Ravanshenasi

[jjbb]

چرا گاهی اوقات به صحبت با دیگران علاقه ندا&#15

[Rasputin]

[Rasputin]

۶- سعي كنيد نگرش و ديدي مثبت، سازنده و شفاف نسبت به حل مشكل كودك داشته باشيد. اگر هدف شما خاموش ساختن عادتي ناخوشايند در فرزندتان است، بهتر است آن را ملايم و واضح براي او توضيح دهيد. سرزنش كردن و تنبيه كودكي كه عادت به جويدن ناخن هايش دارد، نه تنها روش مقابله مناسبي براي درمان آن نيست، بلكه كودك را عصبي تر و لجوج تر مي كند و همين امر موجب تشديد اين عمل در كودك مي شود.



بهتر است قبل از آن كه والدين درصدد درمان و بهبودي كودك برآيند، سعي كنند عوامل مختلفي را كه مي تواند در تشكيل و تثبيت اين عادت در فرزندشان موثر باشد، بررسي نمايند.



براي مثال، چه مدت است كه كودك شروع به جويدن ناخن كرده است؟ آيا اين رفتار او عكس العملي نسبت به فشارها و استرس هاي عصبي است؟ (آيا والدين مشاجرات طولاني دارند؟ آيا اخيراً كودك بيمار بوده است؟ و ...) اگر چنين است، جاي اميدواري است كه با تغييرات و آرام سازي محيط اين عادت خود را ترك كند.



آيا مدت ها است كه او اين عادت را دارد و آيا تاثيري بر روند زندگي عادي روزانه او (روابط خانوادگي، دوستان، آموزگاران مدرسه، جمع همكلاسي ها و...) گذاشته است؟ آيا كودك در شرايطي خاص (مكان و زمان به خصوصي) مشغول ناخن جويدن مي شود؟



براي مثال، هنگام تماشاي تلويزيون، نشستن در اتومبيل، بازي با همسالان و ... در نظر داشته باشيد تشخيص زماني كه كودك ناخن مي جود و يا نمي جود، در انتخاب شيوه درمان مي تواند نقش مهمي داشته باشد.


۷ _ زماني كه فرزندتان رفتارهاي خويشتن دارانه از خود نشان مي دهد، حتماً او را مورد توجه، محبت و حمايت خود قرار دهيد.



براي مثال، اگر دخترتان سعي مي كند كمتر ناخن هايش را بجود، برايش لاك و يا انگشتري بگيريد كه بتواند با نشان دادن آن به ديگران، تشويق شود عادت خود را كاملاً ترك كند و يا هنگامي كه پسرتان درصدد ترك عادت ناخن جويدنش برمي آيد، حتماً او را با خواندن داستان هاي مورد علاقه اش، پارك بردن، نقاشي كشيدن و... سرگرم سازيد و علت تشويق هاي خود را برايش توضيح دهيد.


از آنجايي كه هر عادتي براي اين كه كاملاً در كودك تثبيت شود، زمان مي خواهد، طبيعي است كه براي ترك آن هم، زمان لازم است.



در بيشتر موارد، يك عادت چندان طول نمي كشد كه عادت به حساب آيد؛ زيرا ممكن است حاصل يك مشكل و يا بيماري جسمي باشد. براي مثال زماني كه كودكي مدام بيني اش را مي مالد، شايد خشكي و يا مجروح شدن مخاط بيني عامل اصلي اين رفتار كودك است، و يا كودكي كه مدام شست خود را مي مكد، شايد دچار اضطراب و پريشاني مفرط باشد.

[Rasputin]

[Rasputin]

[jjbb]

چگونه در اندوه ديگران شريك باشيم؟

مـمكن است اخيرا يكي از دوستان، اعـضـاي خـانـواده و يا يك همكار، عزيزي را از دست داده باشد. بـه مـحـض آنـكـه مراسم سوگواري به پايان ميرسد و سيل دسـته گــلــها وتسليت ها پايان مي پذيرند آن وقت است كه فرد سـوگوار به پشتيباني نياز خواهد داشت. سـوگـواري بـراي اغـلــب افـراد مــي تـواند تجربه اي وحشتناك و غريبانه اي بـاشـد.همچنين براي اغلب مردم از آنـكه احـساسات غـم و اندوه خود را با ديگران در ميان بگذارند دشوار ميبـاشد. بـنابراين آنها نيازمند ياري مي باشند. و از آنـجـايي كه ديگر اعضاي خانواده دست بگريبان اندوه و سوگ شخـصـي خـودشــان ميباشند، اينجاست كه دوستان، همسايگان و هـمـكـاران آنها در روند بهبودي كارساز و مفيد واقع خواهند شد.

