Woman

[Michellica]

rast migi, age hameye zanha narahat hastan, bayad hame ba ham ye kari bokonan, na inke ye meghdare kamishoon eteraz be naghze hoghooghe zanan boland beshan o eteraz konan. mardome iran kheili chiza ro faghat ba cheshmeshoon mibinan, be ayande fekr nemikonan, vali khob hala doode fekr nakardan rajebe ayande to cheshme khodeshoon dare mire. khoda kone bishtar az 20% hazer bashan to rooye dolaat vaysan, khoda kone be hadefeshoon beresan! baraye movafahiyat, bayad hame ba ham, che mard che zan, to roye dolaat boland shan!

moshkele irania ine ke egoist hastan harkudum fekre khodeshoono mikonan...hazer nistan risk konan...va ta vakhti ke in vaz bashe hichi nemishe!

[Rasputin]

Iran: Women’s rights demonstrators beaten and arrested

Amnesty International condemns the Iranian security forces' violent disruption of a peaceful demonstration on 12 June by women and men advocating an end to legal discrimination against women in Iran. The demonstrators had gathered in the Seventh of Tir Square in Tehran to call, among other things, for changes in the law to give a woman's testimony in court equal value to that of a man and for married women to be allowed to choose their employment and to travel freely without obtaining the prior permission of their husband.

Police, including a large unit of policewomen, reportedly moved in as soon as the demonstration began and immediately started beating the protestors with batons in order to force them to disperse. They detained scores of demonstrators; on 13 June 2006, Minister of Justice and Spokesman for the Judiciary Jamal Karimi-Rad stated that 70 people had been arrested, 42 were women and 28 men, for participating in what he alleged was an illegal demonstration. When questioned about the beatings by police, he said, "if there was any beating, it will be reviewed". Some of those detained are reported to have been released.

Amnesty International has received the names of over 40 women and men reported to be among those arrested. Unconfirmed reports suggest that some are now being held at the Eshrat Abad detention centre in Tehran. Pictures of the demonstration, including some of police wielding batons, can be seen on a number of websites such as: www.kosoof.com, www.advarnews.org?Gallery/1965.aspx and www.nasiriphotos.com/blog/?id=1003639.

Amnesty International believes that those detained may be prisoners of conscience, detained solely for the peaceful exercise of their internationally recognized right to freedom of expression and association. If so, they should be released immediately and unconditionally. Amnesty International is also calling for a prompt, thorough and impartial investigation into the excessive force used against the demonstrators. Anyone found responsible for abuse should be brought to justice promptly and fairly.

The organization once again reminds the Iranian authorities of Article 12 of the United Nations Declaration on Human Rights Defenders. This states that "Everyone has the right to participate in peaceful activities against violations of human rights and fundamental freedoms." The Declaration requires states to "take all necessary measures to ensure the protection… against any violence, threats, retaliation, de facto or de jure adverse discrimination, pressure or any other arbitrary action as a consequence of his or her legitimate exercise of the rights referred to in the present Declaration."

On 9 June 2006 Amnesty International issued a statement calling for an end to discrimination against women in Iran and urging the Iranian authorities to ensure that the policing of the peaceful demonstration planned to be held on 12 June was consistent with international human rights standards (see Iran: Amnesty International calls for action to end discrimination against women, AI Index MDE 13/064/2006). Earlier this year, the organization condemned the use of violence by Iranian security forces against women who had gathered to celebrate International Women's Day on 8 March 2006 (see Iran: Amnesty International condemns violence against women demonstrators in Iran, AI Index MDE 13/024/2006).

[Rasputin]

Iranian American Twin Sisters Are Valedictorians
at University of California, Los Angeles, School of Theater, Film and Television

PRESS RELEASE: Identical twin sisters of Iranian descent, Negar Saddigh and Rocsana Saddigh (Woodland Hills), will share the stage as co-equal valedictorians during the 2006 commencement of UCLA's School of Theater, Film and Television in Dickson Court North at 4 p.m. on Friday, June 16, with a reception to follow at Coral Tree Walk near Macgowan Hall.

The senior project films made by the sisters in the school's department of film, television and digital media will screen together at 7 p.m. on Wednesday, June 14, during Festival 2006, the school's annual showcase of new creative work by students. The screening will take place in the James Bridges Theater in Melnitz Hall on the Westwood campus.

"We are so fortunate to have one another to bounce ideas around, and share a passion in this challenging field of filmmaking; it's the ultimate collaboration," the sisters said. "When we work independently, as we did with our Festival films, 'Homemade' and 'GODMA,' it's a rewarding process because we are able to cultivate our individual voices. Yet we are most content when we work together, since we are able to pool our complementary skills toward a unified project. We have benefited greatly from our experiences in the warm, communal atmosphere at UCLA and look forward to collaborating in the future as a writing/directing team."

The twins' parents left Iran during the Islamic Revolution of 1979. The twins were born in London and at age 12 moved with their family first to San Francisco and then to San Jose, Calif. They attended San Jose High Academy and completed the International Baccalaureate program there with high marks. They were admitted to UCLA in 2002 and transferred to the undergraduate film/TV major in 2004.

In Negar Saddigh's film "Homemade," a single mother is forced to recreate the magic of Disneyland in her apartment after breaking her promise to her kids. She spends the day attempting to appease them with half-baked and often questionable games such as Rollercoaster, Houdini and Cross-dress. By the day's end, the children have an opportunity to turn the tables on her.

In Rocsana Saddigh's "GODMA," eight-year-old Theo ditches her stifling Catholic school, and embarks on a surreal adventure to find God. Along the way, she meets an odd array of fanatics, from a crazed cult of brunettes to a burly gypsy. As each sect attempts to convert her, she finds truth from an unlikely source.

In addition to the remarks by the Saddigh sisters, the ceremony will feature the bestowal of The UCLA Medal, the university's highest honor, upon film producer and distributor Samuel Goldwyn Jr. ("Master and Commander," "The Squid and the Whale"); and the delivery of this year's commencement address by writer, director and producer George C. Wolfe ("Jelly's Last Jam," "Angels in America").

