Political Articles

[Rasputin]

[Rasputin]

The Mullahs' biggest threat is not the Americans or the Israelis. It's the Iranian people. Unlike liberals in America, the Iranian leaders clearly understand that America is winning the war in Iraq and that the fulfillment of the Bush doctrine will very likely result in the Iranian people giving the Mullahs a free ride on a Mussolini swing set.

What the Mullahs most desperately need is an attack by Israel. Nuclear weapons are worthless to them as the Iranian people are dragging them to their execution but an Israeli attack on Iran's nuke sites would unite the people behind the regime.

All the anti-Semitic rampaging by Iran's president is not on behalf of Palestinians or the greater cause of Islam. It's based in fear for their own precious hides. It's clear the Iranian leadership is not ready for their virgins yet. If you read between the lines, the message from Iran is clear "Hit me! Hit me! Pleeeeze hit me!!" Hatred for Israel is unnatural to the average Iranian so it has to be manufactured by the government

The Israeli options are minimal. A continued tit for tat s***mish with Iran's mercenaries in Hamas and Hezbollah is a waste of time and resources. Hamas and Hezbollah are puppets of Iran and the present Israeli conflict is being orchestrated from Tehran. Israel cannot convince those groups to end the fighting because that decision is not theirs to make. Attacking Iranian or Syrian military targets is exactly the victory the Mullahs seek.

The only real attack the Israelis or Americans could take to end the violence in the Middle East would be a precise decapitation of the Iranian top leadership. Yes it would cause the people to rally behind the government but there would be no government to rally behind. As Iranians vie for power, the west would support pro-democracy elements while continuing to eliminate radical Islamic forces.

Unlike the democracies of Israel and America where mechanisms exist for the peaceful transference of power, both Iran and Syria would face a power vacuum if their leaders were assassinated. Both countries would descend into internal conflict and be unable to continue support for their mercenaries in Gaza and Lebanon. Without support, Hamas and Hezbollah would face a power struggle from Palestinians and Lebanese who seek genuine peace and prosperity.

The other Middle East dictators would quickly learn that using Israelis as scapegoats and Palestinians as cannon fodder is a no-no. It's important to remember that Radical Islam has nothing to do with religion. Just like Nazism had nothing to do with race. The real purpose of all fascism is about consolidating power for illegitimate dictators.

The problem is that Western sensibilities have an aversion to political assassination but it is important to remember who we are talking about. Both the Iranian and Syrian leadership are quite willing to order Palestinian children to commit suicide for the sole purpose of protecting their opulent life styles.

Nearly 60 years of Middle East turmoil has tortured the world, the populations of Palestine and Israel have been abused, the Muslim religion has been bastardized and the oil wealth of the entire region has been squandered on military hardware only so that a handful of dictators can keep their palaces.

The entire future of the planet could be transformed with just a few well placed cruise missiles. The real question is: What are we waiting for?

[Rasputin]

A 30 year old Iranian "student" is currently making his circles in some conservative media.

Amir-Abbas Fakhr-Avar, sometimes also named Siyaavash or Siavash, had recent appearances in the New York Sun (May 9, 2006), the Telegraph (May 10, 2006) and the Sunday Times (May 21, 2006). Earlier, there were three National Review pieces about and interviews with him: July 18, 2005, December 5, 2005, February 13, 2006.

One can not deny a certain common tendency throughout these media outlets. So let me ask: Who is this guy?


From the Sunday Times:

Fakhravar, a 30-year-old writer and leader of the dissident Iranian student movement, who has been repeatedly jailed, emerged in Washington last week after spending 10 months on the run inside Iran. His sister was told by Revolutionary Guards that there were orders to shoot him on sight.

He surfaced at the end of last month in Dubai, where 24 hours later he was met by the leading American neoconservative, Richard Perle. Fakhravar was whisked to America last weekend and has already met congressmen and Bush officials. He said he was in Washington to spread one message only: "Regime change," he said, breaking from Farsi into English to deliver it.

Mr. Fakhravar claims about president Bush that, in Iran, "all the youngsters support him and love him" and that "people were buying pastries and cookies and candies in the streets of Tehran and going to each other to celebrate" when Iran was referred by the IAEA to the UN Security Council.

He had a website www.siavashonline.com which is not defunct, though parts can be still found in the Google cache. Since early 2006 his personal website is AmirAbbasFakhravar.com. It includes his bio which you may want to read.


According to it, he is a political activist since his last year in high school time in 1993 when he was also arrested for the first time. Since then he has been a regular in student protests and was arrested several times. He says to have written three books.

Mr. Fakhravar may well be what he claims to be. A legitimate struggler against the government of Iran who has been jailed and even tortured and who deserves support.

But the last time the prince of darkness pushed a "Regime Change" promoting exiles into prominence, there were some serious consequences.

Therefore this little attempt of web-research and of picking apart the information available on Mr. Fakhravar.

To get into the quite long story, I will try to build a timeline and will try to point out where the story may have changed or be inconclusive. If you know more, find stuff that I did not include, or if you see different aspects, please feel free to add to this effort in the comments.

The earliest web-accessible reports on Fakhravar are from 2001. They are coming from a Russian human rights news agency, PRIMA News which is financed by some US foundations.

On Jan. 5, 2001 PRIMA reports: Journalist disappears

IRAN, TEHRAN. Jan. 4-Amir-Abas Fakhr-Avar, a 25-year-old student and correspondent for the banned "Mosharekat" newspaper, was forced from his home on December 31 by five men in civilian clothing. Representatives of the Ministry of Information (the security service of the Islamic Republic of Iran) responded to relatives' inquiries that they know nothing of his being arrested.

According to a report by the Student Movement Coordinating Committee for Democracy in Iran, Fakhr-Avar is the author of the book "The Shah Is Not Here," which has been banned in Iran, and investigative reports on the murders of about 120 Iranian public and political figures between 1996 and 1999."Mosharekat" newspaper is an organ of the Iranian Front for Islamic Participation, a major political association that supports moderate Iranian president Mohammad Khatami. It is one of 17 newspapers closed on April 27 of last year by order of the Islamic Press Affairs Court.

In further PRIMA reports posted on January 12, 2001, February 12, 2001, March 7, 2001 and November 12, 2002 we are told:

Fakhravar was arrested on August 19, 2000 during a demonstration and released in late November 2000.
He was again arrested on December 31, 2000 supposedly for an "interview to Voice of Iran radio, based in the United States".
He was transferred to a hospital on January 11, 2001 after having been beaten.
He was again arrested on February 6, 2001.
Another arrest of him is reported to have happened on March 6, 2001, this time for taking part in a meeting of the "outlawed" Iranian People's Democratic Front.
The last report from November 2002 says he was sentenced to eight years in jail by the Islamic Revolutionary Court in Tehran.
It also says:

According to the US-based Student Movement Coordinating Committee for Democracy in Iran (SMCCDI), the dissident was also incriminated with writing a book "The Shah Is Not Here" which has been banned in Iran.

All the above news agency items are sourced solely on reports from the Student Movement Coordinating Committee for Democracy in Iran, an organization seated in Addison, Texas. The Who We Are on the site reads:

The "Student Movement Coordination Committee for Democracy in Iran" (SMCCDI) is completely independent of other groups and political affiliation as far as its administration and decision making is concerned.

Their history highlights activities like:

the invitation of top American officials and policy-makers such as Michael Ledeen to the Internet Q and A sessions and by this means providing major support for the advancement of friendship among the two nations in the hours that the Islamic Republic was trying to portray America as the enemy of the Iranian nation and the widespread reflection of this meeting through the mass media

Searching for "Voice of Iran Radio" brings up KRSI.net, Radio Sedaye Iran, an exile radio station in Los Angeles (currently on the front page: Bolton, Leeden, Rice). In the Financial Times Guy Dinmore wrote on December 5 2003 US lobbyists tune in for regime change in Iran (behind subscription wall - there is a copy on some forum in the Google cache here (scroll down)):

With a touch of under-statement - "we are trying something a little out of the ordinary today" - one of America's most influential neo-conservative lobby groups this week started broadcasting a live radio chat-show out of its Washington headquarters and into Iran, featuring interviews with opposition activists in both countries.

The teaming-up of the well-funded and well-connected American Enterprise Institute (AEI) with Los Angeles-based Radio Sedaye Iran (Voice of Iran) marks a new step in the efforts of the US right to influence regime change in the Islamic republic.
[...]
Most of the Los Angeles-based exile radio stations have monarchist leanings and several listeners reflected those views. While Mr Pahlavi, now a resident of Virginia, has the backing of some AEI members, the panel of exiled opposition activists assembled in Washington to go on air represented a broader spectrum.

Manda Zand Ervin, head of the International Alliance of Iranian Women, served under the Shah before the 1979 Islamic revolution and is regarded as close to the monarchists.

[Rasputin]

Those to the background of the PRIMA News stories.

Back to the timeline:

Iran va Jahan, a London based exile site reports on March 19 2003:

Amir Abbas Fakhravar, a political activist, was savagely beaten and sustained heavy knee injuries, upon his voluntary presentation to the judiciary in Tehran on March 18, 2003.

Transferred to Ghasr prison, without medical attention, Amir Abbas Fakhravar was incarcerated amongst criminals, bandits, rapists, and drug traffickers.

A follow up on March 22 has this:

One case is that of Amir Abbas(Siavash) Fakhravar a 27 year old Iranian writer and journalist, who previously worked in the now banned daily "Khordad." He was rearrested two days ago in Tehran.

Speaking from Iran, his father said that Amir who was recovering from a broken knee injury had been summoned by Seyed Madjid of the 26th branch of the Revolutionary Court to appear at a hearing for his appeal against the charge of "Offending the Rahbar.

This charge is based on writing one book and signing two statements. His book written in 2002 was entitled "This place is not a ditch" - Inja Chah nist.
[...]
Amir is currently being held in Ghasr prison, where non-political prisoners, including sex offenders and murderers are kept. According to his father, while being transported to Ghasr, he was subjected to severe beatings in the head and the broken knee and the abdomenal area.

Expressing his fear for Amir's safety, his father said that, "Ghasr is not a political prison. They are keeping my son with murderers and rapists. I am afraid that the authorities will order the other prisoners to hurt Amir."

Mr. Fakhravar continued, "I urge all Iranians who care to please help secure the release of my young son. He has sacrificed his life for Iran. Please help him!"

Another update on June 10 2003:

Amir Fakhravar, a pro-democracy activist and medical graduate has been sentenced to eight years in prison for his political activities by the revolutionary courts, but in order to further his suffering, he is kept in Qasr prison amongst common criminals.

This is the third assault on Fakhravar since he was first taken prisoner.

Fakhravar was first attacked by the notorious deranged revolutionary court secretary, Seyyed Madjid Hosseinian, during his court appearance in front of his parents which resulted in Fakhravar having a broken leg.

A few questions and remarks:

Is the book "This place is not a ditch" the same or a different one as "The Shah Is Not Here"?
What is the actual translation of "Inja Chah nist", the Persian title?
Could there be a marketing reason for a title change, i.e. to avoid the word Shah?
What is the Seyed Madjid of the 26th branch of the Revolutionary Court?
What does Rahbar mean and what is the meaning of "Offending the Rahbar"?
In the second report the interviewed and quoted father says that Fakhravar was reconvalesenting from a broken knee when he had to appear in court, in the third report that changes unsourced into a broken leg that resulted from the court appearance.
Also according to the quoted father, the beatings did not happen in front of the court, but on the way from the court to the prison.
(If you know Farsi, please help me with answers to the questions above.)

According to the May 9 2006 New York Sun report (behind subscriber wall, copy here) on Fakhravar intense contacts between the US neocon movement and Fakhravar started in early 2003:

Mr. Perle first got in contact with Mr. Fakhravar in 2003 through a contact in Los Angeles who asked that she only be referred to her by her first name, Manda. Manda, who emigrated to America from Iran in 2000, sought out Mr. Perle through contacts of her father, who served as a high official in the Shah's government toppled in the 1979 revolution.
[...]
"Whenever Amir Abbas wanted to talk to Richard, at 11 at night, at five in the morning, Richard was available every time," she said. Mr. Perle says he remembers these conversations with Mr. Fakhravar and one of the leaders of the 1999 Tehran University uprising, Ahmad Batebi. "I was reluctant to stay on the phone so long because I know about the technology," he said.

You will remember that the FT, linked above, had written on the AEI contacts with an Iranian expat monarchist women Manda Zand Ervin.

The London Pen Club has an undated entry on Fakhravar:

Profession: Writer, journalist for the now-banned pro-reform dailies Mosharekat and Khordad, and law student.
Date of arrest: 10 November 2002
Sentence: 8 years in prison
Expires: 9 November 2010
Details of trial:Sentenced by Bench 26 of the Revolutionary Court on or around 10 November 2002 to eight years in prison for criticizing the supreme leadership of Iran in his book Inja Chah Nist ('This Place is not a Ditch'), shortlisted for the 2001/2002 Paolo Coelho Literary Prize. Following a period of leave from Evin prison he was ordered to appear in court on 18 March for an appeal hearing. When he appeared he was denied representation by his lawyers. After an argument with the judge he was beaten in front of Bench 26 before being transferred to prison. It is thought that he may have been targeted for writing an open letter to the authorities on 4 February 2003 criticizing the Iranian government and demanding a referendum on the future government of Iran.

There are several questions/remarks on this entry:

Who gave this information to the Pen Club London?
Here Fakhravar is said to be a law student. In his own bio he was first a "medicine student" and was accepted by a law faculty only in 2004. The Pen entry must have been made after this.