آگاه باشيد كه در روند سوگواري اين علايم طبيعي هستند:

1- تـجربـه احـساسات و هيـجــانات شـديد براي بهـبود منـاسب فـرد طبـيـعي و الـزامـي ميباشد.

2- احساس گناه، شرمساري و خشم بخشي از روند بهبودي است.

3- هر فرد شيوه سوگواري مخصوص به خود دارد.

4- جدول زماني خاصي براي مدت زمان سوگواري وجود ندارد.

چگونه ميتوان به افراد محزون ياري رساند

بهترين چيز آن است كه در كنارش باشيد. شما ممكن است دقيقـا نـدانـيد كه چه كاري انــجام دهيد و يا چه چيزي به زبان بياوريد. اما مهم نيست. فـقـط فـرد سـوگـوار را تـنـهـا نـگذاريد چـون بـيش از هميشه به حمايت و پشتيباني شما محتاج مي بـاشـد. نـيـازي نيست مشكلي را حل كنيد تنها به صحبتهايش گوش فرا دهيد.

افراد سوگوار معمولا از كارهايي كه انجام داده و يا ميتوانستند انجام دهـنـد ولـي انـجام نداده اند احساس گناه فراواني ميكنند شما براي كاستن از اين احسـاس گـناه اقدامات زير را صورت دهيد:

1- به آنها بگوييد كه نگرانشان مي باشيد.

2- تصديق و تصريح كنيد كه آنها منتهي سعي خود را به انجام رسانيده اند.

3- آنها را تشويق كنيد تا درباره احساساتشان با شما صحبت كنند.

4- به آنها اجازه دهيد تا احساس اندوه و خشم خود را با فرياد و شيون تخليه كنند.

بايدها و نبايدها هنگام برخورد با افراد محزون

1- رفتار طبيعي داشته باشيد.

2- نگراني و تاسف خود را بي ريا و صادقانه ابراز داريد.

3- با بردباري و بدون قيد و شرط به آنها مهر بورزيد و محبت كنيد.

4- در صورت لزوم آنها را در آغوش بگيريد و يا دستتان را دور گردن آنها بياندازيد.

5- به آنها نشان دهيد كه به شنيدن صحبتهاي آنها تمايل داريد.

6- تاسف خود را از درگذشت فرد از دست رفته بيان داريد.

7- در مورد فرد درگذشته واضح و صريح صحبت كنيد.

8- هرگاه احساس گريستن داشتيد گريه كنيد.

9- فرد سوگوار را تنها نگذاريد.

10- در مورد مسايل شخصي فرد در گذشته كنجكاوي نكنيد.

11- در مورد چگونگي و كيفيت مرگ پرسش نكنيد.

12- آنها را نصيت نكرده و يا راه حل فوري ارائه ندهيد مثلا نگوييد: "مي دونـم چه حالي داري"، "تو بايد..."، "گذشت زمان همه چيز را حل ميكنه."

13- سعي نـكنيد آنـها را سـر حـال بـيـاوريـد و يا حواسشان را از وخامت اوضاع منـحـرف كنيد. مثلا نگوييد: "حداقل اون ديگه عذاب نمي كشه"، "اون الان در جــاي بهتريه"، "اين خواست خدا بوده."

14- واقـعـه را كـوچـك نـشماريـد. مثـلا نـگوييــد: "آن قدر هم مهم نيست"، "حالت خوب ميشه"، "قبل از اونكه متوجه بشي اوضاع بحالت اولش در مياد."

15- به وي پيشنهاد استفاده از نوشيدنيهاي الكلي و داروهاي مسكن ندهيد چـون آنها تنـها راه حل موقتي براي آلام روحي پيش روي وي گـذاشـتـه، امـا در دراز مدت اوضاع را وخيمتر مي كنند.