All UCLA Festival 2006 events are free and open to the public, but reservations are suggested as space is limited. To R.S.V.P. to any event, or for more information, visit <http://www.tft.ucla.edu/festival2006>http://www.tft.ucla.edu/festival2006.

Consistently ranked among the leading institutions in the nation, the UCLA School of Theater, Film and Television is unique in the world in that it brings together the arts of theater, film and television in one academic institution. UCLA's reputation as an outstanding training ground for the theater, film and television professions, and for critical scholarship is based on its long tradition of fostering creative growth, encouraging experimentation and ensuring artistic freedom. Many of the most respected names in the entertainment and communication arts, and the world of scholarship, are UCLA alumni.

California's largest university, UCLA enrolls approximately 38,000 students per year and offers degrees from the UCLA College of Letters and Science and 11 professional schools in dozens of varied disciplines. UCLA consistently ranks among the top five universities and colleges nationwide in total research-and-development spending, receiving more than $820 million a year in competitively awarded federal and state grants and contracts. For every $1 state taxpayers invest in UCLA, the university generates almost $9 in economic activity, resulting in an annual $6 billion economic impact on the Greater Los Angeles region. The university's health care network treats 450,000 patients per year. UCLA employs more than 27,000 faculty and staff, has more than 350,000 living alumni, and has been home to five Nobel Prize recipients.

[Rasputin]

سخنگوی وزارت کشور رژيم در توجيه سرکوب تجمع اعتراضی زنان در 22 خرداد گفت آن ها مجوز نداشتند بنابراين برخورد با آن ها نه تنها قانونی بلکه لازم بود. او گفت در همه جای دنيا برای برگزاری تظاهرات مجوز ميگيرند. البته او نگفت ,در همه جای جهان, برای تظاهرات مجوز ميدهند ولی در جمهوری اسلامی فقط چماقداران حق دارند هم با و هم بدون مجوز ,تظاهرات, کنند و به ,تجمع اعتراضی, دست بزنند که اغلب هم خشونت بار است و تعدادی مجروح و خرابی دانشگاه و خوابگاه و دفتر روزنامه و هرجا که مقاومتی در برابر استبداد هست، به بار می آورد. سخنگوی مزبور هم چنين گفت در تجمع , با کمال تعجب يک سری از آقايان نيز حضور داشتند که به تحريک تجمع کنندگان می پرداختند و اين موضوع برای ما مشکوک بود., مهم اين نيست که آقای سخنگو خود را به نادانی می زند و چنين جلوه ميدهد که نه تنها يک سری از آقايان بلکه بخش عظيمی از مردان ايرانی با سرکوب حقوق زنان در جمهوری اسلامی مخالفند و از اعتراضات آن ها دفاع ميکنند. باز کردن چنين بحثی با دست اندرکاران جمهوری اسلامی وهن بحث است. چرا که هم ما و هم آن ها ميدانيم که موضوع چيست.

پس بهتر است در سطح خودشان با آن ها حرف بزنيم و از آقای سخنگو بپرسيم آيا شما تعجب نکرديد تعداد زنان در صفوف چماقداران امسال شما چشمگير بود. مگر شما به تقسيم کار و آپارتايد جنسی درکار سرکوب اعتقاد نداريد؟ هزار کار هست که زنان مستخدم شما ميتوانند در دستگاه های سرکوب شما انجام دهند، ولی مگر چماقداری به بازوی کلفت و عضله نياز ندارد؟ چرا , قوانين الهی, خودساخته تان را زير پا گذاشتيدو کار مردهای رژيمی را به زن های رژيمی سپرديد؟ آخر ,لا مصب ها, مگر شما دين و مذهب نداريد؟ ميخواستيد کار کتک زدن زنان را به زنان بدهيد ولی فکرش را نکرديد که جاهای ديگر کار می لنگد. نگاه کنيد ببينيد چطور دست و پرزنان چماق دار موقع نشان دادن زور بازو در معرض معاصی کبيره و نگاه حريص مردان قرار گرفته است؟

اگر به توانايی و برابری زنان در همه حوزه ها معتقديد آن ها را پيش ما بفرستيد تا تربيت شان کنيم، اگر معتقد نيستيد طرف خودتان را بر اساس قوانين آپارتايد تان اداره کنيد و زنان تان را از بساط چماق داران و قمه کشان بيرون ببريد. نمی شود که هم از توبره بخوريد هم از آخور!

[Rasputin]

سرکوب، هتک حرمت و دستگيری نفراتی از شرکت کنندگان تظاهرات زنان ايرانی در بيست و دوم خردادماه ۱۳۸۵ توسط مامورين انتظامی و نيروهای لباس شخصی در تهران نشان داد که حکومت تماميتخواه ذرهای نافرمانی را بر نميتابد و نه تنها حق تظاهرات مسالمت آميز و آرام شهروندان را که در اعلاميه جهانی حقوق بشر (مادهی ۲۰) و در کنوانسيون حقوق مدنی و سياسی (ماده ۲۱) به رسميت شناخته شده است لگدمال ميکند، بلکه مادهی بيستوهفتم از قانون اساسی جمهوری اسلامی را نيز رعايت نميکند. اما زنان ايرانی که در همه عرصههای سياسي، اجتماعی و فرهنگی با تبعيض دست به گريبانند امروزه خواستار آنند که به همهی حقوق شناخته شده در مچموعهی حقوقی سازمان ملل دست يابند.
ما با حمايت از مبارزات حقطلبانهی زنان ايران و با پشتيبانی از تظاهرات آنان درحاليکه هر گونه سرکوب و آزار آزادزنان شجاع ايران را محکوم ميکنيم، قاطعانه خواستار آزادی هر چه سريعتر و بدون قيد و شرط همهی دستگير شدگان هستيم.