Sentenced on November 10, 2002 to eight years Fakhravar was on a period of leave in early 2003. I do find this extraordinary. But maybe the 8 year sentence was on probation? Or he was free on bail until the appeal on March 18, 2003?
There was an argument before the court about the admission of the lawyers. If this was an appeal to a sentences by a lower court, this could make sense as not all lawyer have accreditation to higher courts. But that is speculation. I have found no information on why the judge refused the lawyers.
The Pen entry claims that Fakhravar was "beaten in front of Bench 26 before being transferred to prison". The father said in an interview that the beating did take place not in front of the court, but during the transport from court to prison.
The Evin prison from which, as Pen says, Fakhravar "was on leave" seems to be a kind of political(?) jail (with leave?) while we know from the father that after the court dispute the son was put to Ghasr, a prison for criminals.
What happened in front of the court, that made the judge to take the decision for an immediate arrest in a prison for criminals?
Even after intensive googling and reading through Paolo Coelho's long bio I fail to find any evidence for the existence of a "Paolo Coelho Literary Prize" or a similar award.
Note that the title of the book here is again not "The Shah Is Not Here" but "This Place is not a Ditch".
PRIMA News said the book was banned in Iran. Fakhravar in his bio says "“Inja chah nist” was published in the US in 2002". I do not find any reference of the book, except in story about Fakhravar, with either title. Who might have "shortlisted" a book banned in Iran and impossible to find and to buy for this unknown literary price?
In September 2003 Canadian journalist Jane Kokan made a report from Iran on the Iranian student movement for PBS Frontline. It was aired on December 2 2003 by Channel 4 and January 4 2004 by PBS. A video sequence (at 5:10) includes Fakhravar arguing with his mother. From the transcript:

JANE KOKAN: [voice-over] Amir Fakhravar, arrested 17 times, is now serving 8 years in prison for student activism and calling for democracy in Iran. To the students, he’s both a leader and hero. This video of Fakhravar and his mother was filmed secretly just before he went to prison last year.
[...]
JANE KOKAN: The same day, I’ve arranged to meet my most important contact in Iran, a man we’ll call Arzhang. He’s been a political activist since the late ‘70s, when the shah was deposed, and now he’s helping the students take on the mullahs. It’s brave of him, like Kianoosh, to insist that I show his face. Arzhang has set up a telephone interview for me with the student leader Amir Fakhravar from jail.

[Rasputin]

[on camera] Do you think we’ll see a new democratic Iran sometime soon?

[voice-over] Amazingly, Fakhravar has gained access to a phone line inside one of Iran’s toughest prisons.

[on camera] Will you, the students, win? What do you think? Will you win the battle? OK, I’ll pass you back to Arzhang. OK.

[voice-over] Fakhravar’s English and my Farsi aren’t exactly perfect, so I ask Arzhang to act as our interpreter.

An Iranian opinion on the piece

Cold war mentality and this cloak and dagger attitude to journalism has killed enough legitimate stories. I hope the chronicle of Iranians struggle towards democracy and the different obstacles they face in that road is not fallen victim to fast cut, overly dramatic, sensationalist treatment Jane Kokan employed in this way-too-short documentary.

A comment on the opinion reads:

To me it was totally obvious that every thing was set up for the camera. Camera moved around the guy and at the end of the shot the camera moved towards the mother’s face showing her tears. What kind of "secretly shot is that? Why does the guy need to do a lecture for the camera before going to jail? and how has such a person have access to the phone in such a "police regime?"

and another:

One interesting thing was the claim that the student was at Ghasr prison. Am I the only one who read that the prison was shut down a couple months ago? They’re turning it into a park or museum or some such thing. And anyway I don’t think there ever were political prisoners there... Whatever. It sucked.

My questions/remarks:

"Arzhang. He’s been a political activist since the late ‘70s, when the shah was deposed" - was this man an "activist" for the shah or against the shah? The first would put him into a certain political "monarchist" that is, as the FT piece shows, connected to the AEI.
I agree with the commentator that this was not a "secretly shoot video".
A phonecall from a harsh prison for criminals seems indeed extraordinary.
If as the Kokan report claims, this political activism in Iran is so very dangerous, why is everybody showing their face? That would not be heroic, but stupid.
There are several topics mentioning Fakhravar in a forum at a FREE IRAN Project site. An early entry from December 17 2003 sourced on an Iran activist in London reads:

Amir Abbas (Siavash) Fakhravar, jailed Iranian student and the subject of the recent Channel 4 documentary, Iran Uncovered, has been badly beaten up by other criminal inmates. The prison authorities have refused to provide him medical treatment. Fakhravar is kept in a cell with 25 other common criminals at the Qasr prison. All are dangerous prisoners jailed for serious offences. There are still 3000 prisoners kept at Qasr prison while the other 5000 have been moved to another prison.

The UK Amnesty International site has a page on Fakhravar posted on February 13 2004.

This is the first time that Amnesty International has documented evidence of the practice of "white torture" in Iran.

Amir Abbas Fakhravar has been in prison for over a year. In January 2004, he was taken from Qasr prison to a detention centre called 125 to be interrogated about his alleged links with a political organisation called Jonbesh-e Azadi-ye Iraniyan, which opposes the Iranian government. The centre is under the control of the Revolutionary Guards, a military force responsible for matters of national security.

His cell in the 125 detention centre reportedly had no windows, and was entirely coloured creamy white, as were his clothes. At meal times, he was reportedly given white rice on white, disposable paper plates and if he needed to use the toilet, he had to put a white slip of paper under the door of the cell to alert guards, who reportedly had footwear designed to muffle any sound. He was forbidden to speak to anyone.

Amnesty International has been told that the "silence is deafening" in the facility and that this technique of sensory deprivation is called "white torture" (shekanjeh-e sefid). Such conditions of extreme sensory deprivation appear to be designed to weaken the prisoner by causing persistent and unjustified suffering which amounts to torture.

On or around 8 February, Amir Abbas Fakhravar was reportedly allowed to leave the detention centre. However, two days later he was taken into custody again. This is a form of psychological torture, which keeps a prisoner in a permanent state of uncertainty and anxiety. While he was free he was able to tell others about what was being done to him. It is not clear whether he is now held at 125, Qasr or elsewhere.

Amir Abbas Fakhravar was sentenced to eight years' imprisonment on defamation charges in November 2002, because of comments on Iran's political leadership in his book Inja Chah Nist (This Place is Not a Ditch). In February 2003, he and imprisoned student demonstrator Ahmad Batebi signed an open letter which criticised the Iranian authorities.

The letter stated, "We wish to openly and overtly express our dedication to all universal covenants. We want to show our respect for the Universal Declaration of Human Rights, universal peace, non-violence, environmental protection, permanent progress" and added that "violence has absolutely no place in our struggle, neither in our words nor in our deeds." Shortly afterwards, he was reportedly beaten in front of judges in the court room where his appeal was being heard.

Questions/Remarks:

The PBS piece including a phone interview with Fakhravar was aired December 2, 2003 and January 4, 2004. The prison change from Qasr (Ghasr?) to a detention center, according to Amnesty, also happens in January. This may well be connected.
All the "white torture" stuff seems to unverified by AI. They use qualifiers, "reportedly", "has been told", "reportedly" in those paragraphs, while the other paragraphs are unqualified. Who "told" AI about this? (In the recent Sunday Times piece and others AI is used as "proof" and "source" for this "white tourture" claim without mentioning AI's unusual qualifications.)
AI says he was questioned for "his alleged links with a political organization called Jonbesh-e Azadi-ye Iraniyan". His own bio says: "Fakhravar is the founder of the Movement for the freedom of Iran (Jonbeshe Azadye Iranian, JAI)". Alleged links?
According to the Pen entry Fakhravar was imprisoned in March 18, 2003 for an 8 year sentence. According to this AI entry he was freed on February 8 2004 and again arrested on February 10 2004.
Another AI entry reports:

On or around 21 March, Iran’s New Year or No Rouz, he was granted 19 days’ leave.

Fakhravar's bio says:

Once again his fathers tireless efforts got him transferred to Evin’s Political ward. In 2004 together with Ahmad Batebi and Mohammad Manouchehri he participated in the national university entrance exams and was accepted by the law faculty of Payyame Noor University.

The transfer from the prison to the ward must have happened sometime between early 2004 and September 2004, but I have no idea when exactly. Is the Evin’s Political ward the "white torture" "detention center" AI mentions or is there a different third place?

Another post at the FREE IRAN Project forum on September 30 2004:

KRSI has reported the sad news of the death of Amir Abbas Fakhravar's (maverick student activist) father, Mohammad Bagher Fakhravar (former Iranian Air Force Officer), in a car accident, in which his brother has been seriously hurt and is in coma. The Jomhoriye Kasife Eslame has demanded a large sum of money for Amir Abbas to attend the funeral of his father.

In April 2005 the Paris based Iran journalist Safa Haeri for his Iran Press Service has a long interview with Fakhravar:

Speaking with the Iran Press Service from Tehran during a short leave from prison, Mr. Amir Abbas Fakhravar of the Confederation of Independent Iranian Students (CIIS) that fights for a secular, democratic system based on a freely elected Parliament expressed support for the proposal of boycotting the coming presidential elections and turning the occasion into a referendum for changing the present Iranian political system, as suggested recently by Mr. Abbas Amir Entezam.
[...]
Editor’s note: Born in 1975 and single, Mr. Amir Abbas Fakhravar is serving an eight years imprisonment, on charges of insulting the leader, Ayatollah Ali Khameneh’i.

He experienced his first jail when 17 year old and was imprisoned 18 times since.

He has been exiled several times to remote areas in Iran, abducted and thrown in unknown prison in Oroumiyeh (north-eastern Iran) and tortured.

Students at law faculty, he was forced to abandon studies. Evin is my residency.

Has collaborated with several reformist newspapers, wrote three books, including “Here is Not a Ditch”. After newspapers in Iran reported that the book was presented to the Paulo Coelho Literary Award, security forces raided his house and office and took all the copies, but a diskette was saved, sent abroad, where the book was translated into English and published.

“Lost Prison Papers” is a collection of life and tortures in Iranian prisons.

Remarks:

The interview has a strong "Regime Change" tone. But as it does not further the timeline I will not try to wade into it for now.
This is the first time where I see a claim of "exiled several times to remote areas in Iran, abducted and thrown in unknown prison in Oroumiyeh (north-eastern Iran)". According to his own bio: "In 1994 he was elected chairman to the student government body of the University of Medical Sciences in Uroomiye, [...] In 1996 [...] he was arrested on university campus and was incarcerated by the ministry of Information in Uroomiyeh". Exiled? Abducted? Unknown prison in dark north-eastern Iran?
You may be interested in Sala Haeri's interview with Amir-Entezam on the referendum.

[Rasputin]

Amir Abbas Fakhravar was born on 4 th of July 1975 in Tehran. His Father Mohammad Bagher was an officer in the Iranian Air Force. He attended middle school and High school programmes designed for gifted children. After receiving a high school diploma in mathematics and Physics he continued as a medical student at the University of Uroomiye.
In 1993, his senior year in High school he was arrested for the first time and was for the first time subjected to solitary confinement, short but horrific.
In 1994 he was elected chairman to the student government body of the University of Medical Sciences in Uroomiye, in 1995 he was put on academic suspension for a semester due to his political activity. In 1996 together with 17other students and members of faculty he was arrested on university campus and was incarcerated by the ministry of Information in Uroomiyeh. After having been tortured for 2 months he was sentenced to a 3 years suspended jail sentence by section 4 of the revolutionary court in Uroomiy. He was also put on academic suspension for two Semesters and transferred to Booshehr University.
1997Amir Abbas was among those on the frontline of the student movement. During that same year his first book titled; “ Sabztarin Cheshme zamin”(“the greenest eyes on earth”) was published. He had a prominent role in the student demonstrations of July 1999 that took place on Tehran University Campus, after authorities had raided the student dormitories. In His articles published in the now banned newspapers “Khordad” and “Moshakerat” he tried to expose the crimes committed by the authorities against his fellow students. Specially in his column titled “Who knows better than the People” published in “Moshakerat” he publicized the atrocities taking place on Tehran University Campus.
From 1996 to 2000 Amir Abbas was arrested and incarcerated for short periods, numerous times on various charges. In 2000 after a crack down on all reformed news publications. Amir Abbas together with many other writers and journalists was sent to jail.
In those days while incarcerated in the political ward of Evin prison he wrote the critical novel “Inja Chah nist” (this place is not a ditch), this novel was short listed for the Paulo Coelho literature price. He was again arrested and put in solitary confinement this time once again by the ministry of Information. Each time the never ending endeavors of his father would result in Amir Abbas being released, only to get arrested on yet another charge. In 2001 he was arrested again and spent 222 days in solitary confinement enduring the most inhumane forms of torture in ward 59 of the Sepah-e-Pasdaran Intelligence and ward 209 of the ministry of Information. The memoirs of those days are summarized in the book; “still, Prisons lost papers” which was published in July 2005 by the American publication “Ketab”. This was his second book to get published in the USA (“Inja chah nist” was published in the US in 2002)
In 2002 he was sentenced to 8 years Imprisonment by section 26 of the revolutionary court, he sustained a knee-injury in the judge Hassan Dahnavi’s(a.k.a. Haddad “executioner”) chamber after which he was sent to a maximum security ward of the Ghasr prison which holds Iran’s most infamous criminals. Once again his fathers tireless efforts got him transferred to Evin’s Political ward.
In 2004 together with Ahmad Batebi and Mohammad Manouchehri he participated in the national university entrance exams and was accepted by the law faculty of Payyame Noor University. The international Organization “Pen” has devoted the year 2005 to introducing the works of this writer, journalist and student. Amir Abbas is also an honorary member of “pen” Canada and UK.
Short while ago Amir Abbas received leave from prison to participate in university exams, after which he didn’t return to prison. As a consequence of this action an order to shoot on sight was issued in his name. Nonetheless he has not quit his fight for freedom. After losing his father in a horrible car accident he has resumed responsibility for his family.
Fakhravar is the founder of the Movement for the freedom of Iran (Jonbeshe Azadye Iranian, JAI), is the chairman of the Independent student movement (Jonbeshe mostaghele daneshjooyan) and is fervent supporter of a united free Iran.