در صورتي كه فرد محزون كودك بود موارد زير را رعايت كنيد:

1- پيامهاي گيج كننده و غلط به آنها ندهيد. مثلا نگوييد: "پدر بزرگ الان خوابيده."

2- از آنها نخواهيد تا در مقابل ديگران گريه نكنند چون ممكن است آنها را ناراحت كند.

3- او را مجبور نكنيد تا در مقابل ديگران بر خلاف ميل خود گريه و زاري كند.

4- در حضور كودك نيز گريه كنيد با اين عمل به وي مي آموزيد تا ابراز احـساسـات قـابـل قبول ميباشد.

5- چون روح كودكان بسيار حساس تر مي باشد، بيـشتر مراقب آنها باشيد و كمكشان كنيد تا با وضعيت موجود كنار بيايد.

نكات ديگر

سوگواري يك تجربه پريشان كننده و طاقت فرسا ميباشد. براي بسياري افراد درخواست كمك دشوار مي بـاشد. آنها ممكن است بخاطر آنكه زياد مورد توجه بوده و يا آنكه شايد سربار ديگران هستند احسـاس گـنـاه داشتـه بـاشنـد. مثـلا اگر به فرد سوگوار بگويـيـد: "اگر كاري از دست من بر مياد به من بگو"، فرد سوگوار از آنكه چيزي از شما بخواهد نزد شما نخواهد آمد بنابراين شما از جمله افرادي باشيد كه پيشقدم ميشود و ابتكار عمل را به دست ميگيريد:

1- به آنها تلفن بزنيد و از حالشان باخبر گرديد.

2- برايشان غذا تهيه كرده و به منزلشان ببريد.

3- با آنها به پياده روي برويد.

4- هرگاه احتياج به خريد داشتند برايشان انجام دهيد.

5- از كودكان آنها مراقبت كنيد.

6- يك فعاليت مفرح و سرگرم كننده با آنها انجام دهيد.

7- هرگاه آمادگي لازم را پيدا كرد او را به معاشرت بيشتر با ديگران ترغيب كنيد.

بـروز افسـردگـي در افــراد سوگوار وجود دارد اما برخي علايم هشدار دهنده بوده و شما بايد مراقب آنها باشيد مانند:

1- بهداشت فردي نا مناسب.

2- افزايش و يا كاهش شديد وزن.

3- استفاده از مواد الكلي و يا مخدر.

4- درد در ناحيه قفسه سينه.

5- الگوي خواب بهم ريخته.

6- افكار خودكشي مداوم.

هرگاه اين علايم را مشاهده كرديد حتما فرد سوگوار را به يك روانپزشك معرفي كرده و شديدا مراقب سلامتي وي باش

[jjbb]

Shakhsiyat-e-Hasas

ويژگي هاي شخصيت حساس

1- آشنايي: '' حساس ها'' آشناها را به ناآشناها ترجيح مي دهند. آنها با عادت، تكرار و يكنواختي، سازگاري دارند.

2- توجه به ديگران: حساس ها به نظر ديگران درباره خودشان عميقاً توجه دارند، و برايشان بسيار مهم است كه ديگران راجع به آنها چگونه مي انديشند.

3- احتياط: در ارتباط با ديگران بسيار محتاطانه عمل مي كنند. از قصاوت عجولانه خودداري مي ورزند.

4- رعايت جانب ادب: شخصيت حساس، به معناي واقعي كلمه راعي ادب است.

5- وظيفه شناسي: حساسها اگر بدانند از آنها چه انتظاري مي رود، چه بايد بكنند و چگونه با ديگران تماس برقرار نمايند. در حد عالي خود ظاهر مي شوند.

6- آنها به سادگي افكار خود را با ديگران ، حتي با كساني كه به خوبي آنها را مي شناسند، در ميان نمي گذارند.

همسر مناسب شخصيت حساس

وظيفه شناس ها ، با اعتماد به نفس ها و نمايشي ها مي توانند همسر مناسبي براي '' حساس ها '' به حساب آيند. شخصيت '' ماجراجو'' بدترين گونه شخصيتي براي همسر حساس است، زيرا از خطر و ماجواجويي استقبال مي كند.