ميهن روستا- منيره برادران- الهه شکرائی- شهلا شفيق- منصوره شجاعی- منيژه مرعشی- فريده پورعبدالله- پروين -سيامك قاجار- کوه گيلانی- دکتر شهين نوائی ? صنم دولتشاهی- سودابه اردوان- صديقه فخرآبادی ? مهشيد راستی- پرستو فروهر- ميترا شجاعی- دکتر رويا طلوعی - ناهيد اميری- بتی تهماسی- پوران مهديزاده- سعيد پورعبدالله-احمد مشعوف ? شهناز شحنه- مسعود شب افروز - پانته آ بهرامی- اصغر ايزدی- نيما مشعوف ? حميد نوذری-انوشه مشعوف- امير خدير- مينو الدين- مليحه رزازان- ترانه روستا- رخساره هنر ? ارتا داوری- نسرين الماسی- فرح طاهری- حسن زرهی- نازنين ايزدی- فريبا ثابت - ليلا فخرآبادی- شيرين دخت نورمنش- سعيد عصمتی- گلرخ جهانگيری- فرزانه سوری- طاهره سوری- فائزه منزوی - ژاله طالب حريری- ميترا گوشه- روشن پورعبدالله? بامداد شهيدزاده- فخری الرضا- فريبا ثابت- مهناز ده بزرگی- سيمين نصيری- دکتر زهرا عرفانی - کورش امجدی- مهناز متين- شيرين کبيريان- نازنين مهرساعی- محمد هاشم نيا- رامين مولائی- فتانه فراهانی- افسانه موسوی- بانو صابری- بهار منشی رودسری- ايرج مصداقی-? رضا غفاری- لوا زند- سياوش صبور- سينا- عزيزه شاهمرادی- دکتر پروين دارابی- ترانه همامی- مهربان شهدوست- آرش شباهنگ- شهاب عقيقی- اذر نژاد ? نسرين بصيری- شعله ايرانی - نرگس کرمانشاهی - سپبده زرين پناه- ويدا سليماننژاد- ساناز علوی ? مريم مسرت ? نگار آزموده- گيتی ساعی ? مرجان انصاری- ابراهيم شيرازی- فتحيه نقيب زاده- آذر محلوجيان- رشته آبادی- سيامک موئد زاده- پروانه گارگران- شاهپرک ضيائی- جعفر کارگر- مهيار صدريان- مهناز صدريان- عباس کاشی- مريم رونقی- جورج کلالس- زرين کلالس- علی گتچينی ? دکتر محمد الله وردی- دکتر عزت مصلا نژاد ? دکتر منصور شمس- غنچه آذری بنينی- هما ضيائی- بهرام فخر آبادی- امين فخر آبادی- مجيد کريمی ? جابر قريشی- بتول سيد محمدی ? شهره بابائی ? گيتی تسليمی ? مژگان بزرگ منش - ناهيد نصرت- مهستی تفرشيان- لولی مظهر-
و ادامه دارد...

لطفا برای امضا اين نامه به آدرس زير مراجعه کنيد. متن انگليسی اين نامه در روز دوشنبه ۱۹ ماه ژوئن به سازمان ملل و ديگر سازمان ها فرستاده خواهد شد.

http://www.petitionspot.com/petitions/zanan

[Rasputin]

در طول قرن هاي متمادي جوامع پدرسالار و آنهايي كه تنها مرد را انسان مي پنداشتند، زنان را از عرصه اجتماع حذف كرده و يا نقش آنان را تا حد حيوانات خانگي تنزل داده اند. اما از آنجايي كه سرشت بشري در وجود زن نيز وجود دارد، آنها به انحاء مختلف راه خويش را از ميان ستون هاي ستبر دنياي مردانه باز كرده اند.
نگاه واقع گرايانه به حركت هاي زنان در طول دوران مختلف نشان مي دهد كه نگرشي به نام فمينيزم نه تنها باري از روي شانه هاي ستمديده زنان برنداشته بلكه بسترهاي نامناسبي را هم در اين زمينه به وجود آورده است. بسترهايي كه از دل آنها نگرش هاي تك بعدي و نيز استبدادي بيرون آمده و روز به روز بر شدت آن افزوده مي شود. البته اين به معناي نفي فمينيزم و جنبش زنان نيست.چراكه بدون وجود آن دور باطل ظلم بر زنان ادامه پيدا خواهد كرد و زنان بايد اجازه دهند تا مردان سرنوشت آنها را رقم بزنند. از طرفي اين بدان معنا هم نيست كه زنان اصل وجودي خويش را انكار كنند و به دنبال جايگاه تازه اي در ميان اقشار مختلف اجتماعي براي خود باشند. اين همان چيزي است كه فمينيزم را به بيراهه كشانيده است. زن و مرد دو موجود كاملاً متمايز از يكديگرند اما از آنجايي كه هر دو انسان هستند، به حكم انسان بودنشان نقاط اشتراك فراواني را پيدا مي كنند. يكي از بن بست هايي كه جنبش زنان با آن برخورد كرده است اين است كه زنان "جنبش گر" به جاي اينكه به دنبال حق و حقوق قانوني خود از ميان پيچ و خم هاي قوانين و حاكميت باشند، مي خواهند مرد باشند. از همين جاست كه بعد از قرن ها تلاش و تحمل مرارت هاي فراوان هنوز زنان در اكثر نقاط دنيا مورد ظلم و ستم قرار مي گيرند و به رسميت شناخته نمي شوند.
زنان امروز ايران هم به نسبت بسيار خوبي از حقوق قانوني خود آگاهي كسب كرده اند و براي رسيدن به آنها تلاش مي كنند. برگزاري تجمع، گرامي داشتن روزهاي بزرگ، تكثير آرا وعقايد در نشريات و وبلاگستان، ادامه تحصيل و راه يافتن به دانشگاه در مقاطع بالا، همه و همه از امور مثبتي است كه زنان به آن اقدام كرده اند. اما در تمام اين اقدامات ردپاي اشتباهات فاحش تفكر فمينيستي به وضوح ديده مي شود. افراط فمينيستي آن چيزي است كه جنبشي را كه مي تواند زنان را وارد عرصه عمل اجتماعي كند تبديل به يك تجمل بورژوايي مي كند. سردمداران اين حركت ها بايد به شدت براي مدون كردن عمل خود تلاش كنند. نه اينكه در فراخوان خود هم تبعيض جنسي را نمايان كنند(حامیان مرد و زن در فهرست امضا کنندگان حمایت از تجمع اعتراضی زنان، جداگانه معرفی شده اند!). اينها نكات كوچكي است كه از قلم مي افتد اما نتيجه گيري از يك عمل گروهي را عقيم مي گذارد. مبارزه زنان، جدا از جنبش های دیگر اجتماعی و طبقاتی، مبارزه ای عقیم و ناکارآمد خواهد بود.
به هر حال همه ما به دنبال حقوق برابر در جامعه هستيم. مي خواهيم از امكانات جامعه مان استفاده كنيم و امنيت و آرامش را براي همه يكسان ببينيم. بررسي عقلاني جنبش زنان و تعريف دقيق كارويژه هاي آن و راهكار علمي براي رسيدن به آن مهم ترين چيزي است كه جامعه زنان به آن نيازمند است. حالا كه بزرگان عرصه هاي مختلف علم و ادب و فن و هنر با جنبش زنان همسو هستند حيف است كه از اين همه فرصت به درستي استفاده نشود.

