نرم جمهوری اسلامی" را تحت پوشش جنبش های مختلف از جمله جنبش زنان و جنبش دانشجویی به اجرا درآورده است.

[Rasputin]

[Rasputin]

[abadani69]

مقامات زندان گوهردشت کرج (رجائي شهر)، بهروز جاويد تهراني را مورد ضرب و شتم قرار دادند و به سلول انفرادي منتقل کردند.

بهروز جاويد تهراني از زندانيان سابق کوي دانشگاه است که پس از آزادي چندين بار دستگير و زنداني شده و به دليل فعاليت هاي سياسي مورد غضب مقامات امنيتي و قضائي قرار گرفته است. او به همين علت براي گذراندن دوران محکوميت به زندان گوهردشت کرج تبعيد شده تا در کنار زندانيان عادي خطرناک به سر برد.


به گفته آرسم آزاد سخنگوي کارزار آزادي بهروز جاويد تهراني و عضو کميته دانشجويي دفاع از زندانيان سياسي، "انتقال جاويد تهراني به سلول انفرادي از آنجائي آغاز شد که چند روز پيش يکي از مسئولين زندان رجائي شهر تمامي اشرار و قاتلين را در دارالقرآن اين زندان جمع کرد و با منافق خواندن همه زندانيان سياسي گفت نبايد به اينها رحم کرد. موضوعي که واکنش زندانيان سياسي را برانگيخت."

در همين راستا ضرب و شتم بهروز جاويد تهراني ابتدا توسط مجرمان خطرناکي که براي مقامات زندان کار مي کنند انجام گرفت تا مقدمات انتقال او به انفرادي و برخوردهاي بعدي فراهم شود. آرسم آزاد مي گويد: "جان بهروز جاويد تهراني در خطر است چرا که او همواره در بدترين شرايط بوده و مسئولان زندان فشارها را بر او بيشتر مي کنند."

بر اساس خبر منتشر شده از طرف کارزار آزادي بهروز جاويد تهراني، او از 4 ارديبهشت يعني يک روز پس از منافق خواندن زندانيان سياسي توسط يکي از مقامات زندان گوهردشت، به سلول انفرادي برده شده است.

البته اين تنها بهروز جاويد تهراني نيست که توسط مقامات زندان مورد اذيت و آزار قرار مي گيرد. به گفته سخنگوي کارزار آزادي بهروز جاويد تهراني " پس از اظهارات مغرضانه يکي از مسئولان زندان بر عليه زندانيان سياسي، ابتدا مهرداد لهراسبي يکي از مظلوم ترين زندانيان سياسي کوي دانشگاه توسط علي محمدي معاون زندان رجايي شهر احضار شد و معاون زندان به اواعلام کرد اگر از خواسته هاي خود چشم پوشي نکند به سرنوشت اکبر محمدي دچار خواهد شد. در حالي که تنها خواسته مهرداد اين است که براي درمان انواع و اقسام مريضي هايش مرخصي بگيرد."

حمايت زندانيان اوين

به فاصله کوتاهي از اعلام خبر انتقال بهروز جاويد تهراني به سلول انفرادي، 4 تن از زندانيان سياسي در زندان اوين در بيانيه اي از او حمايت و اقدام قوه قضائيه را محکوم کردند.

روز گذشته، کيوان رفيعي، عبدالرضا رجبي، ابوالفضل جهاندار ومحمد فلاحي زاده در بيانيه اي نوشتند: "سخن از نقض حقوق بشر مي گوييم، سخن از بهروز جاويد تهراني که نام وي تداعي کنندۀ اراده و درد در ذهن ماست جواني که سالها در راه آزادي و سعادت ملت خود، از خود گذشته و دردها را با اراده آهنين و مظلومانه و قهرمانانه به دوش مي کشد، فريادهاي آزاديخواهي وي هنوز در اذهان شنوندگان آن طنين انداز است. سالهاي طولاني زندان، چشم آسيب ديده، دندانهاي شکسته، ديسک کمرو مشکلات گوارشي و کليوي و بسياري مشکلات جسمي ديگر، لگدمال کردن نام انسانيت و مقام انسانيت از سوي رژيم استبداد که بر پيکر بهروز جاويد تهراني خود مي نماياند. هيچ يک از دردها تاثيري بر اراده آهنين وي نگذاشته است."