كنار آمدن با شخصيت حساس

شخصيت حساس را با تمام ويژگي هايش بپذيريد، او را شكنجه احساسي نكنيد، نخواهيد كه براي راضي كردن شما به هر سازي كه مي زنيد برقصد؛ با او سازش كنيد. در برخورد با ناشناخته ها به شخصيت حساس كمك كنيد، با او به اجتماعات و گردهمايي ها برويد. با او حرف بزنيد، به او بگوييد براي يافتن راه حلي جهت برخورد با مشكل او علاقه مند هستيد.

[Rasputin]

"شورای اسقفان کليسای انگليکان" بريتانيا به عنوان بخشی از وظايف اين کليسا در قبال قربانيان خشونت خانگی و درک شرايطی که منجر به وقوع اين گونه حوادث می شود، دستورالعمل تازه ای را برای کشيشان و مسئولان امور مذهبی صادر کرده است.
سايت اينترنتی "شورای اسقفان"، در توضيح اين دستور العمل که تحت عنوان "واکنش به خشونت در خانواده: راهنمايی برای مسئولان امور مذهبی کليسای انگليکان" صادر شده است، می گويد کشيشان بايد موضوع خشونت خانگی را جدی بگيرند و در ارتباط با وقوع آن صادقانه و علنی صحبت کنند.

روزنامه تايمز، چاپ لندن، با منعکس کردن اين خبر (سوم اکتبر) به نقل از کليسای انگليکان آورده که تعابير غلط و مخدوش از دين مسيحيت به بروز خشونت در خانواده های بريتانيايی کمک کرده و کليسای انگليکن برای حمايت از آسيب ديدگان به قدر کافی تلاش نکرده است.

دستورالعمل تازه، که مورد تائيد اسقف اعظم کانتربری بوده، آورده است که خشونت خانگی "در ميان مسيحيان مانند ديگر گروه ها رايج است" و بخشی از اين معضل به سنن مسيحيت مربوط می شود.

به نوشته تايمز لندن، دستورالعمل کليسای انگليکان بريتانيا به کشيشان هشدار می دهد که سوگند خوردن دختران به "اطاعت" از همسر در مراسم ازدواج در کليسا و اشاره به خداوند با ضمير مذکر يا "سرور"، از جمله دلايلی است که بسياری خشونت عليه زن را مجاز می دانند.

شورای اسقفان کليسای انگلستان می گويد عده ای با دادن تعاليم بد دينی، مانند استفاده از توصيفاتی خاص از حضرت مريم (مريم باکره) برای "تلقين نقشی منفعل و مطيع برای زنان"، به قربانيان خشونت خانگی گفته اند که افراد خاطی را ببخشند و عليه آنها اقدام قانونی نکنند.


وبسايت کليسای انگليکان

روزنامه تايمز بخش ديگری از دستورالعمل را چاپ کرده که می گويد: "طی قرون متمادی، فرضيات سوال برانگيز در مورد ارتباط ميان مرد و زن (که قرار بوده بنابر تعاليم مسيحيت منعکس کننده اراده خداوند باشد)، تفسير کليسای انگليکان از انجيل، آموزه های اخلاقی و مراسم دينی را تحت تاثير قرار داده است."

دستورالعمل شورای اسقفان در ادامه آورده: "واقعيت دردناک اين است که تعاليم نادرست از دين (که در اين مورد خاص درک ناقص از خداوند و ارتباطش با نوع بشر است)، می تواند - چه به عمد و چه غيرعمد - به قربانيان خشونت خانگی خيانت کرده و خاطيان را ترغيب کند که به اين گونه رفتارها ادامه دهند."

تايمز لندن می نويسد که اين دستور العمل، بخشی از متن "عهد عتيق" که اقدامات و برخوردهای خشونت آميز را به خدا نسبت می دهد، برجسته کرده و آورده است که علمای کليسای انگليکان بايد "با ارجاع به چارچوب دينی و تاريخی تفسيری دقيق را از متن عهد عتيق تهيه کنند."