[Rasputin]

وقتى با ديدى تحليلى شرايطى را كه بر جامعه زنان ايران حاكم است در نظر ميگيريم با دو وضعيت ناهمگن رو برو ميشويم. دو وضعيت و دو طيف كه هر كدام راه خود را ميروند و البته سر سازشى با همديگر ندارند.
يك طرف دولتمردان و زنان و مردان نماينده مجلس كه قانون و لايحه هاى سراسر تبعيض آميز عليه زنان طرح ميكنند، و همچنين عده ديگرى زنان و مردان باتون به دست كه كار پاسدارى از اين قوانين را بعهده دارند.
اما در سوى ديگرجنبش آزاديخواهى زنان و مردان ايران قرار دارد. جنبشى كه به دستان خالى ما و هزاران صداى خفه شده ما كه استراحتگاهمان زندانهاست تعلق دارد. مايى كه هيچ خانه و كاشانه اى نداريم و حق تعيين سرنوشتمان با ديگران است. قلبهايمان مالامال درد و رنج و تحقير است اما ذهنهايمان به زندگى ديگرى ميانديشد.
تاريخچه شفاف بيش از يك قرن مبارزات حق طلبانه جنبش ما در ايران گوياى درك قوى ما از حقوق سياسي، اجتماعى و شهرونديمان است. اگر چه در طى ساليان متمادى و در جريان اين پروسه عظيم در تمامى بحبوحه ها همواره آماج ظالمانه ترين خشونتهاى ممكن قرار گرفته و تحقير شده ايم و جنبش ما همواره ابزارى در خدمت تحقق منافع جوامع مردسالار و سنتى بوده است ، ٢٢ خرداد نقطه عطف تازه اى در تاريخ مبارزاتمان است. اين روز از مايه هاى ارزشمند تجربيات مبارزاتى ما در رسيدن به اهداف واقعى و انسانيمان خواهد بود.
در اينجا ميخواهم سواى از برخورد خشونت آميز دولتمردان با تجمعهاى اعتراضى و ايجاد فضاى رعب و وحشت، به نظر نمايندگان مجلس هفتم در خصوص تجمع اعتراضى زنان اشاره اى داشته باشم. تجمعى كه بمثابه نمايندگى خواستهاى نيمى از جمعيت جامعه ايران بود.
خانم "عشرت شايق" كه قبلا هم نظراتى كارساز در جهت تقويت جناح خشونت و سركوب داده بود زمانى پيشنهاد اعدام "زنان خيابانى" را براى درس عبرت ديگران مطرح كرد و طرح حمايت از تعدد زوجات فاطمه آليا در مجلس را تكميل كرد. اينبار هم خاموش ننشسته و گفته است "زنان ٧ تير براى خود شيرينى و وقت گذرانى آنجا بوده اند". اينها چشم خود را بر روى خيل عظيم زنان كه نسبت به قوانين تبعيض اميز شب و روز در كوچه، خيابان، مدرسه، دانشگاه، خانه در قطار و تاكسى و اتوبوس معترض اند بسته اند. خانم "نيره اخوان" عضو فراكسيون مجلس هفتم نيز با ديد "انساندوستانه" ترى گفته است "نيروى انتظامى بخاطر منافع نظام نميبايست به خشونت متوسل ميشد و خواست زنان به مجلس مربوط ميشود نه ميدان هفت تير"!!
من از ايشان ميپرسم، آخر كجاى مجلس و كريدورهاى عريض و طويل استانداريها و سازمانهاى متبوعتان جايى براى ما و نمايندگان اعتراضات حق خواهانه زنان دارد؟ مگر نه اينكه در ١٦ فروردين ٨٣ گفتند "جلو مجلس بشينيد گردو بشكنيد كسى نيست جوابتان را بدهد"؟!
يا اينكه منظور اينست كه بايد حل مشكلات را به دست شما سپرد؟
آخرشماها كى نماينده دردها و مشكلات ما زنان بوده وهستيد؟ كدام قدم را در راه پاسخگويى به صداى برحق زنان كه خواستار ابتداييترين و بديهى ترين حقوق انسانى هستند، برداشته ايد؟
بعنوان نماينده بخشى از جنبش آزاديخواهانه زنان در ايران ميگويم نه تنها شما نماينده ما نيستيد بلكه بى حقوقى و تحقير و خشونت و بيحرمتى مداومى كه بر ما زنان روا داشته شده از وجود شما هاست.
نمايندگان ما زنان در ميان خود ما، در خيابانها و ميدانها و در اعتراضات روزمره مان هستند. خانه و كاشانه ما زنان، ميدان هفت تيرها و جلو درب دانشگاهها و پارك لاله هاست، بدون حصار و درو پيكر!
بدانيد كه ما ايستادگى و مبارزه را سرلوحه مبارزات خويش قرار داده ايم. دور نيست روزى كه ما پيروزمندان اصلى اين جدال نابرابر خواهيم بود. روزى كه بر فراز قله هاى بلند پيروزى جشن آزادى و برابرى و را برپا خواهيم كرد.