در اين بيانيه آمده است: "ما زندانيان سياسي امضا کنندۀ اين بيانيه، حرکت مذبوحانه و غير انساني رژيم را که بر خلاف تمامي معاهدات و کنوانسيون هاي بين المللي ميباشد قويا محکوم مينماييم و تاکيد مي کنيم که جاويد تهراني به استناد قوانين الزام آور بين المللي بايد فورا و بدون قيد و شرط از سلول انفرادي خارج گردد."

همچنين کيوان رفيعي در حمايت از بهروز جاويد تهراني، از روز گذشته به مدت يک هفته دست به اعتصاب غذا زده است.

بهروز جاويد تهراني، پيش از اين نيز چندين بار در زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفته، بطوريکه سال گذشته بر اثر همين ضرب و شتم ها از ناحيه سر و صورت مجروح شد و يکي از دندانهايش شکست. او همچنين طي مدت بازجوئي در بند 209 وزارت اطلاعات چندين بار شکنجه شد.

اين زنداني سياسي آخرين بار در تجمع خانواده هاي زندانيان سياسي در برابر دفتر سازمان ملل متحد در تهران دستگير و سپس در شعبه 26 دادگاه انقلاب و به درخواست وزارت اطلاعات به 7 سال زندان محکوم شد.

کارزار آزادي بهروز جاويد تهراني با تاکيد بر اينکه زندانيان سياسي در زندان رجايي شهر کرج در خطر حذف فيزيکي قرار دارند، از تمامي سازمان ها، گروه ها و مدافعان حقوق بشر در سراسر دنيا خواست براي آزادي زندانيان سياسي اقدام کنند.

[Rasputin]

Marina Nemat's name had been scrawled on her forehead, and she was about to be shot.

She had been locked up in Tehran's notorious Evin prison since early 1982, when, at age 16, she complained that math and history lessons in her school had been replaced by Koran instruction and political propaganda.

Nemat was rounded up for speaking out against the Ayatollah Khomeini's brutal regime, and she was sent to Evin to be interrogated, tortured and executed.

Just minutes from death, her life was spared. But the blessing came with a heavy price.

A prison guard named Ali had fallen in love with Nemat and used his father's connection to the Ayatollah to commute her sentence to life in prison. Threatening to harm her family and friends, he forced Nemat — a Christian — to marry him and convert to Islam.

In her new memoir, Prisoner of Tehran, Nemat tells the story of her life as a political and domestic prisoner, married to a man she feared. Though she grew to care for Ali's family, Nemat lived in a constant state of anxiety and guilt about what her family would think when they learned of her marriage to Ali and her conversion to Islam.

Twenty months after Nemat was imprisoned, Ali was gunned down on the doorstep of his parents' home. Six months later, Nemat returned home. It was only after her mother's death, when Nemat started filling notebooks with memories, that Nemat's family and friends learned of her past.

[Rasputin]

دکتر هاله اسفندیاری، مدیر برنامه خاور میانه مرکز مطالعات وودرو ویلسون در واشنگتن، پس از یک اقامت چهار ماهه اجباری در ایران به خاطر عدم صدور گذرنامه، روز سه شنبه توسط مقام های جمهوری اسلامی بازداشت شده و به زندان اوین انتقال یافته است.
لی همیلتون، رئیس "مرکز بین المللی وودرو ویلسون برای دانشوران"، بعد از ظهر سه شنبه (8 مه) در واشنگتن اعلام کرد که او علیرغم میل باطنی خود مجبور است ادامه بازداشت خانم اسفندیاری توسط مقام های ایرانی را علنی کند.

آقای همیلتون، نماینده سابق کنگره از حزب دمکرات و از روسای گروه مطالعه عراق، که اکنون رئیس مرکز ویلسون است می گوید چند ماه قبل در روز 20 فوریه طی نامه ای به محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران، از وی خواسته بود امکان خروج خانم اسفندیاری را فراهم کند اما می گوید دفتر آقای احمدی نژاد به دریافت نامه اذعان نکرده و به آن پاسخی نداده است.

وی گفت: "مرکز ویلسون تاکنون از سخن گفتن درباره ناتوانی خانم اسفندیاری برای کسب مدارک لازم جهت سفر (به خارج) خودداری می کرد، به این امید که راه حلی بی سر و صدا برای آن پیدا شود. اما حدس می زنم درخواست های خاموش ما برای او نتیجه ای نداشته است."