[Rasputin]

[Rasputin]

نهاد سنتی بازار ظاهراً با آنچه در زبان انگلیسی "مارکت" نامیده می شود تفاوت های زیادی دارد. مکانیزم های کارکرد افتصادی، اجتماعی و سیاسی بازار و تفاوت ها و شباهت هایش با مارکت از جمله مسائل کمتر پژوهیده شده است. خصلت پنهان و زیرزمینی این کارکردها و گره خوردگی آن ها با نظام سیاسی جمهوری اسلامی مانعی برای ورود پژوهشگران غیرخودی به این حیطه است. اما گمان ندارم کسی منکر تأثیر عمیق بازار در نظام اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ما باشد. تسّری شیوه ی اداره ی امور تیمچه ها به مدیریت وزراتخانه ها یکی از نشانه های این تأثیر است.
در روزهای پس از جنگ ایران و عراق که حرکت جهانی خصوصی سازی و تعدیل ساختاری به ایران رسیده بود و در لوای "سازندگی" به پیش می تاخت، مخالفت با آن جریان به بررسی مبانی نظری این حرکت و پیامدهای آن در بعضی کشورها خلاصه شد و تحلیل نمونه های داخلی آن کمتر مجال نشر یافت (یادمان نرود که وزارت اطلاعات دولت سازندگی سررشته دار امور افتصادی نیز بود). در بیشتر موارد خصوصی سازی را می توان چنین خلاصه کرد: بخش های نان و آب دار را به ثمن بخس به حکومتیان و وابستگانشان واگذار کردند؛ این افراد برای خرید این بخش ها از بانک های دولتی وام های طولانی مدت با بهره های نازل گرفتند (چون در اکثر موارد خریداران نهاد های حقوقی ثبت شده تحت عنوان موسسات غیرانتفاعی با نام های مذهبی بودند)؛ به
بهانه ی فرهنگی بودن از پرداخت مالیات معاف شدند؛ از انواع ارزهای ارزان قیمتِ رقابتی و مانند آن که در آن سال ها رایج بود بهره بردند؛ با استفاده از روابط حکومتی با پرداخت حداقل تعرفه به صادرات و واردات و "سازندگی" و "آبادگری" پرداختند. آن ها که دیرتر رسیدند برای همه ی این کارها "موافقت اصولی" و امتیاز تأسیس گرفتند که زمین و وام و سایر مائده ها همراهش می آمد .
گذشت زمان اما کالاهای باب روز را عوض کرد. حاشیه ی سود رایج در بازار دیگر جذابیت سابق را ندارد. وقتی بهره ی سپرده ی ثابت در بانک های کشور حدود هفده درصد است معلوم می شود نرخ تورم حداقل حدود بیست و پنج درصد است. درثانی صادرات و واردات دردسرش زیاد شده است. درست است که شهرام جزایری دارد آزاد می شود اما کارهایی که هر جوانِ سرپایی موبایل به دستی می تواند بکند دون شأنِ مقامات سابق ولاحق است. ضمن اینکه در منازعه ی قدیمی تعهد و تخصص حالا اولویت ها عوض شده است. آقای محسن رضایی اول دکتر است و سپس فرمانده سابق سپاه. آقای الله کرم نیز به این اعتبار دکترای علوم سیاسی گرفته که سوابقش در دوکوهه چندان برایش کارآیی ندارد. پرداخت های میلیونی برای مدارک دانشگاه هاوایی و سیل بی سلبقه ی اعزام عاشقان ولایت به دانشگاه های خارج از کشور تنها نشانه های کوچکی از تغییر اولویت هاست. حتا آقای علی ربیعی که سال ها با نام برادر عباد در سمت راهبری دستگاه های اطلاعاتی بوده است و آفای حسین شریعتمداری مدیرمسئول کیهان وی را مَثَل اعلای تقوی سربازان گمنام امام زمان نامیده بود حالا ترجیح می دهد مدرس جامعه شناسی و محقق معرفی شود. تحلیل ریشه های اجتماعی و سیاسی این تغییر اولویت البته مجال دیگری می خواهد.
رشد چشمگیر دانشگاه های "غیرانتفاعی" (که اگر به دنبال نفع نیستند لابد محض رضای خدا و برای توسعه ی علم و دانش جهد می کنند) ادامه ی همان گرایش پیشگفته است. به تاراج بردن منابع همگانی و چاپیدن مردم در همه حال نفرت انگیز است اما سوءاستفاده از تمایل جوانان برای تحصیل و رغبت خانواده ها در پرداخت مخارج تحصیل فرزندانشان و به بازی گرفتن موسسات آموزش عالی چندش آورتر می نماید. بخصوص وقتی توجه کنیم که کسانی جذب این موسسات غیرانتفاعی می شوند که استطاعت تحصیل در خارج از کشور را ندارند و جزو نورچشمی ها هم نبوده اند که بورس بگیرند. راستی دقت کرده اید با این که جناح های متخاصم در جمهوری اسلامی تا پای به زندان کشیدن هم پیش می روند هرگز حاضر نیستند در مورد بورسیه های خارج از کشور افشاگری کنند. فکر می کنید روزنامه ارزشی کیهان که شنود جلسات خصوصی همه را دارد فهرست این بورسیه ها را ندارد؟ کیهان می داند که آقای معین حتماً یک کپی از فهرست بورسیه ها برای خودش نگه داشته است و رو شدن چنین فهرست هایی به نفع هیچکس نیست.
آقای پزشکیان وزیر سابق بهداشت مدتی پیش فرمودند که با تعدادی از دوستانشان درصدد تأسیس دانشگاه غیرانتفاعی هستند.اخباری که از وزارت علوم در باره ی صدور مجوز تأسیس این مراکز می رسد (وصدور بسیاری از این مجوز ها به زمان اصلاحات برمی گردد) نگران کننده است. شاید گفته شود که مدیریتِ افراد نه چندان محترم بر مراکز آموزش عالی امر تازه ای نیست. اما تجربه نشان می دهد که دینامیسم موسسات قدیمی و جاافتادگی برخی نهادها و سنت ها در آن ها اجازه نمی دهد مدیران در همه ی امور مبسوط الید باشند. اما در موسسات آموزشی خصوصی صاحب بنگاه و تیمچه از روز اول می تواند همه ی امور را بر وفق مرادش نسق دهد و سوابق مدیریتی این اشخاص غالباً نامحترم نشان می دهد که چنین نسق هایی چقدر ممکن است به حال اجتماع خطرناک و زیانبار باشد.

[Rasputin]

[Rasputin]

در پیرامون اعتصاب غذای اکبر گنجی بسیار صحبت شده است و غرض از این نوشته تایید یا رد این کار نیست بلکه لازم دیدم بر نوشته هایی که به هر دلیلی اکبر گنجی را هدف قرار داده اند بیاندیشم و پاسخی در خور برای ان بیابم

اعتصاب غذای اکبر گنجی مورد تایید افراد و گروههایی قرار گرفت و از طرفی دیگر افراد یا گروههایی به ان نظر منفی داشتند و به بیان دیگر چنین راه حلی را قبول نداشتند. اما انچه جای تاسف است دیوار نامشخص نقد است تا انجا که مرزی با توهین و ترور معنوی ندارد .کاش برای هر واقعه و رویدادی بیش از انکه از عینک ایده های شخصی و جناحی و مهمتر از ان خصوصیات شخصیتی به مسائل بپردازیم، به کیفیت و چگونگی ماجرا برای بهبود و ترقی هدف عمومی و یا کنش فکری و اجتماعی بپردازیم و در این میان بهتر بود حداقل پری لیوان را ببینیم نه اینکه بر جسد مریض خود زهری دیگر منتقل کنیم

نقد هایی که بر گنجی و اعتصاب غذا در این روزها خواندم بیش از انکه به چگونگی این عمل بپردازد ،یا به تصفیه حساب شخصی می پردازد یا اینکه کینه های نهفته گروهی را بروز می دهد و یا اینکه ژست روشنفکری چاشنی خود کرده است (البته شاید نقدمنصفانه هم در این بین بوده و این شاید مشکل من بوده که ندیده و نخوانده ام). از ادبیات نفرت انگیز حسین درخشان فردی که هر چه در خواندن مطالبش بیشتر دقت می کنم براستی متوجه نمیشوم چه هدفی از نوشتن دارد گاهی از زمین به سمت اسمان می پرد و گاهی دوست دارد به سمت پایین سقوط ازاد کند و خلاصه اینکه مابین زمین و اسمان است اما هر چه باشد ایشان پیشکسوت وبلاگ نویسی می باشد.از سلطنت طلبان که یا از سخن گنجی رنجیده اند که بین خود و اینان تفاوت قائل شده است، و یا اینکه افکار گنجی را مطابق با خواست خود نمی بینند، اما چرا باید به توهین و تحقیر روی بیاورند!افکار گنجی برای خودش محترم است ،همچنانکه افکار سلطنت طلبان برای خودشان.

از انانی که از یاد کردن اکبر گنجی از اسلام دموکراتیک گله داشتند و نام بردن اکبر گنجی از اسلام را جرم وی میدانند مشخص نیست اینان از گنجی چه توقعی دارند .توقع دارند گنجی برای مقابله با جمهوری اسلامی هم با مقامات مسئول ان بجنگد و هم با دین انان و یا اینکه توقع دارند گنجی دین خود و ایینی که بدان معتقد است زیر پا بگذارد و به حرف اینان توجه کند و جالب اینکه حتی به چادر خانم معصومه شفیعی هم پرداخته شده که چرا ایشان چادری است.نمیخواهم بگویم اینان دچار افکار اشتباهی هستند زیرا افکار اینان هم برای خودشان محترم است اما در این شکی نیست که افکار و عقاید اکبر گنجی و خانواده اش هم باید برای همه قابل احترام باشد.

محمد جواد روح روزنامه نگار و عضو جبهه مشارکت نوشته است که اکبر گنجی سوخت . هر چه فکر کردم نتوانستن برای خودم توضیحی بیابم که چرا جواد روح این مطلب را نوشته است یکی اینکه شاید به پای مشارکت نوشته شود و دوم اینکه ایشان از معدود حامیان اصلاح طلب در لیست ۶۲۲ نفر حامی اعتصاب غذا بود و شاید این شائبه پیش اید که برای جبران مافات پیش همفکران خود اینچنین بیرحمانه به اکبر گنجی تاخته است . اما هر چه باشدجواد روح می تواند برداشت کند که حرکت گنجی فایده ای نخواهد داشت اما به اکبر گنجی هم باید اجازه دهد که افکارش متفاوت از وی باشد.

اما منتقدان همینها نبوده اند، فارغ از تمامی انانی که نظراتی مشابه افراد و افکار ذکر شده داشته اند افرادی هم بوده اند که به خروج از کشور اکبر گنجی خرده گرفته اند و همچنانکه دوستانی هم بوده اند که به اعلام نکردن اسامی دیگرکه زندانیان سیاسی دربند دیگری بوده اند گله مند بوده اند و اعلام شدن سه نفر توسط اکبر گنجی سبب تفرق و جدایی و به نوعی دلخوری اینان از اکبر گنجی شده است.، خیل عظیم مدافعان زندانیان سیاسی چون ناصر زرافشان و طبرزدی و محمدی و امیرانتظام و عابد توانچه و یاشار قاجار که در زمان اعلام اعتصاب غذا توسط اکبر گنجی در زندان بودند . و شاید همین دلیل سبب شد که تعدادی از مدافعان اینان بخصوص توانچه و قاجار که دانشجویان مدافع اینان ، افراد همیشه حاضر در تجمعات عمومی بودند به این درخواست گنجی پشت کردند

اما در پاسخ به تمامی شبهات ذکر شده نکته ای تلخ به ذهنم خطور می کند اگر اکبر گنجی در تخت بیمارستان و در هنگام اعتصاب غذا زندگی را وداع گفته بود این انتقادات روی نمی داد بلکه اکبر گنجی قهرمان نامی همه ماها بود و حتی نکته ای تلختر اگر اکبر گنجی پس از سکوت از زندان سکوت خود را نمی شکست و بمانند بسیاری دیگر بعد از زندا ن سکوت را بر هر کنش سیاسی ترجیح میداد باز این توهین و تحقیرها را نمی شنید. همچنانکه عبدالله نوری روحانی محترم و شجاع بعد از ازادی از زندان این کار را برگزید تا لااقل در این زمان از گزند توهین دوست و دشمن در امان بماند. براستی ما از گنجی چه می خواهیم . ایا اکبر گنجی مرده را بر اکبر گنجی زنده ترجیح می دهیم تا در رویایی خود ساخته که اگر اکبر گنجی بود چه کارها که نمیکرد غوطه ور شویم یا اینکه دوست داریم گنجی زنده بماند اما فقط بمانند انچه مافکر می کنیم رفتار کند. اما صد حیف که ماها اینقدر زیاد هستند که گنجی شبیه هر کدام از ما فکر کند تیغ تند دیگری به وی حواله می شود و ایا انتظار این است که اکبر گنجی هم مثل ما روزمرگی کند و با چند تا شعار و حرف زیبا دیگران را دلخوش نگهدارد و یا اینکه انتظار معجزه از ایشان داریم که یک تنه تمام مشکلات ما را حل کند

اما این سوال پبش می اید براستی اکبر گنجی چکار میتوانست انجام دهد؟ گنجی از زندان بیرون امده است به هر دلیلی به وی اجازه خروج از کشور داده شده است. در بیرون با نگاهی با درون جامعه خود انواع بیدادگریها را می بیند. منصور اسانلو کارگر زحمت کشی که علاوه بر برپایی وتشکیل سندیکای کارگری و دفاع از حق کارگران ،در تجمع شکل داده شده برای دفاع از حق اکبر گنجی نیز جز معدود افراد شرکت کننده بود معدود از ان لحاظ در جامعه ای که بسیاری خود را صاحب فکر و اندیشه می دانند و در حالی که فریاد تفکر و اندیشه و حقوق بشر در شعارهای روزانه بسیاری از ماها است منصور اسانلو جز ۴۰۰ نفری است که با تمام مشکلات احساس شده باز خود را به خطر می اندازد و برای ظلم رفته شده بر اکبر گنجی احساس همدردی می کند.موسوی خوئینی مردی که اگر نخواهم اغراق کنم براستی صفت مرد دفاع از حقوق بشر شایسته وی است، زیرا در اکثر زمینه ها خطر کرد و برای دفاع از حق میدان را خالی نکرد و یکی از این میدانها دفاع از حق اکبر گنجی بود.رامین جهانبگلو فیلسوف دگر اندیشی که نه سیاسی بود که بخواهد عمل سیاسی انجام دهد و قصد کار فرهنگی همان زمینه ای که متاسفانه در چنین موقعیتهایی احساس می شود چقدر بدان محتاجیم ، زندگی در رفاه و اسایش در خارج را رها کرده و دغدغه فرهنگ وجمع اوری و گردهمایی و نزدیکی و پیوند ایرانیان را دارد ، اینها نمونه ای بیش نیستند و دیگرانی که هر چه نام ببرم کم گفته ام .