[Rasputin]

پرونده كبرا رحمانپور معروف به عروس سياهبخت براي تصميمگيري نهايي نزد آيتالله هاشمي شاهرودي رييس قوه قضاييه فرستاده شد.
به گزارش خبرنگار ما، كبرا متهم است در سال 79 هنگامي كه 20 سال بيشتر نداشت مادرشوهر 80 ساله خود را با ضربات چاقو از پاي درآورده است. كبرا در جلسه محاكمه خود گفت: من از خانوادهيي فقير بودم كه براي نجات خانوادهام از فقر و بدبختي با عليرضا كه مردي ؤروتمند و 40 سال از من بزرگتر بود ازدواج كردم اما مادرشوهرم مرتب مرا تحقير ميكرد.
وي افزود: روز حادؤه عليرضا قصد داشت مرا به خانه پدرم بفرستد و از من جدا شود براي همين مرا سوار ماشين خود كرد و زير پل سيدخندان مرا با 20 هزار تومان پول رها كرد. من از اين مساله بشدت ناراحت بودم براي همين تصميم گرفتم بار ديگر به خانه عليرضا بروم و او را راضي كنم اجازه دهد نزد وي بمانم، هنگامي كه به خانه رسيدم شوهرم در منزل نبود و مادرش با من برخورد تندي كرد و او مرتب به من فحش ميداد و ناسزا ميگفت. دقايقي بعد مشاجره بين ما بالا گرفت و مادرشوهرم با چاقويي قصد داشت به من حمله كند، من كه بشدت عصباني شده و كنترل خودم را از دست داده بودم در يك لحظه چاقو را از دست مادرشوهرم گرفتم و چند ضربه به وي زدم.
پس از محاكمه كبرا قاضي جنايي تهران وي را به اتهام قتل عمد به قصاص محكوم كرد و اين حكم از سوي ديوان عالي كشور تاييد شد اما رييس قوه قضاييه پس از بررسي موضوع، پرونده را به شوراي حل اختلاف فرستاد تا از اين طريق از اولياي دم مقتول رضايت گرفته شود و كبرا از اعدام نجات يابد.
سرانجام پس از برگزاري چند جلسه در شوراي حل اختلاف اين مذاكرات نيز بينتيجه باقي ماند و پرونده به دايره اجراي احكام دادگاه جنايي تهران فرستاده شد.
قاضي جابري قاضي اجراي احكام روز گذشته پس از بررسي دوباره پرونده آن را براي تصميمگيري نهايي نزد رييس قوه قضاييه فرستاد.
قاضي جابري در اين رابطه گفت: از آنجا كه حكم قصاص كبرا تاييد شد و حتي مرحله استيذان را نيز پشت سر گذاشته و از طرفي شوراي حل اختلاف درباره اين پرونده اظهارنظر نكرده و نتايج جلسات خود را اطلاع نداده است پرونده را براي تصميمگيري نهايي نزد رييس قوه قضاييه فرستاديم.
در همين حال عبدالصمد خرمشاهي وكيل مدافع كبرا روز گذشته به خبرنگار ما گفت: اميدوارم رييس محترم قوه قضاييه با توجه به اختيارات خود دستور بررسي مجدد پرونده را صادر كند چرا كه در اين پرونده هنوز ابهاماتي وجود دارد. وي درباره اين ابهامات گفت: اين موضوع كه كبرا از خودش دفاع مشروع كرده بطور كامل بررسي نشده و از سويي اين مساله كه كبرا هنگام قتل دچار جنون آني شده بود نيز بايد بررسي شود

[Rasputin]

زيلا بنی يعقوب ، بهمن احمدی امويی و خانم حيات غيبی عصر امروز از زندان اوين آزاد شدند .

اين سه تن که در تجمع روز ۲۲ خرداد در اعتراض به نقض حقوق زنان در قوانين ايران بازداشت شده بودند ، عصر امروز با قرار وثيقه آزاد شدند .

[Rasputin]

كيفم را به سر شانه ام مي اندازم و دستي به لبه روسري ام مي كشم. كمي از موهايم شيطاني مي كنند و از زير روسري بيرون بيايند و كمي خورشيد را تماشا كنند. با دست آنها را به داخل مي زنم . روبه رویم گنبد طلایی زیر نور برق می زد. یک تاکسی از مقابلم می گذرد می گویم:" مستقیم" می گذرد اما پشت سرش دومی می ایستد. صندلی عقب خالی است. سریع سوار می شوم و به سمت ته صندلی می خزم. چشمم در آینه به صورتم می افتد. چقدر بی حال به نظر می رسم کاش کمی پودر به صورتم زده بودم. اما آن روز صبح تنها وقت کردم خطی نازک بالای چشمم بکشم و رژی کمرنگ لبانم بزنم که آنهم در حال محو شدن بود. کیفم را روی پایم جابجا می کنم. کمی جلوتر دو مرد با لباسی محلی سوار می شوند. روی صندلی جلو می نشینند. کاغذ هایی که در دستم هست را جابجا می کنم و شماره ای را با موبایلم می گیرم. ماشین از جلوی مردم رد می شود. بعد از چهارراه اول مردی را در لباس روحانی می بینم که در دستش را به نشانه مستقیم تکان می دهد. کمی خودم و وسایلم را جابجا می کنم. تاکسی ترمز می کند. مرد روحانی به سمت در عقب می آید و در را می گشاید تا سوار شود. اما انگار یکباره می ایستد و کمی به داخل نگاه می کند.لحظه ای تردید می کند و بعد در حالیکه سرش را به زیر می افکند و در تاکسی را می بندد. راننده تاکسی بوقی می زند و او رویش را برمی گرداند تا داخل تاکسی را نبیند. راننده لحظه ای مردد می ماند و بعد پایش را روی گاز فشار می دهد و روبه و مردی که به زور نشسته اند کی گویید: " آدم می مونه چی بگه ، اگه یک زن سئوال شرعی داشته باشه جوابشو می دهند اما اینجا توی تاکسی کنار این خانم نشست. " حرفش افکارم را به هم می ریزد. می گویم: "شاید اشتباه کرده بود و آدرسش را اشتباه گفته بود." مرد لبخندی می زند و می گوید:" نه خواهر اون به خاطر اینکه حجاب شما کامل نبود و بی چادر بودید کنارتان ننشست والا مسیرش با ما یکی بود." چشمم در اینه به صورتم می خورد و چشمان گود رفته و بی حالتم نگاه می کنم و می بینم باز چند تار مو از زیر روسری به دیدن آفتاب سرک می کشند. بغضی در گلویم می پیچد و با غیظ آن چند تا را لابلای موهایم پنهان می کنم و بی اختیار یاد یکی از قوانین دوره قاجار می افتم که مضمونش این بود که زنان حق ندارند با مرد نامحرم سوار کالسکه کروک دار شوند و به تلخی می خندم.