وبسايت "کليسای انگلستان" بريتانيا می گويد هدف از اين دستورالعمل اطلاع رسانی، راهنمايی و تجهيز افرادی است که می خواهند در شرايطی مناسب از قربانيان خشونت خانگی مراقبت و حمايت کنند. اين افراد می توانند از ميان کشيشان، دستياران امور مذهبی و همچنين کسانی باشد که آسيب ديدگان حاضرند مشکلات خود را با آنها در ميان بگذارند.




داوينا جيمز هانمن، رييس "طرح مبارزه با خشونت خانگی لندن بزرگ"، از اين دستورالعمل استقبال کرده است: "اعتقادات مذهبی می تواند به بسياری از قربانيان خشونت خانگی کمک کند تا بدترين زمان ها را پشت سر بگذارند و روح خود را از آلام آن نجات دهند. رهبران مذهبی می توانند نقش حياتی در آموزش دعاگزاران ايفا کنند و همچنين کليساها را به محلی امن برای پناه آسيب ديدگان خشونت خانگی تبديل کنند."

"کاتلين بن ربها، مشاور امور اجتماعی آموزشگاه مذهبی ايپسويچ انگلستان و از جمله بانيان تدوين و صدور اين دستورالعمل، می گويد: "صدور دستورالعمل ثابت می کند که کليسای انگليکان موضوع خشونت خانگی را به رسميت می شناسد و به تاثير فاجعه آميز آن بر جامعه - زنان، کودکان و مردان - واقف بوده و آماده می شود تا به اين معضل واکنش مذهبی آگاهانه تری نشان دهد."

در بريتانيا يک چهارم از حملاتی که به پليس گزارش می شود در ارتباط با خشونت خانگی است. به طور ميانگين هر هفته در انگلستان دو زن به دست شريک زندگی خود کشته می شوند.

قربانيان خشونت خانگی در انگلستان پيش از مراجعه به پليس به طور ميانگين 35 بار مورد حمله بوده اند.

دستورالعمل شورای اسقفان کليسای انگليکان بريتانيا، خشونت خانگی را رفتاری خطرناک يا خشونت آميز تعريف کرده که سوءاستفاده روانی، جنسی، جسمانی، اقتصادی يا عاطفی در آن دخالت داشته باشد.

در اين دستورالعمل نمونه هايی از سوءاستفاده های دينی نيز قيد شده است: گفتن جملاتی مانند "خدا از تو متنفر است"، منع کردن فرد از رفتن به کليسا و استفاده از متون مذهبی مانند "به شوهران خود تمکين کنيد" برای توجيه خشونت، از جمله اين نمونه هاست.

دستورالعمل اذعان می کند که هر چند اغلب خشونت ها در خانواده توسط مردان صورت می گيرد، کشيشان و اعضای ارشد کليسا نيز دست به خشونت های خانگی زده اند: "اگر فرد آسيب ديده همسر يک روحانی باشد، افشای خشونت خانگی دردسر آفرين است چون رابطه اين افراد به نوعی در انظار عمومی است و خانه آنها با محل کار فرد روحانی يکی است."

[MehdiJan]