حال در چنین شرایطی گنجی به خارج کشور سفر کرده است حال تمامی اینان و نزدیکان و همفکران اینان از اکبر گنجی توقع دارند که گنجی کاری انجام دهد، اکبر گنجی این فشار را حس می کند.ایا گنجی کاری می تواند انجام دهد ؟ ایا باید فریاد بزند! این کار را که بارها انجام داده است اما مردمان خفته و مایوس جامعه را مگر می شود با فریاد از خواب بیدار کرد. شعار زیبا بدهد مگر این کار قبلا بکرات داده نشده است و حتی از ان سوء استفاده نشده است. ایا گنجی باید اسلحه بردارد و به میدان بیاید اینکار را که بارها اعلام کرده است نفی می کند ،اکبر گنجی در چنین شرایطی می بیند راهی ندارد از خودش مایه می گذارد از جانش ، از خانواده اش و از اعتبارش. کدامیک از ما و از تمامی انهایی که شعار می دهند و زیبا سخن می رانند ، صفحه ها را زیبا ارایش می کنند و جلای خوبی به ان می دهند حاضرند تا این اندازه از خود جانفشانی کنند. بله شاید گفته شود عده ای حاضرند این کار را انجام دهند یا ناتوانند یا اینکه ناشناس یا فریادشان به جایی نمی رسد خوب باز تفاوتی حس نمی شود که کار گنجی بیهوده تلقی شود هر چند خود نیز معتقدم اکبر گنجی می توانست با نام نبردن از شخص خاصی شکل بهتری به پیشنهاد خود بدهد

ایا گنجی شکست خورد؟ پاسخ به این سوال بسیار مشکل است. اما اگر حتی فرض کنیم راه حل اکبر گنجی شکست خورده است باز چیزی از ارزشهای شخصیتی و درونی اکبر گنجی کم نمی کند.گنجی از خود مایه می گذارد در شرایطی که هیچ نقطه امیدی فراروی ما نیست سعی خود را کرده است اما ایا انتظار این بود که حمایت میلیونی از این کار شود. ایا خود اکبر گنجی نمی دانست زمانی که خودش اعتصاب غذاکرده بود و تا مرگ فاصله ای نداشت تنها صدها نفر انهم برای ساعاتی برای دفاع از وی حاضر شدند. ایا گنجی روح خوابیده و مایوس در جامعه را نمی دید! سوالاتی از این دست زیاد است و همچنانکه در خارج کشور هم هیچ نقطه امیدی نبود. سالهاست که شعارهای تند و حرفهای تند از ان سوی مرزها به گوش می رسد و در این بین بسیاری حرفها و شعارها شباهت زیادی به هم دارند اما چه زمانی می رسد که این شباهت ها ی نزدیک در نقطه ای جمع شود و فریادی واحد به گوش برسد. سالهاست که نه تنها امیدی نیست بلکه هر کس به گمان خود پادشاه اقلیم همه است.ایا اکبر گنجی با تمام این شرایط روی چنین پیش فرض مرده ای حساب بازکرده بود.بیگمان حداقل در اندازه دانش ما اکبر گنجی از حال و احوال درون و بیرون اشراف داشت، اما وی باز از اعتبار خود هزینه کرد،کاری که نتیجه اش هر چه باشد شایسته تقدیر است و شاید بتوان امید بست که روزی برسد که بار سنگین از دوش اکبر گنجی برداشته شود و همه انهایی که واقعا ادعای مردمی و دفاع از حق را دارند در تحمل این بار سنگین گنجی و گنجی های معدود را تنها نگذارن

اما هر چه باشد در این شکی نیست که هر کس به تناوب باید اشتباهات خود را بپذیرد اما در جوی که ایجاد شده است چنین فضایی میسر نیست. ایا در این جنگی که به سود هیچکس نیست، فقط دشمنان همبستگی و وفاق سود می برند، می شود چشم از نقطه ضعف حریف برداشت و نقطه ضعف خود را دید. و در چنین فضایی و در دریایی بیکران که هر کسی به مشغولیت خود پرداخته است، هر کسی به تناوب در گل الود کردن اب دست دارد. حال اگر شخصی به مانند اکبر گنجی با تمامی انتقاداتی که ممکن است به هر شخصی وارد باشد و ایشان هم از این دایره جدا نیست ، نقش نجات غریق را انجام میدهد و خود را به خطر می اندازد ،حال که ما و دیگران نمی توانیم به مانند وی باشیم لااقل اب را گل الود نکنیم تا لااقل اگر نجات غریق دیگری پیدا نشود که به کمک وی اید، حداقل شناگران بتوانند شنا کنند و اب انقدر گل الود نشود که دیگران را هم غرق کند

اما در پایان سخن خود را اینگونه به پایان می برم. امیدوارم با دیدی روشن تر به قضایا نگریسته و اکبر گنجی را هم بدینگونه ببینیم در قامت روزنامه نگاری که خود را تنها می بیند و خود را یک روزنامه نگار می داند اما سنگینی بار همه بر دوش وی افتاده است و در این بین با توجه به سنگینی توقعات امکان وقوع هر اشتباهی اجتناب ناپذیر است.و امیدوارم کلام محسن مخملباف کارگردان سینما را روزی اشتباه بدانم که گفته بود اکبر گنجی تنها شخص زنده ما ایرانیان است و امیدوارم برای اینکه ادعای روشنفکری به ما دست ندهد روزی فیلسوفانه گنجی را به عرش نبریم و روزی دیگر با نگاهی تند ان را بر زمین نیاندازیم و تک وتنها رها کنیم .و امیدوارم اکبر گنجی یا هر شخص دیگری بتواند نماد همبستگی شود برای تمامی انانی که دغدغه نان و ازادی در این سرزمین دارند، تا فاصله برچیده شود و در شرایط همبستگی حتی اگر چنگیز مغول و هلاکو ها هم بر ما حکم برانند می شود کاری کرد کارستان

[Rasputin]

همسر الهام و پرتقال فروش آشوبگران حادثه قم



دیشب در یکی از سایتهای نزدیک به رئیس جمهور نوشته ای از خانم فاطمه رجبی، همسر آقای الهام، رئیس دفتر رئیس جمهور احمدی نژاد دیدم. مطلب بر علیه احکام آشوبگرانی است که در قم سخنرانی هاشمی رفسنجانی را بر هم زدند. بخشهای مهم آن که حاوی فحاشی، دروغ و تهمت علیه خیلی ها من جمله هاشمی رفسنجانی و خاتمی و روحانی است را با عرض پوزش، روزنوشت امروز می کنم. واقعاً اگر در دوران خاتمی یک هزارم این اتهامات و فحاشی ها و دروغها علیه یکی از مسئولان جزء نوشته می شد، چه روزگاری در انتظارش بود و مدعی العموم چقدر فعال می شد؟ تو رو خدا بی حوصلگی نکنید و بخونیدش. یه جورائی بامزه است که همسر رئیس دفتر رئیس جمهور با این ادبیات می نویسد. پرتقال فروش حوادث قم راهم شاید بتوان پیدا کرد:



«این احکام شدید در مورد مفلوک هایی چون "اکبر گنجی" هم نیست... این تنبیه های رعب آور دربارۀ "محمد رضاخاتمی" برادری که رانت "محمد خاتمی" را بهره مند شد و پس از بهره مندی از منابع سیاسی و اقتصادی ملت، ....!احکام مورد بحث پیرامون "عدم مشروعیت" سازمان مجاهدین انقلاب هم نیست که توسط جامعه مدرسین حوزه علمیه قم "نا مشروع بودن" آن به لحاظ "مبانی فکری" صادر شد! و نیز "سروش" و همپالکی هایش را هم که اصول و مقدسات دین و مذهب را تخطئه کردند، ... شامل نمی شود. همچنین دریوزگانی چون "سعید حجاریان"…..سخن كوتاه! احكام مذكور را دادگاه ويژه روحانيت صادر كرده است. از اين روي قطعاً محكومان در كسوت روحانيت ميباشند!؟ بنابراين شايد بتوان تصور كرد اين احكام، مجازات آن دارندگان لباس روحاني است كه در پرتو توسعه اقتصادي و توسعه سياسي ۱۶ سال تمام تئوري پردازان دينسوزي و فرهنگستيزي بودند يا كساني از اين افراد كه با داشتن مسئوليت قوه مجريه، كودتاي خزندهاي عليه دين، شريعت و روحانيت و مرجعيت را بيباك و صريح و شفاف سردمداري كردند! شايد حكم مجازات آن دارنده لباس روحاني است كه رياست جمهوري خود را آغاز عصر خردگرايي اعلان داشت، و دوران طلايي حضرت امام(ره) را دوران حاكميت احساس و عاطفه ناميد و دين و ارزشها را بنابر سليقه و خواست خود و عشيرهاش تفسير كرد و حاكميت داد. او كه آقازادهها، برادران و برادرزادگان و مديرانش مافياي قدرت و ثروت تشكيل دادند و سرنوشت ملت و منافع ملي را در دستان خود گرفتند، و دخترش، جنگ با شريعت را پيشگام شد و هماكنون در انگليس با نويسندگان دوران پهلوي به كار علمي-فرهنگي مشغول است و اين مصائب به انجام نرسيد، مگر با پشتوانه سياسي پدر، و رئيس قبيله.ملت حق دارد تصور نمايد اين احكام مربوط به كسي است كه با داشتن لباس و نام روحاني، دستور بانك جهاني و صندوق بينالمللي را در تعديل حجاب در منبر نماز جمعه تئوريزه نمود، و آنچه از فساد و بيحجابي و نابساماني فرهنگي در امروز رواج دارد، آغازگرش هم اوست كه بنام تفسير قرآن و تبيين احكام با اجراي دخترش به جامعه ارزاني كرده! كسي كه امروز تعرض به ولايت فقيه را آشكارا بيان ميدارد و تحمل به هدم آن را در خبرگان آتي، مورد توجه قرار داده است و فرزندش در انتخابات نهم، اين وعده را صريحاً بيان داشت و خود به عنوان يك دستورالعمل در حال پيگيري آن است-......در جايگاه رياست جمهوري مهد تشيع فرياد برآورد: اگر دين در برابر آزادي بايستد درهم خواهد شكست و سند اين جنگ و شكست را مشروطه پليد انگليسي دانست و در ۸ سال حاكميت خود، فرهنگسوزي را نهادينه كرد و امروز با فريبكاري نگران دين است و از خرافهگرايي مينالد!هم او كه طلايهدار آمريكاپرستي شد .....، در عين آنكه لشگر اراذل اصلاحطلب، بارها در اوباشگريهاي خياباني شعارهاي ضد اسلامي سردادند و او با تحمل و مدارا به تحسينشان پرداخت. وي كه ماجراي ۱۸ تيرماه سال ۱۳۷۸ را به عنوان يكي از پروژههاي بحرانسازي عليه نظام اسلامي در پرونده خود دارد و شعار “آزادي انديشه- با ريش و پشم نميشه” از دستاوردهاي بزرگ او براي تخريب اسلام و روحانيت و ارزشهاي الهي مردم مسلمان ميباشد و هرآنچه گسترش بدحجابي فساد و فحشاء فكري، سياسي و اخلاقي است با نام او و رياست جمهوري او عجين است .... همان گفتگويي كه نخستين استقبال كننده آن آمريكاي جنايتكار بود و امروز، اين به اصطلاح روحاني با داشتن منبع مالي؟! دور دنيا ميچرخد و اسلام را با تفسير پروتستاني و غربپسند تبليغ میکنند... در جايگاه نخستين رئيس جمهور دهه دوم، توسعه را حاكميت داد و خود مسئول و مجري اهداف ويرانگر فرهنگي، سياسي و اقتصادي آن شد و علاوه بر ۸ سال دوره خويش، ۸ سال اصلاحطلبي را هم معماري كرد ..... و يا با مسخرگي به آن پرداخت و در انتخابات نهم، با فيلمي موهن به ساحت پاك روحانيت خدشه فراوان وارد ساخت .....، و آنگاه كه با قهر ملي، مجبور به ترك صحنه شد، در مقام يك اصلاحطلب تمام عيار، براندازي آراء و خواست قاطع ملت را دنبال كرده، و با ترفندهاي پي در پي به انتقامگيري از اسلامخواهي يكپارچه مردم و عدالت محوري رئيس جمهور منتخب آنها ميپردازد........و امروز كه آگاهي دينمدارانه ملت آنان را طرد كرده است در مجمع تشخيص مصلحت نظام، محفل تشكيل دادهاند، قوچاني و سعيد حجاريان را براي تشخيص و تدوين استراتژي مصلحت نظام اسلامي در سراي امام عصر(عج) بكار ميگيرند، و پي در پي نسبت به دين و اقتصاد و سياست خارجي دل نگراني بروز ميدهند! يعني اينكه ما به هيچ روي “خواست ملت را در كنار زدن عوامل و اسباب ذلت و تسلي و سازش ۱۶ سال گذشته در قوه مجريه، تمكين نميكنيم،......در نهايت ممكن است ملت بپندارد كه دادگاه قم اين احكام را براي آن در بردارنده لباس روحاني صادر كرده است كه در مقام دبيري شوراي امنيت ملي در دولت گذشته تعليق ۲ سال و اندي تمام مراكز تحقيقات انرژي هستهاي را موجب شد و بالا بردن دستها را در برابر چپاولگران و سلطهجويان آمريكايي و اروپايي اعلان نمود، و اين شاهكار بيسابقه را در راستاي اغراض دشمنان اسلام، نقطه درخشان فعاليت ديپلماتيك خود و دولت سابق خواند، و امروز در برابر افتخارآفريني احمدي نژاد براي تشيع و اسلام و ايران، شعار قاجاري سر ميدهد كه تازه به دوران رسيدهها توان كار ندارند. .........اما نه! مجازات وحشتزاي مذكور در باره چند طلبه حوزه جعفري(ع) است كه جرم مخوف آنان تنها درخواست سؤال از هاشمي رفسنجاني است. ......... اگر قرار است پس از ۱۶ سال حاكميت ويرانگر توسعه كه شيرازه اقتصاد در كشور از هم گسيخت، خويشاوند سالاري بيداد نمود، فساد اخلاقي در جامعه نهادينه شد. بيگانگان با خيال راحت چشم طمع به استقلال، اقتصاد دين و آئين ملت دوختند، طلاب حوزه علميه قم به جرم درخواست سؤال اينگونه بايد قلع و قمع شوند، وضع منتظران پرسشگران و دردمندان از ديگر قشرهاي ملت چگونه خواهد بود؟»