هاله اسفندیاری اواخر ماه سپتامبر برای بازدید از مادر 93 ساله اش به ایران سفر کرد. به گفته خانواده اش او یک هفته بعد، در روز 30 دسامبر، با تاکسی به فرودگاه می رفت که سه مرد نقابدار مسلح به چاقو تاکسی را متوقف و تهدید کردند اگر سرش را پایین نیاندازد او را خواهند کشت. مردان مسلح ساک و کیف دستی خانم اسفندیاری از جمله گذرنامه های ایرانی و آمریکایی او را ربودند.


من به کلی از اینکه چرا به او اجازه سفر داده نشده بی خبرم. هاله و مرکز ویلسون چیزی برای پنهان کردن ندارند. ما در همه زمینه های کاری خود شفاف بوده ایم و علنی کار کرده ایم. مرکز وودرو ویلسون یک موسسه تحقیقاتی حرفه ای است و کار ما در معرض دید عموم است. ما درمورد سیاست های دولتی بحث می کنیم، اما در مورد آنها موضع گیری نمی کنیم


لی همیلتون رئیس مرکز ویلسون

به گفته خانواده خانم اسفندیاری چهار روز بعد زمانی که او برای تسلیم تقاضانامه گذرنامه ای تازه به اداره گذرنامه مراجعه کرد از سوی شخصی که بعدا معلوم شد نماینده وزارت اطلاعات است برای "مصاحبه" دعوت شد.

به گفته بستگان دکتر اسفندیاری، این سرآغاز یک رشته بازجویی ها بود که برای شش هفته گاه برای چهار روز در هفته ادامه داشت و طول بازجویی ها گاه به هفت هشت ساعت می رسید. به گفته آقای همیلتون خانم اسفندیاری در مجموع حدودا برای 50 ساعت تحت بازجویی بود.

موضوع بازجویی ها ظاهرا درباره برنامه های آمریکا برای ایران و همچنین برنامه های مربوط به ایران در مرکز ویلسون، یکی از برجسته ترین مراکز مطالعاتی سیاست خارجی در واشنگتن، بوده است.

به گفته خانواده خانم اسفندیاری، وی پس از پایان بازجویی ها از حوالی روز 17 فوریه در انتظار دریافت اجازه سفر بود اما برای تقریبا 10 هفته خبری از وزارت کشور نشد تا اینکه هفته گذشته بار دیگر از او درخواست شد به وزارت اطلاعات مراجعه کند و زمانی که صبح روز سه شنبه برای قرار مجدد به آنجا رفت بازداشت شد و به زندان اوین انتقال یافت. وی تنها اجازه یافته است به مادرش تلفن کند و پس از آن دیگراز او خبری نشده است.

لی همیلتون می گوید خانم اسفندیاری به طور کامل به کلیه سوالات ماموران وزارت اطلاعات درباره برنامه های این مرکز پاسخ گفته است و این مرکز در این مدت حجم زیادی اطلاعات درخواستی را به ایران فرستاده است، درحالی که به گفته وی تقریبا تمامی این اطلاعات از طریق وبسایت این مرکز در اختیار عموم است.


خانم اسفندیاری 9 سال است در مرکز ویلسون کار می کند

وی گفت: "من به کلی از اینکه چرا به او اجازه سفر داده نشده بی خبرم. هاله و مرکز ویلسون چیزی برای پنهان کردن ندارند. ما در همه زمینه های کاری خود شفاف بوده ایم و علنی کار کرده ایم. مرکز وودرو ویلسون یک موسسه تحقیقاتی حرفه ای است و کار ما در معرض دید عموم است. ما در مورد سیاست های دولتی بحث می کنیم، اما در مورد آنها موضع گیری نمی کنیم."

آقای همیلتون افزود که این مرکز به عنوان یک مجمع آزاد برای دیالوگی آزادانه، منصفانه و آگاهانه در مورد مسائل مربوط به ایران کار کرده است: "ما بسیاری از ایرانیان را به این مرکز آورده ایم. ما طیف گسترده ای از دیدگاه ها در مورد مسائل مهم را تشویق کرده ایم و به قوت احساس می کنیم که باید به ایفای این نقش ادامه دهیم."

وی با اشاره به اینکه پاسخی برای نامه خود از محمود احمدی نژاد دریافت نکرده گفت اکنون درخواست خود در ارتباط با هاله اسفندیاری را به طور علنی با دولت ایران مطرح می کند.

خانواده خانم اسفندیاری می گویند در جریان بازجویی ها، "او ظاهرا تحت فشار قرار گرفت تا اعترافاتی کذب ادا کند یا به دروغ بگوید مرکز وودرو ویلسون در فعالیت هایی دست داشته که در واقع هیچ نقشی در آنها نداشته است."