[Rasputin]

[Rasputin]

فاجعه فروش ماهيانه بيش از 1500 دختر ايرانی در کراچی
با رقم فروش روزانه 54 دختر نوجوان و جوان ايرانی در بازار کراچی ترديدی نيست که انتقال و فروش اين همه انسان برای استثمار جنسي، از طريق باندهای قدرت و حکومت جمهوری اسلامی صورت می گيرد.
اگر پيش از اين فروش دختران ايرانی با ضد و نقيض گويی ها و تائيد و تکذيب های مختلف از سوی غير مسئولان حاکم برکشور همراه بود، اکنون اخبار درج يافته در خبرگزاری ها و مطبوعات کشور راه هرگونه مخفی کاری و پرده پوشی را بر حاکمان بسته است. اگر مدتی قبل افشاگر شجاع ماجرای انتقال و فروش دختران ايرانی (خلبان ايرانی تبار) در بازار شيوخ عرب از سوی مافيای فروش دختران در درون حکومت مجازات شد تا بيش از آن پرده ننگين آدم فروشی و اشاعه روسپيگری سازمان يافته شان فرو نيفتد، اما اکنون يک کارشناس مطالعات زنان در گفتگو با يک خبرگزاری دولتی (ايلنا) گوشه ديگری از اين جنايت بی نظير و هولناک در نظام اسلامی را کنار زده و پرده ديگری از اين مصيبت و فاجعه ملی را رو می کند .
عين اظهارات او را می خوانيم تا عمق فاجعه فروش دختران ايراني، شکار دختران فراری در تهران توسط هشت هزار باند کوچک و بزرگ و نيز دست های قدرتمند متکی به حکومت در سازماندهی اين جنايات را نيز در سخنان او بيابيم:
,محبوبه مقدم، دانشجوى كارشناسى ارشد پژوهشگرى مطالبات زنان، در همايش روز جهانى زن، روسپى گرى را يكى از آسيب هاى اجتماعى زنان عنوان كرد و گفت: قربانيان روسپى گرى در تهران به بالاترين حد خود رسيده و مكان هايى كه به شكار انسان ها نشسته اند، فقط در تهران به هشت هزار مورد مى رسد. وى مدعى شد: روزانه 54 دختر 16 تا 25 ساله ايرانى در كراچى خريد و فروش مى شوند و سرمنشأ اين فاجعه سياستى است كه باعث فقر و محروميت اكثريت جامعه شده است. مقدم با اشاره به گزارش هاى مستندى كه در بعضى از مطبوعات كثيرالانتشار چاپ شده، خاطرنشان كرد: اين گزارش ها گوياى دست داشتن برخى افراد ذى نفوذ در گسترش فحشا است، زيرا باندهاى قاچاق كه دختران را با هواپيما به كشورهاى جنوب خليج فارس منتقل مى كنند، چگونه از اين تسهيلات برخوردار شده اند.
وى افزود: تعداد دختران فرارى در كشور دست كم به 300 هزار نفر مى رسد و قريب به 86 درصد دختران كه براى نخستين بار از منزل فرار مى كنند، مورد سوءاستفاده جنسى قرار مى گيرند.
مقدم با بيان اين مطلب كه بيش از 8 ميليون زن ايرانى در فقر مطلق زندگى مى كنند، خاطرنشان كرد: تعداد جوانان مبتلا به مشكلات روانى در ايران، بين 8 تا 10 ميليون نفر تخمين زده مى شود كه اكثر آنها را دختران تشكيل مى دهند. وى با اعلام اين كه در ايران نسبت خودكشى در مقايسه با تمام كشورهاى جهان در بالاترين حد قرار دارد، افزود: سالانه هفت هزار نفر خودكشى مى كنند كه بيشترشان زن هستند.

[Rasputin]

شماري ازبانوان تهراني بااستقبال ازطرح عرضهمانتوهاي بلند و جايگزيني مانتوهاي بلند واسلامي بجاي مانتوهاي كوتاه، گفتند: تنوع و عرضه لباسها با الگوي پوشش اسلامي در فروشگاهها بايد پاسخگوي سليقههاي مختلف باشد.

اين عدهازبانوان تهراني كهبراي خريد مانتوهاي بلند عصريكشنبهدر ميدان هفتم تير تهران به مراكز و فروشگاههاي عرضه اين نوع لباسها مراجعه كرده بودند،در گفت وگو باخبرنگار مركز استان تهران اظهارداشتند:رويكرد بانوان در روزهاي اخير نسبت به تهيه مانتوهاي بلند بيشتر شده واين تغيير نگرش بانوان بخاطر اجراي طرح" ارشاد" نيروي انتظامي تهران بزرگ درخصوص مبارزه با پديده بدحجابي است.

در عين حال برخي از بانوان گفتند: اجناس فروشگاههاي لباس نبايد تنها تامينكننده سلايق يك طيف خاص باشد بلكهبايد نياز تمامي سليقهها را برآورده كند.