دیدید خواندن اینهمه دروغ و تهمت و اهانت در یک نوشته به خواندنش می ارزید؟

[Rasputin]

در آمد ناخالص کشورهای صنعتی گروه هفت: آمريکا با در آمد ناخالص ۱۲۰۰۰ ، ژاپن با در آمد ناخالص ۴۷۵۰، آلمان با در آمد ناخالص ۲۵۰۰، انگستان با در آمد ناخالص ۲۰۱۶ ، فرانسه با ذدر آمد ناخالص ۱۸۵۰ ، و کانادا با در آمد ناخالص ۹۰۰ ميليارد دلار بترتيب مقام اول هفتم را بخود اختصاص داده بودند اين رقم معادل ۵۱%در آمد ناخالص جهان است بنا بر آمار بانک جهانی چين سال گذشته مقام چهارم را پس از آمريکا، ژاپن و آلمان احراز کرده است چين بزرگترين ذخاير ارزی جهان را با بيش از ۹۸۰ ميليارد دلاراز آن خود کرده است.
انتظار ميرود بزودی روسيه و برزيل و هندوستان جای کشورهای انگستان ، فرانسه ، ايتاليا و کانادا را بگيرند بهمين دليل امسال از کشورهای چين ، هندوستان ، برزيل و آفريقای جنوبی بعنوان ناظر دعوت بعمل آمده است.
برای پيوستن به گروه هفت روسيه با موقعيت اقتصادی ، سياسی و نظامی ويژه ای که دارد پيش شرط هايی را برای عضويت در اين گروه مطرح کرده است با وضعيتی که کشورهای غربی بخصوص آمريکا با آن سر درگريبانندانتظار ميرود بتمامی خواستهای روسيه تن داده شود تا موجوديت اين گروه همچنان بعنوان ابزار فشار بديگر کشورها حفظ شود چين هم رسما اعلام کرده است که قصد پيوستن به اين گروه را ندارد ولی در صورت تمايل اعضاء در جلسات آن بعنوان ناظر شرکت خواهد کرد.
انگستان که در بين کشورهایعضو از ضعيفترين موقعيت بر خوردار است اخيرا پيشنهاد کرده است تا تعداد اعضاء گروه هفت افزايش يابد وبه حداقل به سيزده عضو برسد تا فشاری که بر روی کشورهای غربی قرار دارد کاهش يابد.
اولين کنفرانس گروه ۷( G۷ ) با حضور وزرایاقتصاد هفت کشور درسال ۱۹۷۵ در فرانسه بر گزار شد تا امکان جايگزينیانرژی اتمی را بجای نفت وگاز مورد بررسی قرار دهد فرانسه بعداز تشکيل اين گروه به بزرگترين توليد کننده ، صادر کننده و تکنولوژی انرژی اتمی در اروپا و جهان تبديل شده است.
گروه صنعتی ۷ که در ابتدا هدف اقتصادی را دنبال ميکرد بتدريخ فعاليتهای خودرا در عرصه سياسی گسترش داد و عملا از طريق بانک جهانی در صدد بر آمد تا اقتصاد جهانی را در کنترل خود در آورد با تغيير اوضاع در بلوک شرق اين گروه صنعتی کاملا بيک تشکيلات سياسی با استفاده از ابزار مالی و نظامی تبديل شد تا جايی که در کنفرانسهای سالهای بعداز پاشيدگی اتحاد شوروی بسياری از مسائل جهانی از جمله بهداشت، حکومت قانون (Legal System ) پيشرفت ، تامين نيروی کار، مسئله انرژی که در حال حاضر مهمترين مسئله کشورهای غربی و ژاپن شده است ، محيط زيست ، روابط خارجی ، حقوق بين الملل که عملا بدخالت در امور کشورهای ديگر تبديل شد، تروريسم که منجر به سه جنگ طی چهارده سال اخير شده است ، روابط تجاری بين المللی که همانند محيط زيست در سطح جهان به يکی از بزرگترين چالشها تبديل شده است و بلاخره امنيت جهانی را در دستور کار خود قرار داد.

از بدو تشکيل کنفرانس گروه هشت که بررسی مسائل مطرح شده در بالا را در دستور کار خود داشت مخالفت گسترده ای با برنامه های آن آغاز شد بسياری از کارشناسان سياسی و اقتصادی جهانی بدرستی مطرح کردند که کشورهای گروه هفت درصددند تا يک حکومت جهانی تشکيل دهند و تمامی کشورها را تحت کنترل خود درآورند که منجر به تظاهرات گسترده در کنفرانس ژنو شد که در سال ۲۰۰۱ برگزار شده بود جنبشی که ضد جهانی سازی لقب گرفت و تا بامروز در هر کنفرانسی که گروه هفت بر گزار ميکند پی گيری ميشود اين جنبش توده ای بيک جريان سياسی قدرتمندی در جهان تبديل شد که مسائلی از جمله مبارزه با فقر از جمله در آفريقا ، محيط زيست جهانی ، بيکاری ، سياست بين المللی ، مداوا و داروی مجانی برای تمامی بيماران فقير و بخشودگی بدهکاری کشورهای فقير سرانجام بلوغ سياسی خود را با مخالفت با جنگ و تجاوز و دخالت در امور کشورهای ديگر و از همه مهمتر مخالفت با نظامی گری اعلام داشت که ديگر جزئی از زندگی روزمره مردم جهان شده است.
جنبش ضد جهانی سازی و جنبش ضد جنگ :
کنفرانس گروه هشت در شرايطی در سن پيترز بورگ روسيه بر گزار ميشود که عملکرد ده ساله اخير اين گروه جهان را به پرتگاه يک جنگ تمام عيار قرار داده است آمريکا به اتفاق متحدين خود در سراسر جهان درگير جنگ است جنگی که تا کنون موجب تخريب چندين کشور از جمله يوگسلاوی، افغانستان ، عراق ، فلسطين و اخيرًا لبنان شده است و نه تنها ميلياردها دلار آسيب اقتصادی به اين کشورها وارد کرده است بلکه موجب کشته شدن ده ها هزار مردم بيدفاع در اين مناطق شده است و تضادهای بين مليتهای اين کشورها را با همسايگان صد ها برابر افزايش داده است در خود اين کشورها نيز ثبات و آرامش در آينده نزديک قابل تصور نيست مضافا به اينکه اين بحران خر کشورهای غربی و ژاپن را هم گرفته است.
چالش هاپيش روی اين کنفرانس:
۱- اختلاف بر سر منافع بين کشورهای متشکل در اين گروه هر روز دامنه تازه تری بخود ميگيرد علت تشکيل اين کنفرانش در روسيه پوششی است ظاهری تا اين اختلافات را سرپوش بگزارد روسيه که بسرعت خود را بالا کشيده است ديگر حاضر نيست تنها شنونده باشد وقصد دارد در معادلات جهانی منافع برابر داشته باشد که هزينه زيادی برای کشورهای غربی خواهد داشت مضافا به اينکه روسيه نظاره گر تهاجم کشورهای غربی از ۱۹۹۱در سطح جهان بوده است که هزينه گزافی غرب برایآن پرداخت کرده است و روسيه در آن شرکت نکرده است طی اين مدت کشورهای غربی تلاش کردند تا از طريق کشورهای اروپای شرقی و محاصره اين کشور از طرف همسايگان جنوب اين کشور روسيه را وادار به همکاری کند اگر غربیها در تهاجم خود به عراق و افغانستان موفق ميشدند بدون شک روسيه مجبور ميشد در سياست خود تجديد نظر کند ميشود گفت که ادامه کار گروه صنعتی فوق بستگی به شرکت فعال روسيه در اين گروه دارد بنابراين غرب بايد برای کاهش فشار جهانی بر روی خود امتيازات فراوانی به روسيه بدهد از جمله آن دست برداشتن از سر اروپای شرقی و توافق بر سر امنيت جهانیاست

۲- بحران خاورميانه شدت بيسابقه ای پيدا کرده است در عراق عملا جنگ تمام عيار در جريان است مردم عراق بتدريج متحد ميشوند گروه های مسلح مقاومت بشدت در حال رشد است حکومت دست نشانده در عراق هنوز جرات نکرده است از سوراخهای خود ساخته خارج شود اگر چه يکی ديگر از جانيان با سابقه بنام نوری مالکی را که همانند اعلاوی قول داده بود جنبش را سرکوب کندبر سر قدرت نشانده است.
مالکی در سال ۱۹۸۰ به ايران آمد و در اين کشور توسط رژيم ايران بهمراه گروهایافراطی شيعه ياد گرفت که چگونه ميشود بر عليه کشور خود جنايت کرد مالکی که تاهمين چندی پيش با اسم مستعار زندگی ميکرد در واقع رهبر يکی از گروهایافراطی مذهبی شيعه بود که جنايات فراوانی در عراق مرتکب شده بود با عدم مقبوليت جعفری او مجبور شد خود را رو کند مالکی بنيان گزار گروه ترور وزارت کشور عراق با همکاریآمريکا و انگلستان بود که تا بامروز بر طبق گزارش نيروهای مقاومت هزاران نفر را سر بريده است مالکی در سال ۱۹۹۱ بسوريه رفت و از آنجا با اعلاوی و چلبی دوچهره منفور در عراق تماس گرفت و از طريق آنها با سازمان امنيت انگلستان معرفی شد و در نيروی کماندويی ويژه M۶ آموزش نظامی ديد مالکی به سران آمريکا گفته بود که اين مردم را من ميشناسم آنها را فقط با سرکوب ميشود خفه کرد از بدو تشکيل وزارت داخلی در عراق کمتر روزی است که مالکی و گروه جانی وی سر چند نفر را نبريده باشند.
کشته و زخمی شدن نيروهای متجاوز در عراق بيک امر عادی در آمده است تا جايی که ديگر آمريکايی ها جرات نمکنند آنها را به اطلاع مردم برسانند مقاومت سه ساله اين نيروها تاثيرات خود را بر جای گذاشته است پيوستن جوانان به گروهای مقاومت بيسابقه است ميشود گفت که علت فرار ژاپنی ها و انگليسی ها بهمين دليل است قبلا کره ای ها هم از مهلکه در رفته بودند بنابراين عراق دارد منسجم ميشود و يک بار ديگر خود را سازمان ميدهد.
۳- در افغانستان وضع بر همين منوال است نيروهای متجاوز که مدعی بودند کار نيروهای مقاومت را يکسره کرده اند حالا از همه طرف مورد حمله قرار ميگيرند تنها کابل آنهم بخش دژهای نظامی در اختيار ماريونت آمريکا قرار دارد گروهای مقاومت در دسته های دويست و سيصد نفری عمليات انجام ميدهند اخيرا در روزنامه های آمريکايی خبر از تدارک بر کناری کرزايی داده اند کرزايی که پدرش يکی از بزرگترين قاچاقچيان مواد مخدر بود در پاکستان توسط باندهای رغيب کشته ميشود و خود کارزايی داوطلبانه با سفارت آمريکا در کراچی تماس ميگيرد و از آنجا به آمريکا ميرود و ضمن همکار ی با سازمان سيا مغازه خوارو بار فروشی باز ميکند که بسيار هم ناموفق بوده است تصور کنيدکه طرفداران آمريکا را چه اشخاصی تشکيل ميدهند آدمکشانی همانند اعلاوی و چلبی که قرار بود يکی شيخ شمال عراق شود و ديگری شيخ جنوب عراق و مالکی آدمکش و کرزايی خواروبار فروش که حتی از پس يک مغازه کوچک هم بر نيامده است دارودسته کرزايی به بزرگترين قاچاقچيان مواد مخدر در افغانستان تبديل شده اند اين موضوع را ديگر کسی کتمان نميکند.
۴- تجاوز اخير اسرائيل به فلسطين اشغالی و در پی آن به لبنان يکی ديگر از مشکلاتی است که آمريکا و غرب با آن سر در گريبانند چه کسی تصور ميکرد که گروه های مسلح لبنانی قادر باشند عمق خاک اسرائيل را هدف قرار دهند و يا حتی ناو جنگی آنرا غرق کنند کشورهایعرب بجز عراق در چهار جنگ هيچوقت قادر نشده بودند اسرائيل را مورد حمله قرار دهند در حاليکه مصر و اردن همچنان به در يوزگی ادامه ميدهند و شيخهای خليج فارس هزينه جنگ تمام عيار آمريکا و اسرائيل را تحمل ميکنند مقاومت منطقه خاورميانه دارد وظيفه تاريخی خود را رقم ميزند اسرائيل با فلسطين و اردن چه غربيها بخواهند و چه نخواهند متعلق بهمند و بايد يکی شوند چند پارگیاين منطقه بعداز جنگ جهانی اول و تقسيم آن بين انگلستان و فرانسه که مشکلات فراوانی برای منطقه به ارمغان آورده است دارد به پايان خود نزديک ميشود ياسر عرفات در سال ۱۹۶۷ جمله زيبايی گفته بود دشمن ما و مردم عرب تنها اسرائيل نيست بلکه رهبران مرتجع عربند که در حکومتهای اين کشورها جا خوش کرد ه اند.
۵- بحران در جنوب شرقی آسيا : در سال ۱۹۴۶ مولوتف وزير خارجه اتحاد شوروی بنا بدعوت دولت آمريکا وارد کاخ سفيد شد در هنگام ورود مقامات مسئوال متوجه شدند که مولوتف اسلحه کمری با خود حمل ميکند که در عرف بين المللی رايج نبود بنابراين کنجکا و شدند تا بدانند دليل وزير خارجه يک کشور آنهم کشوری که فاشيسم را بزانو در آورده است چيست جواب مولوتف بسيار ساده بود ما ياد گرفته ايم تا زمانی که در جهان تجاوز به کشورهاوجود دارد برای دفاع از خود اسلحه حمل کنيم و اين شامل تمامی مقامات و مسئولان کشورهم ميشود.
در اين ملاقات آمريکايی ها به شوروی پيشنهاد کرده بودند تا با همکاریهم جهان را کنترل کنند و اگر مقاومتی در پيش بود بکمک هم آنرا نابود کنند که البته جواب منفی بود آمريکا که سرمست از داشتن قدرت اتمی شده بود و استفاده از آن بر عليه ژاپن اين کشور را هار کرده بود تصميم گرفت به تنهايی اين استراتژی را پيش ببرد .
جنگ را بشدت بداخل چين کشاند تا مانع شکست حکومت طرفدار خود در چين شود و تا شکست خود در سال ۱۹۴۹ دست ازاين سياست بر نداشت در همين سال يعنی سال پيروزی چين شوروی اولين آزمايش بمب اتمی خود را انجام داد ود رپی آن در سال ۱۹۵۲ موفقيت آنرا با آزمايشی ديگر تاييد کرد ولی آمريکايها که هنوز باور نميکردند چه اتفاقی افتاده است با ارتش تحت فرمان فاشيستهای ژاپنی در جنگ جهانی دوم جنگی را در کره درسال ۱۹۵۱آغاز کردند که سه سال طول کشيد وسرانجام در سال ۱۹۵۳شکست خوردند در اين جنگ آمريکا برای پاکسازی بين شمال و جنوب کره بيش از سه مليون کره ای را قتل و عام کرد در اين تجاوز آمريکا از همه ابزارهای نظامی بجز سلاح اتمی استفاده کرد .