Tavajoh dashteh bashin ke ravanshenasi elm nist. Ye chize namoshakhasieh. Majmou-e-ie az aghayed va nazariat. Hata chizi benam-e ravanshenasi-e standard vojood nadareh. Ravanshenasi bishtar mesl-e ye joor mazhab-e, ye joor khorafat va eteghadat ke oonam az ye ravanshenas be ye ravanshenas yeki nist (mesl-e kheyli din-ha). Emroozeh chon in ash-e sholeh ghalamkar tu daneshgah-ha dars dadeh mishe (agar che har daneshgahi ye chizi ro dars mideh ke ba daneshgah-e dige yeki nist) mardom khyal mikonan ravanshenasi elm hast. Vali in vagheiyat nadareh. Ravanshenasi ba akhoondi ziad farghi nadareh. Yeh tedad-e ziadi ede-aa hast keh sabet nashodeh. Tori az ravanshenasi sohbat nakonid ke engar elm-e mosalam hast. Ravanshenasi hata be kalameye "ravan" eteghad nadareh va balkeh motaghedeh adamizad maghz hast! Yek khorafati keh hichvaght besourat-e elmi sabet nashodeh. Ageh chizi ro mikhayn begin chon fekr mikonin dorosteh chera esmesho ravanshenasi mizarin? Ravanshenasi hata tu ketabaye darsish tarif-e moshakhas va daghighi az khodesh nadareh. Age bavar nadarid enjileshoono (Diagnostic Statistical Manual) ra moroor konid. Hamoon avalesh neveshteh ke tarif-e elmi as bimari-e ravani va ravanshenasi ya ravanpezeshki vojood nadareh. HICHKODUM az be estelah marizihaye ravani besourat-e elmi sabet nashodeh. Hamash hads va aghideh hast. Avarez vaghe-ii hast vali bimari sabet nashodeh. Masalan shoma nemitoonid berid beh yek azmayeshgah ya bimarestan va test konid bebinid aya yek marizi-e ravani ro darid ya na. In faghat yek ensan hast keh chand ta soal az shoma mikoneh va "NAZAR MIDEH" keh shoma marizid ya na - nemitooneh besourate elmi sabet koneh keh shoma marizid (hamoontori ke masalan maraz-e ghand ro mishe ba test-e azmayeshgah sabet kard). Masalan hamjens-bazi ta chand sal-e pish marizi-e ravani hesab mishod va ravanshenasa "darmanesh mikardan!" Vali baad keh feshar-e in gorouh ziad shod ravanshenasa ye dafeh harfeshoono avaz kardan va digeh oono marizi nadoonestan (har taraf baad miad badesh midan). In ch joor elmieh kah zire feshar-e ejtemaii avaz misheh? Akhoonda ham inghadr bi payeh nistan! Fekr mikonam in nokte-ye mohemi basheh.

[Rasputin]

كودكان سيگاريها 2 برابر كودكان غيرسيگاريها, به كشيدن سيگارتمايل دارند .



محققان دانشگاه واشينگتن مي*گويند: كودكان افراد سيگاري بيشتر از فرزندان غيرسيگاري*ها در جواني ناهنجاريهاي رفتاري دارند و به همين علت به كشيدن سيگار روي مي*آورند.


محققان به والديني كه سيگار مي*كشند توصيه مي*كنند , جلوي فرزندان خود سيگار نكشند

[Rasputin]

[adrina_is]

interesting

[Rasputin]

[Rasputin]

نقش گروه خوني در شخصيت انسانها


بسياري از دانشمندان زيست شناسي معتقدند خصلت ، منش ، رفتار، توان و كارايي، خلاقيت و خلق

و خوي هر فرد بستگي به نوع گروه خوني وي دارد . در بسياري از كشورهاي صنعتي بخصوص ژاپن

همچنين، براي پست هاي مديريتي و اجرائي ، هنگام استخدام افراد ، به نقش گروههاي خوني

توجه ويژه اي دارند.

مي خواهيد بدانيد شما داراي چه شخصيتي هستيد!!!؟

گروه خوني O :

افرادي سالم تر ، داراي هدفي مشخص و انديشمند هستند

بيش از ديگران حسود و مقام طلبند .

پر حرف اند

ولي سياستمداران ، وزيران و ورزشكاران خوبي هستند.

گروه خوني A :

افراد آرام ، منظم ، مطيع قانون و قاعده و بدون اعمال خشونت هستند

انعطاف ناپذير ، تودار ، خودخواه و مشكل پسندند.

اين افراد براي كارهاي حسابداري ، هرگونه امور اقتصادي ، مالي ، كامپيوتر و مهندسي شايستگي

دارند.

گروه خوني B :

مردماني رك و سريع الهجه ، حساس و در عين حال داراي پشتكار هستند.

ناشكيبا ، غيرقابل پيش بيني و در كارهايي كه مورد علاقه آنهاست تنبل اند

اين افراد دهانشان چفت و بست نخواهد داشت و نمي شود اسرار و كارهاي محرمانه را با آنها در ميان

گذاشت.

اين افراد شايسته روزنامه نگاري و نويسندگي ، هنر و كارهاي فكري هستند

گروه خوني AB :

افرادي منطقي ، حسابگر ، امين و رو راستند

سازمانده ، مطيع و در عين حال نيرومند هستند

اين افراد به آساني كسي را نمي بخشند، گاهي خشمگين مي شوند و اغماض را دوست ندارند

محافظه كارند و نمي شود آنها را به راحتي شناخت

اين افراد براي مديريت ، قضاوت ، نمايندگي ، كارگري و كارفرمايي هردو مناسبند.