"ليلا معصومي" از بانواني كه به دنبال مانتوهاي خوش دوخت و مد روز بود، اظهارداشت: طي چند روزاخير بههرفروشگاه لباسي كه در نقاط مختلف شهر تهران مراجعه كردهام، لباس دلخواهم را نيافتهام.

"سهيلا مهدوي"نيزكهاز خريداران مانتو بود و ميخواست مانتويي مطابق فصل بهار و تابستان تهيه كند، به خبرنگار ما گفت: هر كسي بايد مراقب اعمال و رفتارش باشد.

"مريم شيخ عليان"ازديگر شهروندان تهراني كه بهامرتدريس خصوصي اشتغال دارد، گفت:بخاطرامر تدريس و اعتقادي كه دارم نميتوانم از مانتوهاي كوتاه و يا جلف استفاده كنم.

او كه براي خريد مانتو بهيكي از مانتوفروشيهاي ميدان هفتم تير تهران مراجعه كرده بود، افزود: من اصولا مانتوهاي بلند كه پوشش كامل در آن رعايت ميشود را ميپسندم و از آن استفاده ميكنم.

"مريم محمدي"دانشجوي كارشناسي ارشد رشتهعلوم سياسي يكي از دانشگاههاي تهران گفت: وقتي كه طرح و مدي وارد بازار ميشود ما نميتوانيم بر خلاف عرف جامعه پوشش ديگري انتخاب كنيم.

وي افزود: يك زماني مانتوي بلند كه تاروي پا ميرسيد مد بود واگرفردي مانتوي كوتاه ميپوشيد بدجوري در جامعه به چشم ميخورد، اما اينك اندازه بلندترين مانتو از زانو حدود دو سانتيمتر پايينتر است.

بهگفتهاو، البته هر مدي كه واردبازارميشود مقطعي است ومردم ناگزيرند از آن استفاده كنند.

"بهنام جعفري" مدير يك فروشگاه عرضهكننده مانتو در ميدان هفتم تير به خبرنگارايرنا گفت: ما براساس نياز بانوان، اجناس خود را عرضه ميكنيم.

وي افزود: اگر بانويي مانتو و يالباسي را كه بيشتر به اقتضاي سن دختر خانمهاباشد و آن راانتخاب كند،مانميتوانيم جنس مورد علاقهاو را در اختيارش نگذاريم.

"زهرا مهرورز"از فروشندگان مانتو در يكي از فروشگاههاي مانتو گفت: با اجراي طرح "ارشاد" و مبارزه با پديده بدحجابي،طي چند روز اخير ميزان فروش مانتو در اين فروشگاه به ميزان قابل ملاحظهاي كاهش يافته است.

وي افزود: عدهاي از خريداران وقتي متوجه ميشوند كه فروشگاهما مانتوي كوتاه ندارد، حتي بدون اينكه به ساير اجناس و مانتوهاي اسلامي نگاه كنند، فروشگاه را بيدرنگ ترك ميكنند.

وي درپاسخ بهاين سوال خبرنگارايرنا كه اگر خريداري مبلغ بيشتري براي تهيهجنس دلخواهش پيشنهادكند، آيا لباس موردنظرش دراختياراو قرار ميگيرد؟ گفت: دراين صورت مدير فروشگاه تصميم ميگيرد، اما بطور قطع لباس دلخواه مشتري در اختيارش قرار خواهد گرفت.

مسوول اتحاديه صنف توليدكنندگان و فروشندگان پوشاك تهران نيز در اين بارهگفت:رويكرد بانوان در دو، سه روزاخير بهمانتوهاي بلند كه دربرگيرنده پوشش كامل اسلامي است، افزايش يافته است.

"ابوالقاسم شيرازي" نيز به خبرنگار ايرنا در ميدان هفتم تير كه يكي از بورسهاي فروش مانتو در پايتخت است، اعلام كرد: اخيرا دراين فروشگاهها مانتوهاي اسلامي بيشتر عرضه ميشود.

وي گفت: اين مانتوها با قد و اندازه و الگويي اسلامي دوخته شده وطوري طراحي شده كهبرجستگيهاي بدن درآنها نمايان نيست و زانو را نيز ميپوشاند.

وي افزود: توليد اين قبيل مانتوها بر اساس نياز مردم در بازار صورت گرفته كه پس از عيد نوروز افزايش يافته است.

وي اضافهكرد: عرضهاين مانتوها در قيمت خيلي تاثيرنميگذارد اماميزان پارچه مصرفي در آنها بيشتر است.

مسوول اتحاديه صنف توليدكنندگان و فروشندگان پوشاك تهران گفت: ضمن اينكه پوششها بايد درخور جامعهاسلامي باشد، توليدها نيز فصلي است و تابع عرضه و تقاضا در جامعه ميباشد.

شيرازي اضافهكرد: مانتوهاي توليدي موجود دربازار براساس تقاضاي مردم هدايت شده وهيچ فشاري از سوي اتحاديه به مردم وارد نشده است.

وي درخصوص نقش و سهم اتحاديه در توليد مانتوها دربازار گفت: اين نقش در حدي است كه مدهاي جديد را از طراحان گرفته و در اختيار واحدهاي صنفي قرار دهيم تا با دوخت مانتوهاي مناسب و اسلامي ضمن تامين نيازبازارداخلي، به كشورهاي عربي نيز مانتو صادر كنيم.

وي افزود: البته انتخاب نوع لباس برميگردد به خود مردم كه اين امربه فرهنگسازي نياز دارد.

وي ادامه داد: "طراحان لباس" صنفي جداگانه اما ناشناختههستند كهبراي توليد انواع مانتوها بااتحاديه صنف توليدكنندگان وفروشندگان پوشاك تهران همكاري ميكنند.

وي افزود: بااينكه در سطح شهر تهران مانتو فروشيهاي زيادي وجوددارد، اما ميدان هفتم تير از شاخصترين محلهاي فروش مانتو در پايتخت است.