[Rasputin]

کره با مسلح کردن خود به اين سلاحهای اتمی بازدارنده رسما اعلام کرده است هرگونه محاصره اقتصادی کشور بمعنی اعلام جنگ خواهد بود کره شمالی يکی از چند کشورجهان است که تکنيک صنعتی را بدون هيچ پيش شرطی در اختيار کشورهای جهان سوم قرار ميدهد.
کره شمالی عملا با مسلح کردن خود به وزنه تعيين کننده در جنوب شرقی آسيا تبديل شده است و دوکشور چين و روسيه را از بخش جنوب شرقی آسيا از نظر امنيتی کاملا تضمين کرده است بنابراين آمريکا و غرب قادر نخواهند بود روسيه و چين را با خود همراه کنند .
۶- آمريکای لاتين : بجرات ميتوان گفت که آمريکا تمامی دوزو کلک های ممکن برای کنترل و غارت آمريکای لاتين را بکار برده است ولی طی ده سال گذشته تنها چند کشور عقب افتاده و بشدت مذهبیاز نوع کاتوليکی همانند پاناما و کلمبيا برايش باقی مانده است اخيرا در انتخابات پرو نيروهای کاتوليک و مهاجران اروپايی مقيم اين کشور با تبليغات هيستريکی و پول فراوان اهدايی نيروهای مذهبی و دولت آمريکا توانستند با تقلب در انتخابات رای را از آن خود کنند در کشور مکزيک هم بهمين ترتيب نماينده محافظه کاران راست از صندوقها بيرون آورده شد خارج شدن کشور مکزيک از جبهه آمريکا برای آمريکای لاتين بسيار تعيين کننده است چون بخش بزرگی از خاک اين کشوراز جمله تکزاس و کاليفرنيا را آمريکائيها سالهاست که اشغال کرده ا ند و اکثريت ساکنين اين دوايالت بزرگ را مکزيکيها تشکيل ميدهند پيروزی نيروهای چپ در اين کشور زمينه انحلال آمريکا را از درون فراهم خواهد کرد مهاجران آمريکای لاتين در آمريکا از شريط زندگی بسيار نامناسبی بر خوردارند.
با در نظر گرفتن شرايط فوق ميشود تصور کرد که آمريکا بيشتر هارت و پورت ميکند تا قدرت نمايی تقريبا تمامی کشورها بجز چند کشور عقب افتاده همانند شيخ نشينها و مصر و اردن که هنوز به قدرت اين کشور باور دارند مرعوب شده اند.
۷- ايران و حمله پيشگيرانه : در کنفرانس سن پيترز بورگ قرار است در باره امنيت جمعی جهانی بحث و تبادل نظر شود در واقع آن بخش مورد توافق علنی شود ولی روشن است که در مورد برنامه هسته ای ايران توافقی وجود ندارد بنابراين بايد انتظار داشت کشورهایغربی تمام تمرکز خود را برای همکاریهمه جانبه با روسيه بگزارند چون تنها شانس اين کشورها برای کاهش فشار از طرف تود ه های جهانی بر عليه غرب جلب همکاری روسيه است ايران در منطقه ای واقع شده است که کشورهای دوربر آن با شدت و ضعف فراوان در جبهه غرب قرار دارند بهمين خاطر بسيار شکننده هستند ترکيه عضو ناتوکشوری است که در آن دودولت بر سر کارند دولت نظامی پشت پرده که هر کاری دلش ميخواهد ميکند و دولت يا در واقع تعدادی بوروکرات مترصک که نقش واسطه را بازی ميکند اين موضوع را در انتشارات مطبوعات غربی بخوبی ميشود ديد بنابراين ترکيه در شرايط جنگ همانطور که نشان داده است با غرب خواهد رفت چون ارتش از کمکهای کشورهایغربی ارتزاق ميکند ولی دارای نقاط ضعف فراوان است از جمله جنبش وسيع و توده ای خلق کرد است که بالاترين هزينه و انرژی را از اين ارتش فاسد گرفته است در عين حال که از اقتصاد بيمار رنج ميبرد ولیاين مانع از آن نميشود که از پايگاه های اين کشور اعضاء ناتو استفاده نکنند.
آمريکا و ناتو در عراق ، کويت ، عربستان سعودی و دوبی دارای پادگان نظامی هستند کشورهايی که حکومتهای آنها بدون حضور نيروهای آمريکايی قادر بدوام نيستند اين پادگانها و نيروهای نظامی بيشتردر عراق درگيرند آمريکا و کشورهایغربی از طريق افغانستان با در گيری که دارند قادر نيستند نيروهای خود را آزاد کنند کشورهای شمالی ما نيز بعلت تازه استقلال يافتگی ريسک بهم ريختن کشورهای خود را بجان نخواهند خريد اين موضوع را رئيس جمهور آذربايجان چندين بار علنا تکرار کرد.
بنابراين درگيری ايران با نيروهای آمريکايی و انگليسی در در سه کشور شيخ نشين خواهد بود که پادگانهای خود را در آن مستقر کرده اند تا هم حکومتهای قرون وسطی آنها را حفظ بکنند و هم انتقال نفت را تضمين کنند اين حکومتها بدبخت تر از آنند که بخواهند کوچکترين مقاومتی در برای آمريکا و انگلستاناز خود نشان دهند برایآنها تنها ماندن در حکومت و شيخ بودن کافی است در جنگ جهانی دوم پادشاه ژاپن به نيروهای متحدين پس از پايان جنگ پيغام داده بود که در صورتی که کشورهای پيروز اجازه دهند او همچنان پادشاهی خود را حفظ کند تمام کشور را به آنها هديه خواهد کرد.
اگر آمريکا بدليل ادامه جنگ مجبور به فرار شود همين شيخ ها سراغ قدرت برتر منطقه خواند رفت در دوران قدرت نظامی عراق آنها فقط برای ماندن در قدرت حاضر شدند تمامی امکانات خود را در اختيار عراق قرار دهند.

بنابراين ايران بعنوان تنها کشور مستقل منطقه بدون آنکه کشوری را تهديد کند بايد اين مسئله را روشن کند که استراتژی حمله پيشگيرانه به ايران تنها مختص آمريکا و انگلستان در منطقه نيست بلکه ايران هم اين حق را برای خود قائل است با شرايطی که حول و حوش ايران وجود دارد ايران بايد بتدريج خود را آماده خروج از سازمان انرژی اتمی بکند حال که اين سازمان قوانين موجود را زير پا ميگزارد که گذاشته است و بجای حل و فصل مسئله در چهارچوب قوانين اين سازمان آنرا به چند کشور اروپايی حواله ميدهد ايران بايد مستقلانه پای سياست منافع ملی برود.
کاملا محرز و آشکار است که کشورهایغربیاز اينکه ايران دارای تکنيک هسته ای شده است بشدت عصبانی هستند از طرف ديگر اگر اين تکنيک نتواند امنيت کشوررا تضمين کند بچه درد خواهد خورد روشن است کشورهایغربی برای دفاع از منافع خود بمحض بدست آوردن فرصت مناسب تمامی قوانين جهانی را زير پا خواهند گذاشت حداقل تجربه صد سال اخير اين رانشان ميدهد .
بنابراين در کنفرانس سن پترز بورگ همه کشوره تلاش خواهند کرد تا بالاترين منافع را برای کشورهای خود تضمين کنند آمريکا و انگلستان دارند بسياری از منافع خود را نه تنها در منطقه بلکه در جهان از دست ميدهند آنها در تلاش خواهند بود تا جلوی ضرر بيشتر رابگيرند

سه مسئله اصلی در اين کنفرانس حائز اهميت فراوان است يکی انتقال نفت از منطقه خليج فارس و تضمين امنيت اين ترانسپورت دوم چگونگی ايجاد مکانيسم امنيت جمعی که با تهاجمات آمريکا بشدت خدشه دار شده است و بزمان احتياج دارد تا اعتماد کشورهای کوچک جلب شود و مسئله سوم کنترل کشورهايی است که قصد دارند به تکنيک هسته ای خود را مسلح کنند در بخش اول همين امروز جورج بوش بروسيه تلويحا گفت که اين کشور ميتواند با دولت فعلیعراق قرار داد نفت ببندد ولی شرط آن همکاری برای خلع سلاح کره شمالی و ايران خواهد بود با جنبش های توده ای وسيع در جهان کدام کشور جرات خواهد کرد دم از خلع سلاح کشورهای ديگر بزند آيا کشورهای G۸ پای امنيت جمعی جهانی خواهند رفت که حقوق برابر همه کشورها رابرسميت بشناسد؟ بايد منتظر پاسخ ماند و عکس العمل ها را ديد.