[Rasputin]

روانشناسان می گویند اگر شما آواهایی خیالی می شنوید که شما را خطاب قرار می دهند، نگران نشوید؛ زیرا امری شایع و طبیعی است.
پژوهشگران دانشگاه منچستر می گویند برخلاف یک باور قدیمی شنیدن صدایی خیالی در سر، نشانه ای از بیماری روانی نیست.

در واقع بسیاری از کسانی که چنین آواهایی را می شنوند در جستجوی درمان برنمی آیند و می گویند که این آواها تاثیر مثبتی در زندگی شان داشته و احساس آرامش یا الهام به آنها می دهد.

تفاوت های فردی

آیلیش کمپبل پژوهشگر روانشناسی در این باره می گوید: "ما می دانیم که بسیاری از مردم آواهای خیالی می شنوند ولی هرگز درصدد مراجعه به متخصصان بهداشت روانی برنمی آیند."

برخی از کسانی که چنین صداهایی را شنیده اند می گویند که انگار کسی شما را به نام صدا کرده است.

برخی از مردم همچنین می گویند هنگامی چنین صداهایی را می شنوند که گویی افکاری از خارج وارد سرشان می شود و گاه این صدا خود وارد گفتگو با فرد می شود.

پژوهشگران دانشگاه منچستر می خواهند در این باره تحقیق کنند که چرا برخی از مردم با دیدی مثبت به این آواها می نگرند و برخی دیگر وحشت زده شده و درجستجوی کمک برمی آیند.

خانم کمپبل می گوید: "به نظر نمی رسد که شنیدن چنین آواهایی به خودی خود مشکل زا باشد. آن چه مهم تر به نظر می رسد چگونگی تلقی افراد از این صدا ها است."

وی می گوید عواملی چون تجارب زندگی و اعتقادات ممکن است در این امر موثر باشد.

مضمون آواها

این روانشناس می گوید: "اگر فرد در حال رویارویی با یک ضربه روانی باشد یا خودش را آسیب پذیر یا در معرض پرخاشجویی دیگران بیابد ممکن است این آواها را مخرب، خصومت آمیز و غلبه گر بیابد.


اگر فرد برداشت منفی نسبت به این آواها داشته باشد وآن را نشانه بیماری روانی بداند، دچار مشکلات بیشتری خواهد شد.


دکتر کمپبل، روانشناس

در همین حال وی می گوید که کسانی که تجارب مثبت بیشتری در زندگی داشته اند و بینش بهتری نسبت به خود و دیگران دارند بیشتر از این آواها استقبال می کنند.

تحقیقات پیشین نشان داده بود، اغلب کسانی که چنین آواهایی می شنیدند کودکی دهشت باری داشته اند.

دکتر کمپبل هشدار می دهد گاهی فرد تصور کند که شنیدن این صداها نشانه بیماری روانی است و از صحبت کردن در این باره با دیگران خود داری می کند که در این صورت بیشتر هراسان خواهد شد.

پرفسور ماریوس روم مدیر موسسه ای به نام ندای درونی، می گوید: "به دلیل سوء تفاهم و وحشتی که در جامعه و مفاهیم روانپزشکی در باره شنیدن آواهای درونی وجود دارد، مردم عموما از آن به عنوان نشانه ای از بیماری یاد می کنند که باید از شر آن خلاص شد و به این ترتیب محتوا و معنای تجربه این آوا کمتر مورد بحث قرار گرفته است."

وی می گوید تحقیقات آنها نشان می دهد هفتاد درصد کسانی که این صداها را شنیده اند گفته اند که یک رخداد دهشت زا را در زندگی شان تجربه کرده اند که زمینه ساز پدیداری این آواها شده اند.

به این ترتیب وی معتقد است گفتمان در باره این آواها و برجستگی پیامی که برای فرد در خود نهفته دارد از اهمیت بسیاری برخوردار است و می تواند از اظطراب و انزوای فرد بکاهد.