شيرازي، شمار واحدهاي پوشاك درتهران را دو برابراستاندارد جهاني اعلام كرد و گفت: اين مساله كسادي و گراني توليدات را باعث شده است.

بهگفته وي، حدود ۱۵هزار واحد صنفي پوشاك درسطح شهر تهران وجود دارد كه بيش از دو هزار واحد از اين تعداد مانتوفروشي است.

[Rasputin]

سال گذشته ۱۹ درصد ازدواجها در استان تهران منجر به طلاق شد و ركورد طلاق طى ۲۰ سال گذشته با ۸۵ مورد در روز، شكسته شد.
ابراهيم رضوانى، مديركل امور اجتماعى استاندارى تهران با اشاره به اينكه سال گذشته حدود يك ميليون نفر در استان تهران مستقيم و غيرمستقيم از واقعه طلاق آسيب ديده اند، گفت: با اين شرايط ۱/۵ درصد سرانه جمعيت كشور در استان تهران از اين امر آسيب ديده اند. ابراهيم رضوانى با اشاره به اين كه تخريب هاى روانى ناشى از طلاق از تخريب هاى ناشى از زمين لرزه بيشتر است، افزود: از ۲۰ سال گذشته تاكنون درصدهاى طلاق افزايش يافته است به طورى كه سال ،۶۴ حدود ۶۶ هزار ازدواج ثبت شد اما درهمان زمان ۱۱ هزار واقعه طلاق نيز رخ داد. به گفته وى ۱۶ درصد ازدواج هاى بيست سال گذشته منجر به طلاق شده است. وى گفت: سال ۸۴ ، ۱۱۸ هزار و ۵۵۲ واقعه ازدواج و ۲۲ هزار و ۴۹۳ واقعه طلاق در استان تهران رخ داد، به طورى كه در سال گذشته روزانه حدود ۸۵ فقره طلاق در استان ثبت شده است.

[Rasputin]

It seems she’s got nothing to lose. Her face is calm and only sometimes a smile appears on her face. She touches the carpet texture pointlessly, shrugs her shoulders and says:” I didn’t realize what happened. I might have become mad. I was just thinking of suicide, couldn’t think of anything else. I was scared. I admit that I made a mistake and want to tell the others through what I’ve passed… It couldn’t be worse.”

These are what Mrs. MA says. She is a woman from a city in north of Iran, a woman accused of murder. She claims she committed a murder, just to defend herself. Claim which she could not prove, and now she’s about to lose her life for that.

ONE GRAY DAY
During one gray day in mid-march 2000, a hospital in a North city happened to have a strange incident inside. According to the local police report, the police officers found blood stains in the hospital’s loundry room, 2 bloody knives and a bottle containing some kind of yellowish liquid ( liquid plumber), as well as 2 accused of murder, M.A ( 25 in that time) and a 16 year old girl.
M.A confessed to committing murder in the primary court, but says it was a self defense concerning her honor.
According to tests results, the man’s death was due to internal bleeding, as a result of several stabs with a sharp and pointy instrument.

A MISSING DOCUMENT
As the confession goes, 2 months before the murder, a man named H started disturbing her in the streets. These trouble makings gradually got the shape of tempting and threat seeking sexual relationships.
Once she goes to her city’s hospital in order to get thyroid treatment. She was holding a health insurance document belonging to a friend of her. In the hospital she met A.Y who has been working in the hospital’s loundry. A.Y introduced himself as a friend of her brother and said he could facilitate the process.

M.A who was having her friend’s health insurance document, trusted A.Y and gave the document to him.

He went to another room and when he came back told her that the hospital authorities realized the document belonged to someone else and they kept it. Then he suggested her to be back within 2 days to get the document back. After 2 days when she went to A.Y in the hospital “ he come to me after a while and said you have to directly talk to the hospital manager and immediately took my hand and dragged me into a room in which a huge man who was H, put his hand on my mouth, then undressed ma and started taking pictures of me. When I had my clothes on H said to me that I myself had to go to him to get my pictures back” she said.

According to M, after this on, within 2 months, she was constently threatened by the men. They threatened her to print the pictures in Tehran and publish them in their city and specially in her brother’s shop.
Once A told her on the phone that he has got the negatives and willing to give them back to her.

As M says, she wanted him to swear on Quran that he would not lie. “ Come tomorrow and take them” he said, while fear and concerns made me to have my beauty saloon’s assistant with me, as well as defending stuff. When M.A and her 16 year old assistant entered the hospital’s loundry they saw A approaching the young girl to flirt with her. M.A immediately realized that the whole show was nothing but a set up meant for other reasons.

As M describes:
He said:” what’s the girls name?”
I said : Masoumeh
He said: Hey Masoumeh! Lets make friends …
I said: bastard !! you sweared on Quran, and …
Fight between A and 2 women leaded into throwing acid and using knife against the man and finally his death. A murder for which the murderer has no evidence to prove her main motivation.

She says :” I wish I would live in peace if I’m going to stay alive. I wanted to be on my own and raise my orphan children with honor. They betrayed me.”

THE COURT RULLING
According to the verdict issued by the high court sub- office 26,” with regard to content of the case and the article 26/a of justice law the court’s ruling regarding the death penalty for Mrs M.A for murdering A.Y is confirmed.”
Lawyer and the case’s consultant, Zohreh Arzani says:” the official process is all done and now even a advocate can not be of any help. The only hope goes to the victim’s family because they could get the blood money instead of having her accused.

In charge of victim’s 3 children, his parents have said they would let M.A free if they get the blood money. But M.A’s family can not afford it.
Among these all here comes another piece of news; M.A ‘s younger child, who’s 12, and living with his father after the mother put in jail, dies. The child was suffocated by gas.

M.A says:” my ex-husband is a drug addicted and now I’m so much concerned of my 15 year old daughter, but I can do nothing.”

Blood money for a muslim man is about 25 million Tomans (28000 $) and so far about one third of this money has been paid by philanthropists.

M.A and her family can not afford the blood money which is the only way to get her free of accusation, and in the short time left, she is waiting to see which would win the fight; death or life ?!