[Rasputin]

كوفی عنان دبيركل سازمان ملل بلاخره پس از رايزنيهای فراوان با مقامات و مسئولان كشورهای غربی وبالاخص آمريكا ديروز آب پاكی را برروی سياستهای نظامی گری محافظه كاران ريخت و از تريبون سازمان ملل ضمن برسميت شناختن حق ايران در استفاده صلح آميز ازانرژی اتمی تلويحا اعلام كرد كه ايران ميتواند به غنی سازی اتمی برای مصارف داخی ادامه دهد و در همين راستا خواهان مذاكره با ايران شد تا به اين حق و حقوق جنبه قانونی بدهد و از تمامی طرفهای درگير خواست تا برای رسيدن به توافق باهم مذاكره كنند كوفی عنان در ضمن سريحاً گفت كه مسئله هسته ای ايران بايد در سازمان انرژی اتمی حل و فصل شود.
پيش در آمد موضع گيريهای دبيركل سازمان ملل كه سازمان انرژی اتمی شاخه ای از آن است به احتمال زياد نتيجه گيری كنفرانسی است كه امروز (18.04.006) قرار است در مسكو برگزار شود پيش از اين اعلام مواضع وزرای خارجه روسيه و چين و تقريبا اكثريت قريب به اتفاق كشورهای جهان با همين سياست موافقند و جنگ بر عليه ايران را راه حل نميدانند در كنفرانس مسكو پنج عضو دائمی شورای امنيت و آلمان حضور دارند.
چه عواملی موجب عقب نشينی غرب شده است ؟
منطقه خاورميانه با دو مشكل اساسی سر درگريبان است كه يكی مسئله امنيتی و ديگری مسئله اقتصادیاست.
مسئله امنيتی خاورميانه: خاورميانه تقريبا از آغاز قرن گذشته درگير تحولات فراوانی شده است بسياری از حكومتهای سنتی پادشاهی متلاشی شدند و همزمان تعدادزيادی كشورهای نوپا در اين منطقه ايجاد گرديد ولی هرگز خاورميانه تا به امروز رویآرامش را بخود نديده است و هيچ كشوری موفق نشده و حتی فرصت نيافته است تاخود را برای تغيير ساختار اقتصادی متمركز كند.
از همان اوايل قرن گذشته كشورهایاروپايی و بعدا آمريكا در همه پروسه های خاورميانه دخالت مستقيم داشته و تا امروز دست از سر آن بر نداشته اند بعلت همين دخالتها و لشكر كشی ها خلقهای منطقه آنچه در توان داشتند بر طبق اخلاص گذاشتند از جنبشهای ملی استقلال طلبانه گرفته تا انقلابی و حتی نيروهای مذهبی در منطقه وارد كارزار مبارزاتی شدند اين جنبشها در مواردی پيروز و در مواردی با شكست مواجه شدند ولی تا به امروز نه كشورهايی كه در منطقه بوجود آمده اند و نه قدرت های متجاوز قادر نشده اند افسار اين منطقه را در كنترل خود در آورند.
هركدام از اين نيروها در پروسه مبارزاتی خود راه حلهای مختلفی را تجربه كرده اند بسياری معتقد بودند كه نظامهای پادشاهی علت تمامی بدبختيهایاين كشورهاهستند در نتيجه بسرعت اين نظامها بجز كشورهای شيخ نشين كه بطور مستقيم توسط كشورهایغربی اداره ميشوند را سرنگون كردند.
نيروهای متجاوزشكست ها را بطريقی پاسخ دادند و آنرا بر ضد خود تبديل كردند كه يكیاز اين اقدامات پشتيبانی بدون قيد شرط از حكوت اسرائيل در منطقه خاورميانه است كه در بحبحه جنگ جهانی دوم پايه های آن ريخته شد از آن تاريخ تا كنون اين منطقه روی آرامش را بخود نديده است و كمتر سالی را ميشود سراغ گرفت كه جنگ وويرانی با خود همراه نداشته باشد تنها بين اعراب و اسرائيل چهار جنگ بزرگ صورت گرفته است ( جنگهای 1948,1956,1967,1973) كه ميتوانست حتی به جنگ جهانی ديگری منتهی شود.
از سال 1973 تا كنون تقريبا كمتر روزیاست كه صدای گلوله در منطقه شنيده نشود و كشورهای عرب و در مجموع خاورميانه زير فشار دائمی قرار نداشته باشند و تعدادی كشته و يا زخمی نشوند كشورهایغربی علت نابسامانی ها را كشورهایامتناع عرب متشكل از عراق، سوريه ، ليبی ، يمن جنوبی ، الجزاير وسازمان آزادی بخش فلسطين قلمداد ميكردند.
كشورهای مصر وليبی و مصر و سوريه حتی تا پای ايجاد يك كشور واحد رفتند و سرانجام تلاش عراق برایايجاد اتحاديه كشورهای عرب زير پوشش كنفدراسيون عربی راه بجايی نبرد در همه اين تلاشها كشورهای غربی با همكاریاسرائيل از هيچ تلاشی برای جلوگيری از اين اتحاد عملها خودداری نكردند ليبی و سوريه بمباران شدند بافت اقتصادی و سياسی الجزاير متلاشی شد و ايران و تركيه به اتفاق كشورهای شيخ نشين بجان عراق افتادند و يمن جنوبی هم علت وجودی خود را از دست داد وجنگ هشت ساله ايران و عراق و سرانجام كشور مقتدر و ثروتمندعراق راكه در سياست گذاری منطقه خاورميانه نقش اساسی بازی ميكرد رادر دوجنگ پی در پی متلاشی كردند.
همه هزينه های صرف شده برای درهم شكستن كشورهای خاورميانه را كشورهای نفت خيز خليج فارس متقبل شدند و برای فريب ملتهای منطقه گاه گداری لقمه نانی زير پای ملت فلسطين پرتاب ميكردند ملتی كه از 1973 تا كنون زير بمباران دائمی اسرائيل با سلاحهای مدرن غربی قرار دارد و حتی خانه های معمولی آنها روزانه ويران ميشود تا مجبور به مها جرت شوند.
در اين شرايط است كه كشورهای غربی هرگز تصور نميكردند كه روزی توده های مردم جان به لب رسيده بالآخره خود را سازمان خواهند داد و با هروسيله ممكن از خود دفاع خواهند كرد ومبارزه را ادامه خواهند داد.
كشورهایغربی برای درهم شكستن جنبشهای آزادی بخش ملی آنهارا به كمونيست ها منتصب كردند و همزمان به بسيج نيروهای مذهبی افراطی پرداختند غربيهانه تنها سعی كردند نيروهای ملی را متلاشی كنند بلكه نيروهای چپ را نيز آماج حملات خود قرار دادند تا نتوانند در منطقه جای پايی پيدا كنند.
و همه اين تلاشها در شرايطی صورت ميگرفت كه خود شتابان در تدارك اتحاد سياسی و نظامی بين نيروهای خود بودند در عين حال كه به تحقير فرهنگی كشورهای خاورميانه دست ميزدند كه مهد حداقل چهار تمدن جهانی بودند .
نتيجه همه اين تغيير و تحولات بهدر رفتن بسياری از موقعيت های منطقه از جمله سياسی و اقتصادی بود و ادعای كشورهای غربی برای ثبات بخشيدن به منطقه و تضمين امنيت به كشورهای نفت خيز بخصوص شيخ نشين های خليج فارس راه بجايی نبرد و آنها را از هرنظر متزلزل تر و بی آينده تر كردو از همه مهمتر آگاهی مردم منطقه آنقدر وسيع شد كه كه ديگر نه تنها خواهان خروج بدون قيدو شرط نيروهای متجاوز از منطقه هستند بلكه تمامی حكومتهای پوشالی خود را زير سئوال برده اند.
مردم منطقه بتدريج ابتكار عمل را بدست ميگيرندامروز شعار اساسی توده های مردم منطقه بسيار روشن و آشكار است اگر می خواهيد زندگی كنيد بايد بديگران هم امكان زندگی بدهيد اگر منطقه ناامن بماند اجازه نخواهيم داد شما در امنيت و آسايش زندگی كنيد پيامی كاملا روشن و آشكاركه گويا غربی ها بتازگی آنرا جدی گرفته اند.
امنيت اقتصادی منطقه خاورميانه : بهتر است بگوييم امنيت اقتصادی جهان خاورميانه روزانه 30 مليون بشكه نفت عمدتا به كشورهایغربی وژاپن و كره جنوبی صادر ميكند عربستان سعودی( ذخيره نفتی 260 ميليارد بشكه) در حدود 9 مليون بشكه در روز، ايران ( ذخيره نفتی 160 ميليارد بشكه )4 مليون بشكه در روز، امارات متحده عربی (110 ميليارد بشكه ) 2,4 مليون بشكه در روز ، كويت (ذخيره نفتی 100 ميلياردبشكه ) 2,200 مليون بشكه در روز ، عراق ( ذخيره نفتی 120 ميلياردبشكه ) در حدود 2 مليون بشكه در روز و قطر( ذخيره نفتی 10 ميليارد بشكه ) هم در حدود 800 هزار بشكه در روز نفت صادر ميكند ( هربشكه نفت در حدود 159 ليتر است) در آمد نفتی كشورهای خاورميانه اشاره شده در بالا با توجه به قيمت نفت برای هربشكه 60 دلار روزانه به 1222مليون دلار( در حدود يك ميليارد و دويست وبيست ودو دلار) ميرسد.
مجموعه ذخاير نفتی شناخته شده در خاورميانه 751.8 ميليارد بشكه است كه با احتساب قيمت روز نفت در بازار جهانی 60 دلار( قيمت نفت در بازار جهانی به بيش از 70 دلار رسيده است ) برایهر بشكه در آمدی در حدود 45.108 x 109 دلار خواهد بود كه با توجه به در آمد ناخالص جهان كه چيزی در حدود 30 ميليارد دلار در سال است آنوقت بخوبی ميشود دريافت كه چرا كشورهایغربی در صد سال اخيراين منطقه را رهانكرده اند.
جمعيت منطقه خاورميانه در اوايل قرن گذشته به كمتر از صد مليون ميرسيد ولی امروزه تعداد آن به بيش از دويست و پنجاه مليون رسيده است كه اكثريت قريب به اتفاق آنها خواهان بدست گرفتن قدرت اقتصادی بوسيله مردم منطقه هستند و ديگر هم حاضر نيستند بر سر آن معامله كنند اين مبارزه از سالهای بعداز 1960 شروع شده و با گسترش مبارزه قهر آميز چه از طرف حكومتهای منطقه همانند عراق و چه توسط جنبش های مسلحانه ی توده ای همانند فلسطين و عراق امروز و چه توسط مردم منطقه تضادهای منطقه شكل حادی بخود گرفته است كه برای رژيم های وابسته هم راهی جز عقب نشينی نگذاشته است.
حكومتهای منطقه كه فكر ميكردند با همكاری با كشورهای غربی آينده ی خود را تحكيم خواهند بخشيد امروزاز بيخ و بن تمام هستی و نيستی خودرا در خطر می بينند آنها فشار مردم را كه فرياد ميزنند بايد از اين ثروت مردم منطقه بهره مند شوند و نه كشورهای غربی و متجاوز خطر را بيخ گوش خود با تمام وجود احساس ميكنند .
نتيجه سياستهای گذشته اين حكومت گران افزايش تضاد مذهبی بين مذاهب مختلف كه اتفاقا همگی آنها ريشه در منطقه خاورميانه دارند و تضاد منافع كه با وجود مقيم بودن در دريای ثروت همچنان در فقر و فلاكت زندگی ميكنند ،تضاد ارزشهای فرهنگی و ملی كه در واقع هويت ملتهای منطقه است و تضاد تاريخی ملتهای منطقه با مهاجمين كه يكی ريشه عميق و هزاران ساله در تاريخ دارد و ديگری هويت مهاجر و تجاوز گر موجب شده است كه جنبش های توده ای گسترده تر شود مقاومت مردم عراق در برابر تجاوز نظامی و فرهنگیغرب كه فلسطين و سوريه و ايران و كردستان هم به آن پيوسته اند همگی مهاجمان را در چنبره خود گرفتار كرده است كه راه فراری برای آن جز شكست نميتوان متصور شد.
خاورميانه دارد يكپارچه برای استفاده از امتيازات اقتصادی كه اين كشورها دارند خود را آماده ميكند اين آمادگی را در هر گوشه و كنار اين منطقه ميتوان ديد اگر غرب كمكهای خود را به مردم فلسطين منوط به همكاریاجباری با خود ميكند كشورهای منطقه بسرعت عكس العمل نشان داده و دوبرابر آن كمكها را در اختيار جنبش فلسطين قرار ميدهند.
اگر در گذشته كشورهایغربی كردستان را بين چند كشور تقسيم كرده و ازآنها برعليه همديگر استفاده می كردند امروز ديگر كمتر كردی را ميتوان پيدا كرد كه بعنوان جاش با حكومتهای منطقه همكاری كند و ديگر نه تركيه و نه ايران و نه عراق و كشورهای ديگر جرات تهاجم به كردها را حتی با حمايت همه جانبه كشورهای غربی ندارد و اگر چنين كند در واقع سرنوشت خود را رقم زده است .
مردم منطقه بخوبی دريافته اند كه فرهنگ و هويت نميتواند وارداتی باشد و نميشود آنرا بزور بمردم تحميل كرد همه فرهنگها دارای نقاط مثبت و منفی هستند همه مليتها دارای تاريخ و ساختار اجتماعی مختص بخود هستند كه تنها با تجربه ملتهای آن كشورها و ياد گيری متقابل ميشود ملتها را بهم نزديك كرد بهمين دليل بوضوح ميشود ديد كه منطقه خاورميانه تهاجم فرهنگیغرب را پس زده است .
اين تهاجم نظامی فرهنگی كه از صد سال پيش به اين طرف كه تنها و تنها اشغال و كنترل منابع عظيم انرژی جهانی را در سر می پروراند نتيجه معكوس ببار آورده است مردم منطقه بخوبی به تجربه دريافته اند كه بايد از منابع و منافع خود دفاع كنند و نبايد بگزارند كه منابع معدنی آنها بتاراج برود همين مقاومت است كه سران حكومتهای مهاجم و تجاوز گر بجان هم افتاده اند.