به گفته آنها در آخرین تماس پیش از بازداشت، بازجویان بار دیگر از خانم اسفندیاری خواسته اند با آنها "همکاری" کند که وی خودداری کرده است.

خانم اسفندیاری از بیش از 25 سال پیش ساکن آمریکاست و شهروند این کشور شده است. وی از 9 سال قبل برای مرکز ویلسون کار می کند.


حذف صدای دیپلماسی
دولت ایران با بازداشت خانم اسفندیاری تنها یک هوادار دیپلماسی را حذف و موقعیت کسانی را در واشنگتن تقویت می کند که می گویند رژیم ایران ظالم است و نباید با آن وارد گفتگو شد


کریم سجادپور

وی دومین ایرانی آمریکایی است که در ماه های اخیر پس از سفر به زادگاهش ممنوع الخروج می شود. دولت ایران گذرنامه پرناز عظیما خبرنگار رادیو فردا را در ماه ژانویه پس از سفر او به تهران مصادره کرد و تاکنون پس نداده است. او نیز برای دیدار مادر بیمارش به ایران رفته بود.

به گفته مقام های "رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی" که وابسته به دولت آمریکاست خانم عظیما نیز تحت بازجویی قرار گرفته و از او خواسته شده با سازمان های اطلاعاتی جمهوری اسلامی همکاری کند.

روزنامه واشنگتن پست در گزارشی درباره بازداشت این افراد آنها را "گروگان های نرم" خواند که ظاهرا در واکنش ایران به اختصاص 75 میلیون دلار از سوی دولت جورج بوش به تشویق دمکراسی در ایران گرفتار آمده اند.

کریم سجادپور، کارشناس موسسه صلح بین المللی کارنگی در واشنگتن، به بی بی سی فارسی گفت که خانم اسفندیاری تعداد زیادی از دانشوران و تحلیلگرانی را که بسیاری از آنها با مواضع دولت ایران احساس همدردی می کردند به مرکز ویلسون می آورد و آنها این امکان را پیدا می کردند تا در واشنگتن دیدگاه متفاوتی را مطرح کنند.

به گفته آقای سجادپور نکته تناقض آمیز قضیه این است که خانم اسفندیاری در واشنگتن به خاطر آوردن کسانی به این مرکز که با دولت ایران همدردی می کردند مورد انتقاد بود.

وی گفت: "دولت ایران با بازداشت خانم اسفندیاری تنها یک هوادار دیپلماسی را حذف و موقعیت کسانی را در واشنگتن تقویت می کند که می گویند رژیم ایران ظالم است و نباید با آن وارد گفتگو شد."

مرکز مطالعات وودرو ویلسون در سال 1968 به یاد رئیس جمهور سابق آمریکا بنا نهاده شد.

[Rasputin]

Tehran Jails Iranian American Scholar After Long House Arrest

Iran yesterday detained prominent American academic Haleh Esfandiari, director of the Middle East Program at the Smithsonian Institution's Woodrow Wilson International Center for Scholars, according to center president and director Lee H. Hamilton and Esfandiari's husband.

Esfandiari, a dual U.S.-Iranian citizen who has lived in the United States for more than a quarter-century, has been under virtual house arrest since December, when the government refused to allow her to leave Iran after visiting her 93-year-old mother. Since then, she has been summoned repeatedly for interrogations by intelligence officials about U.S. programs on Iran. In particular, she was questioned about Iran programs at the Wilson Center, one of Washington's most prominent foreign policy think tanks.
Esfandiari was summoned by the intelligence ministry again yesterday but was then taken to Tehran's notorious Evin Prison, the sources said.

Esfandiari is one of three "soft hostages," all dual U.S.-Iranian nationals, whose passports have been confiscated by the Iranian government, rendering them unable to leave the country.

The United States has not faced such tension over Americans held in Iran since the 1979-1981 hostage crisis, when 52 Americans were held for 444 days. Until Esfandiari' s detention yesterday, the Wilson Center and her family had sought to avoid publicity in hopes that she would be granted a new passport.

Esfandiari and the other soft hostages appear caught up in an Iranian reaction to the Bush administration's $75 million program to promote democracy in Iran, which was unveiled last year. Tehran has since cracked down on human rights advocates, labor groups and women's rights campaigners, according to human rights activists.