[Rasputin]

وزرای خارجه آمريكا و انگلستان در شرايطی وارد عراق شدند كه تنها در يك شب نيروهای مقاومت بيش از دوازده سرباز آمريكايی را كشتند و سه نفر را به گروگان گرفتند و همزمان مركز فرماندهی نيروهایانگليسی را در بصره با موشك مورد حمله قرار داده و طی همين مدت يك هليكوپتر آپاچی را سرنگون و به تعدادی تانك و زره پوش آسيب جدی وارد آورده و مقادير زيادی اسلحه و مهمات را بغنيمت گرفتند كه نشانه تكامل مبارزه مسلحانه بر عليه نيروهای متجاوز خارجی است.
هم زمان با آن مانور نظامی گسترده هوايی ، دريايی و زمينی ايران با وسايل بسيار مدرن از جمله موشكهای زير دريائی و اژدر افكن بهمراه قايق های پرنده و مشكهای زمين به هوا در سراسر منطقه خليج فارس شرايط غير قابل بازگشت تازه ای در منطقه خليج فارس ايجاد كرده است كه دووزير خارجه آمريكا و انگلستان را مجبور كرد شتابان خود را به منطقه برسانند كه صحنه گردانان جنگ جنايت كارانه در منطقه خاورميانه هستند.
ايران و موقعيت آن :
مانور نظامی بزرگ در سراسر آبهای ساحلی جنوب ايران نشان ميدهد كه ايران خودرا بعنوان قدرت نظامی برتردر منطقه تثبيت كرده و قادر است از تمامی مرزهای آبی خود بخوبی دفاع كند اين اولين بار است كه پس از حكومت صفويه ايران با قدرت دريايی بزرگ ميتواند از مرزهایآبی كشور با قدرت حفاظت كند تاكتيكهای كشورهای غربی طی دوماه گذشته در رابطه با فعاليتهایهسته ای ايران نشان ميدهد كه آنها تا حدودی به اين ظرفيت نظامی پی برده بودند برای همين كوشش داشتند تا ايران را ار طريق تطميع و فشار با خود همراه كنند .
ايران برای سال 1385 بودجه ای در حدود 220 ميليارد دلار در نظر گرفته است سرمايه ای بسيار وسوسه انگيز و كمتر كشوری در جهان است كه در تدارك نباشد تا سهمی از آنرا نصيب خود كند ايران منابع انرژی خود را متنوع كرده و علاوه بر نفت و گاز در جنوب كشور ( نفت جای دوم بعداز عربستان سعودی در خاورميانه ) و از نظر گاز مقام دوم در جهان بعداز روسيه و در شمال كشور از مرز افغانستان تا دريای خزر ازمنابع گاز و نفت بر خوردار است.
ايران طی سالهای گذشته سرمايه گزاری فراوانی در بخش نفت و گاز و پتروشيمی انجام داده است و در تلاش است تا با استفاده از غنی سازیاتمی بدون وابستگی به كشورهای خارجی پتانسيل توليد انرژی هسته ای خود را بالا ببرد با توجه به انرژی توليدی ناشی از سدسازی وبادی بايد گفت ايران يكی از نادر ترين كشورهای جهان است كه در توليد انرژی و ذخاير آن از تنوع كافی بر خوردار شده است.
اگر وسعت كشور و جمعيت هفتاد مليونی و فارق التحصيلان آن را بهمراه گرايش بسيار گسترده به مدرنيسم كه از ويژگی های مردم كشوراست به آن اضافه كنيم وبا در نظر گرفتن ذخاير ارزیِ كشور كه تا آخر امسال با ثابت ماندن قيمت نفت در بازار جهانی به بيش از 50 ميليارد دلار خواهد رسيدميشود نتيجه گرفت كه ايران بعنوان قدرت برتر منطقه تثبيت شده است.
موقعيت اتحاديه اروپا :
كشورهایاروپايی با شناختی كه از اوضاع خاورميانه و اشتباهات آمريكا داشتند در تلاش بودند تا با تروئيكای خود ( انگلستان ، فرانسه و آلمان) با ايران بنحوی كنار آيند مضافا به اينكه ايران حاضر شده بود با كشورهایغربی از جمله آمريكا برایاشغال افغانستان و عراق همكاری همه جانبه ای بكند و حتی نيروی نظامی در اختيار آنها قرار دهد اروپا زمانی پای چنين سياستی رفت كه اميداوار بود بسرعت به وضع كشورهایاروپای شرقی پس از تجاوز به يوگسلاوی سرو سامانی بدهد.
اروپا با قدرت گيری روسيه و نارضايتی گسترده و از دست دادن نفوذ تدريجی خود در اين كشورها نتوانست با قدرت وارد ميدان شود شكست در انتخابات اوكراين و روسيه سفيد و تشييع جنازه بی سابقه مردم يوگسلاوی از رهبر خود دكتر ميلوسويچ كه فرياد ميزدند اسلوبو بتو قول ميدهيم كشور را دوباره خواهيم ساخت و بلبشوی اقتصادی در تمامی كشورهای اروپای شرقی ، فرانسه و اسپانيا و اخيرا آلمان و از همه مهمتر قدرت اقتصادی رو به گسترش چين و روسيه اين فرصت را به ايران داد تا خود را سازمان بدهد و از شرايط پيش آمده بخوبی بهره گيرد.
موقعيت آمريكا :
با تضعيف تدريجی قدرت آمريكا در منطقه خاورميانه و افغانستان و وارد شدن چند قدرت ديگر در رقابتهای جهانی هيچ راهی برای اين كشور باقی نمانده است تا بهر قيمت اول كشورهای اروپايی را با خود همراه كند بنابراين تنها كاری كه می ميتواند بكند جلوگيری از تشكيل اتحاديه اروپااست تا از وارد شدن يك قدرت اقتصادی و نظامی قدرتمند و مستقل در صحنه جهانی جلو گيری كند.
با برگزاری كنفرانس اخير سازمان انرژی اتمی در وين در رابطه با غنی سازی اتمی ايران و همزمان كنفرانس امنيتی در مونيخ آلمان آمريكا از سه كشور اسكانديناوی دانمارك ، سوئد و نروژ استفاده كرده و با علم كردن هويت مذهبی مسيحی بعنوان ارزشهای كشورهای غربی عملا تلاش كشورهای اروپايی را برای ارائه آلترناتيو خود درهم شكست درواقع آنها را در مقابل عمل انجام شده قرار داد.
سه كشور دانمارك و، سوئد و نروژ از كشورهای پادشاهی هستند كه همواره ديگركشورهایاروپايی و آمريكا از آنها برای بكرسی نشاندن قطعنامه های خود در مجامع بين المللیاستفاده كرده وميكنند اين سه كشور هويت اروپايی را ارزشهای مسيحيت دانسته و از اين طريق در تلاشند بين اين مذهب و مذاهب ديگر تضاد ايجاد كنند پرچم هرسه كشور با علامت صليب بزرگ مزين شده است انتشار آگاهانه كاريكاتور های حضرت محمد پيغمبر مسلمانان در جريان دو كنفرانس فوق در واقع حمايت از آمريكا و بر ضد آلترناتيومستقل كشورهای اروپايی بود مسلمانان در مقابله بااين اقدام پرچمهای با صليب كشورهای اسكانديناوی را زيرپا لگد مال كرده و بدين ترتيب هويت مسيحی كشورهای غربی را تحقير ميكردند.
محافظه كاران راست مذهبی كه طی سالهایاخير در بيشتر كشورهای اروپايی در حاكميت هستند معتقدند اروپا بدون آمريكا قادر نيست از هويت مذهبی خود و ارزشهای مذهبی كشورهای اروپايی دفاع كند اين نيروها ارزشهای كشورهای اروپايی را با هويت مذهبی خود يكی ميدانند.
در منطقه خاورميانه عملا با شروع جنگ در عراق نيروهای تازه ای پا بعرصه وجود گذاشتند كه نه ميتوان منكر آنها شد و نه ميتوان آنها را نابود كرد از جمله اين نيروها نيروهای مقاومت مسلحانه عراق است كه موفق شده است طی سه سال گذشته بزرگترين قدرت نظامی جهان را بزانو در آورد اين اولين بار است كه يك نيروی مقاومت بدون پشتيبانی يك و يا چند قدرت خارجی و تنها با اتكا به نيروی خود موفق شده است آمريكا در واقع پتانسيل پيمان ناتو را درهم شكند و به آن ضربات مرگ باری وارد كند نبايد فراموش كرد كه تمامی كشورهایهمسايه عراق بهمراه نيروهایاشغال گر از جمله ايران بر عليه نيروهای مقاومت عراق وارد ميدان شده بودند و هنوز در صحنه حضور دارند.
ايران با تجربه مقاومت عراق دريافته است كه قدرت نظامی غرب پوشالی است اگر نيروهای عراقی توانسته اند با وجود عدم پشتيبانی ديگر كشورها به مبارزات خود ادامه دهند ايران با امكاناتی كه دارد قادر است بخوبی از پس نيروهای نظامی آمريكا بر آيد.
در تركيه امسال برای اولين بار و يك روز زودتر خلق كرد تقريبا يكپارچه جشن نوروز را در سراسر كشور جشن گرفت در تمامی مناطق كرد نشين توده های مردم كرد با لباسهای محلی و با مشعل ويژه خود به رقص و پايكوبی پرداختند و رژيم تركيه قادر نشد از بر گزاری آن جلوگيری كند مردم كرد با آواز من يك كردم و با عكسهای اوجالان رهبر خود جشن نوروز را آغاز كردند.
دولت نظامی تركيه تنها چند روزپس از اين جشن با استفاده از سلاحهای شيميائی بيش از هشت چريك كرد را بقتل رساند كه درپی آن هزاران نفر با پليس درگير شده كه تعداد زيادی از جمله چند كودك كشته و ده ها نفر زخمی و هزاران نفر دستگيرشدند بريدن خلق كرد از پيكر حكومت تركيه ضربه مهلكی به سيستم نظامی تركيه و پيمان ناتو است كه بخوبی ميتواند منجر به گسستگی روابط نظامی با اسرائيل شود و اين بهر رو بنفع تمامی مردم منطقه و به ضرر حكومتهای بی پايه در كشورهای خاورميانه است.
كردها عملا با جشن نوروز خود رفراندومی در تركيه بر گزذار كردند كه دولت تركيه هيچ راهی جز پذيرش هويت و خودمختای كردستان تركيه ندارد يا بايد همانند آمريكا در عراق پای يك جنگ مسلحانه توده ای برود و يا بايد اين جنبش را برسميت بشناسد بدين ترتيب موقعيت آمريكا بشدت در منطقه متزلزل است.
نقش روسيه در منطقه :
كشورهایغربی با ارزيابی نادرست از پتانسيل نظامی و اقتصادی از جمله از نفوذ سياسی خود طی ده سال گذشته فشار زيادی به روسيه وارد آوردند و حتی كوشش كردند تا هويت مذهبیآنها را تحت تاثير قرار دهند شروع جنگ يوگسلاوی و تقسيم آنرا بايد در همين چهار چوب مورد بررسی قرار داد كشورهایغربی در رابطه با اوكراين حتی تا پای جدايی بخش كاتوليكی آن از بخش ارتدوكس آن رفتند ولی تجربه چند سال اخير نشان ميدهد كه حكومت های كشورهای اروپای شرقی سابق تنها بكمك نظامی و مالی كشورهای غربی قادر بدوام بودند با وضعيت اقتصادی كشورهایاروپای غربی حكومتهای فوق بتدريج فرو ميريزند.

انتخابات اخير اوكراين بهترين نمونه آن است تبليغات هيستريكی بر عليه نيروهای چپ در كشورهای اروپای شرقی ديگر خريداری ندارد و كسی ديگرآنر باور ندارد تمامیاين كشورها تا خرخره بدهكارند و همه آنها بايد ده ها سال كار بكنند تا سود بانكی وام های دريافتی توسط دولت هايشان را باز پرداخت بكنند وامی كه تنها چند درصد بوروكرات و تكنوكرات از آن بهره ميبرند و در نازو نعمت زندگی ميكنند در اين شرايط بيشتر اين كشورها به روسيه روی آورده اند كه شكست بزرگی برای سياست های كشورهای غربی بشمار ميرود .
در اين شرايط است كه كشورهای اروپايی در تلاشند تا خود را به روسيه نزديك كنند هر امتيازی را كه روسيه بخواهد در اختيارش می گذارند و اين نشانه قدرت نظامی و اقتصادی روسيه است كه بزرگترين ذخيره منابع نفت و گاز و بسياری از معادن ديگر از جمله طلا را دراختيار دارد دريافت انرژی فسيلی از كشور روسيه كه در نزديكی اروپا قرار دارد و تامين سوخت از كشور روسيه هم از نظر اقتصادی و هم از نظر امنيتی باصرفه تر از انتقال انرژی از خاورميانه و يا شمال آفريقا است .
روسيه توانسته است با سياستهای درست از جمله دفاع استراتژيكی خود را از درگيريهای جهانی محصون نگه دارد ضمن آنكه دچار خيالات واهی در مورد قدرت نظامی نشود روسيه همچنان به مدرن كردن نيروی نظامی خود با آخرين تكنيك ادامه ميدهد و عامل بسيار بزرگی درجلوگيری از بلند پروازيهایآمريكا و كشورهای غربی است از طرف ديگر با چين رابطه استراتژيكی دارد رابطه ای كه پس از پيروزی انقلاب اكتبر و از زمان رياست جمهوری دكتر سون ياتسن در سال 1923 شروع شد اين دوكشور در جنگ جهانی دوم همكاری نظامی گسترده ای داشتند و در شكست فاشيسم ژاپن و آلمان نقش تعيين كننده ای بازی كردند همكاری همه جانبه روسيه و چين براساس استراتژی اولويت اقتصادی استوار است كه يكی از دو آلترناتيو تعيين كننده در جهان است.
ايران و دواستراتژی :
با نگاهی به اوضاع اقتصادی و سياسی جهان بدو اولويت استراتژی بر خورد می كنيم كه يكی استراتژی اولويت سياسی است كه اين الويت را كشورهای غربی در دستور كار خود دارند اساس اين اولويت تحميل ارزشهایغربی بعنوان برترين هويت با استفاده از ابزار حقوق بشر و دمكراسی است اين تفكر از آنجا سرچشمه ميگيرد كه كشورهایغربی در سالهای حاكميت احزاب سوسياليست در بسياری از كشورها از جمله كشورهای اروپای شرقی سيستم مالكيت خصوصی خود را در خطر ميديدند هويتی كه مورد نظر كشورهای غربی است هويت مذهب مسيحيت است كه به شاخه های مختلفی تبديل شده است كه همگی آنها تنها يك هدف را دنبال ميكنند آنهم حفظ مالكيت خصوصی است.