"The government's justification for these actions is usually couched as a response to the State Department's announcement to provide financial support to Iranian civil society and nongovernment organizations," said Hadi Ghaemi of Human Rights Watch. "This has fueled a perception among the Iranian politicians that the U.S. is committed to instigating a 'velvet revolution' in Iran. Ironically, the Iranian Americans who travel to Iran mostly stay away from politics and are not by any means part of the 'regime change' advocates. But they have become pawns in the hands of Iranian government as it charts its strategy in engaging with the U.S."

During her interrogations, Esfandiari was pressured to make false confessions or to falsely implicate the Wilson Center in activities in which it had no role, Hamilton said. Esfandiari was contacted again a few days ago and asked to "cooperate" with intelligence ministry officials, which she refused. On Monday she was told to report to the Ministry of Intelligence again. When she arrived yesterday, she was taken to Evin Prison. It is unclear whether she has been formally charged with any offense.

Hamilton, a former congressman and Iraq Study Group co-chairman, wrote Iranian President Mahmoud Ahmadinejad on Feb. 20 appealing for Esfandiari to be allowed to leave. "I said the Wilson Center did not receive any money from the U.S. government for the purpose of trying to influence or to determine specific policies or direction of the Iranian government," Hamilton said in an interview yesterday. "We've been very transparent about our dealings. . . . We have offered a wide array of viewpoints. That's our role."

In a subsequent conference call with reporters, he added, "The interrogators could have gotten all the information with a few clicks on the Wilson Center Web site."

Hamilton's Iraq Study Group report in December urged the Bush administration to deal with Tehran on the issue of Iraq. "It is our view that in diplomacy, a nation can and should engage its adversaries and enemies to try to resolve conflicts and differences," the report said. "Diplomatic talks should be extensive and substantive." The Wilson Center did not receive a response from the Iranian president's office.

Esfandiari has brought in many scholars and analysts from Tehran to speak at the Wilson Center, one of the few places in Washington to offer a robust range of opinions on Iran. "The irony is, in Washington she faced criticism for bringing in people who were sympathetic to the Iranian government," said Karim Sadjadpour of the Carnegie Endowment for International Peace. "By detaining her the Iranian government only eliminates an advocate for diplomacy and strengthens the voices of those in Washington who say the regime is cruel and should not be engaged."

The ordeal for Esfandiari, a Potomac resident married to George Mason University professor Shaul Bakhash, began Dec. 30 when she was on her way to the airport to return to Washington and her taxi was stopped by three men with knives who threatened to kill her. They took her belongings, including her Iranian and U.S. passports. When she tried to get a replacement passport, she was "invited" to an interview with a man from Iran's Ministry of Intelligence. Interrogations continued almost daily for six weeks, up to eight hours a day. She was allowed to return to her mother's home at night.

Iran confiscated the passport of Radio Farda correspondent Parnaz Azima when she arrived in Tehran in January, also to see an ailing mother. She, too, has undergone interrogations and was asked to collaborate with intelligence, according to Radio Free Europe/Radio Liberty President Jeffrey Gedmin. Azima's attorney was told last month that she would have to stay in Iran "two or three years." The third, who does not want to be identified, was refused her passport and right to leave the country for six months.

A fourth American, former FBI agent Robert A. Levinson, disappeared after he flew to Iran's Kish Island in March. Tehran has denied any knowledge of Levinson's location.

[Rasputin]

[Rasputin]

A prominent US think-tank has said that one of its researchers has been detained in the Iranian capital Tehran.

The Woodrow Wilson Centre has said that Iranian-American academic Haleh Esfandiari had been repeatedly questioned by intelligence officials.

Ms Esfandiari, one of Washington's best known experts on Iran, was visiting Tehran to see her 93-year-old mother.

The incident comes at a time of continuing tension between the United States and Iran.

In December, as she was on her way to the airport to return to the United States, her taxi was stopped by three men who stole her belongings, including her Iranian and US passports.

Questioning

When she went to replace her passport, she was sent to the intelligence ministry where she was repeatedly questioned about her work at the Woodrow Wilson Centre in Washington.

On Tuesday - after effectively being prevented from leaving the country for more than four months - she was taken to the notorious Evin Prison in Tehran.

The Iranian authorities appear to be particularly suspicious currently of attempts by the Bush administration to promote democratic change in Iran.

In making public the plight of Ms Esfandiari, the director of the Wilson Centre, veteran Democrat politician Lee Hamilton, has emphasised that the centre promotes debate about Iran - reflecting a wide range of views - and receives no government money to influence Iranian policies.